We hadden ons voorgenomen om eens goed uit te slapen op paaszondag, kwestie van ons lichaam wat de tijd te geven om te recupereren. Na een min of meer goede nachtrust (verkoudheid + jetlag, geen ideale combinatie) liep de wekker daarom pas af om half tien. Op ons dooie gemak gedoucht en dan naar beneden om het ontbijtaanbod van Hotel Novotel Luxembourg Centre te inspecteren. En ik kan jullie geruststellen, dat was dik in orde. Helaas geen spoor van noedelsoep, maar hey, een mens kan niet alles hebben in het leven, he. 😉 Het roerei, de zalm, de verse chocoladebroodjes, de pannenkoekjes, de fruitsla en de Innocent smoothie waren meer dan voldoende om een goed begin van de dag te garanderen.

De beloofde zon was effectief van de partij, dus na het ontbijt trokken we onze wandelschoenen aan en gingen we (goed ingeduffeld, want het was zonnig, maar koud) de stad in. Het was al ettelijke jaren geleden dat we Luxemburg stad bezochten en de herinneringen van toen waren duidelijk vervaagd. Al wist ik wel nog dat ik toen op een koude winterdag enorm genoten had van het kuieren door de heuvelachtige straten.

Als eerste stop van de dag (enfin ja, het was ondertussen al bijna middag) trokken we naar de Bockkazematten. De huidige stad Luxemburg ontstond in het jaar 963 toen Graaf Siegfried een kasteel bouwde op de Bock-rots. In de loop van de eeuwen werden daarna gigantische ringmuren aan de westkant van de stad aangelegd. Helaas konden deze muren de Bourgondiërs er niet van weerhouden de stad in te nemen. De opeenvolgende bezetters (Bourgondiërs, Spanjaarden, Fransen, Oostenrijkers en de Duitse Bond) breidden de verdediging steeds verder uit en maakten van Luxemburg stad één van de sterkste vestingen ter wereld. Dit resulteerde in 3 vestingsgordels met 24 forten in combinatie met 16 andere belangrijke versterkingen en een enorm ondergronds netwerk van 23 km kazematten. De kazematten boden niet alleen een schuilplaats aan duizenden soldaten mét hun paarden, maar huisvestten ook ateliers, bakkerijen, slagerijen,…

In 1867 moest de vesting ontruimd en afgebroken worden omdat Luxemburg tot neutraal gebied was verklaard. Tijdens de afbraak, die 16 jaar duurde, verdwenen ook de gebouwen die boven op de Bock stonden. Het was echter onmogelijk de kazematten op te blazen zonder schade aan te richten. Een geluk, want daardoor kan je nu dit ongelooflijk gangenstelsel dat in de rots werd uitgehakt, bezoeken. Wij verkenden alle uithoeken die voor het publiek opgesteld waren en dat bracht ons in donkere hoekjes en op smalle wenteltrappen. Je kan je amper voorstellen dat hier effectief mensen leefden. Echt de moeite waard.

Na het uitgebreide en late ontbijt hadden we niet echt behoefte aan een middagmaal. Na ons bezoek aan de kazematten, gingen we dus terug naar het hotel om uit te checken (we maakten dankbaar gebruik van de gratis late checkout). Vervolgens keerden we terug naar de stad om de kathedraal aan een inspectie te onderwerpen. Eigenlijk was het de bedoeling om de Wenzel-wandeling te volgen die we zoveel jaren geleden ook al gedaan hadden, maar om de één of andere reden (slechte bewegwijzering) raakten we onderweg het spoor bijster. We besloten dan maar een beetje op goed geluk door het historische centrum te wandelen en genoten, ondanks de koude, van de zon op ons gezicht. Bijna dertig graden verschil met een week voordien, dat is toch even wennen.

Zo rond half zes begonnen onze magen te grommen en zochten we een plek om te eten. Die vonden we bij visrestaurant La Lorraine op de Place d’Armes. We waren wat aan de vroege kant, maar dat deerde niet, zo kregen we snel ons eten. En ja, die Bretonse oesters konden we toch echt niet aan ons voorbij laten gaan. 😉 Als hoofdgerecht ging ik voor de soufflé van koolvis en garnalen met groententagliatelle. Mijn vriend hield het bij de klassieker der klassiekers, het koninginnenhapje.

Na de maaltijd namen we afscheid van Luxemburg stad en keerden we terug naar Hotel Novotel Luxembourg Centre om onze valiezen op te halen. We vertrokken op een redelijk tijdstip, want zowel mijn vriend als ik waren moe van de kou en het stappen. We overwogen op de terugweg nog even gedag te gaan zeggen bij Goofball en co in Waimes, maar toen dat ons een extra uur rijtijd bleek op te leveren, zagen we van dat plan af. We waren allebei doodop en ik wilde niet riskeren dat mijn vriend achter het stuur in slaap zou vallen.

Een zeer geslaagd weekend! Rustiger dan gewoonlijk, maar dat mag ook wel eens.