Eén jaar na de aardbeving en het land is nog steeds één grote ruïne. Van reconstructie is nog bijna niets in huis gekomen, duizenden werden het slachtoffer van cholera en de corruptie tiert welig. De inwoners van het armste land ter wereld verdienen beter dan dit.
Author: yab
Schrikken
Zondag waren we te gast bij onze vrienden in Tongeren voor ondertussen al de veertiende editie van ons jaarlijks driekoningenfeestje. Ik greep weer naast de boon, maar eerlijk gezegd was ik blij dat ik het kleinste stuk taart kreeg, want ik had me wat laten gaan bij het pasta opscheppen en het is zo onbeleefd om iets te laten liggen dat je zelf opgeschept hebt.
Terwijl de kinderen zich onderling amuseerden, speelden de volwassenen een spelletje “Bang”. Een gezellig middag/namiddag, die bijna heel anders was uitgedraaid. Tijdens het aperitieven had ik kleine U, net zes maanden oud, op de arm genomen. Hij bleef braaf zitten en scheen zich prima op zijn gemak te voelen. Terwijl ik hem vasthield, babbelde ik met onze vrienden. Tot kleine U opeens een schijnbeweging maakte en zich met zijn ganse gewicht achteruit wierp. Een schrille kreet ontsnapte aan de lippen van zijn moeder. En even flitste voor mijn geestesoog het beeld van een baby met een gapende hoofdwonde. Gelukkig zijn mijn reflexen nog goed en had ik hem stevig vast. Maar ik moet wel zeggen dat mijn hart als een razende tekeer ging. En dat van zijn moeder ongetwijfeld nog veel meer. Ik heb hem dan maar snel terug gegeven. Niks erg gebeurd, maar iedereen was wel flink geschrokken, kleine U uitgezonderd, want die bleef even vrolijk.
Jongerencultuur
Vandaag werd bevestigd wat ik al langer vermoedde: ik ben niet meer “in touch” met de jongerencultuur. Tot deze ochtend had ik nog nooit van het fenomeen Silly Bandz gehoord, laat staan dat ik al ooit zo’n exemplaar gezien had. Gelukkig was er de Humo om daar snel verandering in te brengen en nu ben ik weer helemaal mee.
Politiek geweld in de USA
Een drama dat veel verder reikt dan het leed van de slachtoffers.
Sarah Palin: “America’s Enduring Strength” from Sarah Palin on Vimeo.
En kan er iemand mij nu eens uitleggen wat er zo afschuwelijk is aan het opleggen van een verplichte ziekteverzekering?
De soldenbuit
Zeven stuks. Vier voor mijn vriend en drie voor mezelf, waarvan helaas maar één stuk effectief in solden was en dan ging er nog maar twintig procent vanaf. De koopjesperiode en wij, het zal nooit wat worden.
Zeven uur per week
Gisterenmiddag ging ik lunchen met een vriendin. Wat de aanleiding was, weet ik niet, maar opeens kwam het gesprek op huishoudelijk werk, strijken meer bepaald. Mijn vriendin vertrouwde me toe dat haar schoonzus al kloeg als ze één uur moest strijken, terwijl mijn vriendin elke week zeven uur aan de strijk stond. Zeven uur! Dat is even lang als een les Russisch en Japans samen. Mij een beetje ongemakkelijk voelend, zei ik haar dat ik gemiddeld zo’n zes keer per jaar tien minuten achter een strijkplank sta. Mijn vriend en ik mogen er dan wel een beetje verfromfraaid bij lopen, al de tijd die we uitsparen door niet te strijken, wordt aan fijnere dingen besteed. En er is nog nooit iemand dood gegaan van een paar kreukels, nietwaar?
Een geweldig aperitief
Dit is het aperitief dat we op oudejaarsavond schonken: Green cava.
Ingrediënten voor 6 personen (ik heb alles verdubbeld):
- 1/2 Galiameloen
- 1 fles gekoelde cava brut, geen te dure
- 2 à 4 eetlepels rietsuikersiroop
- 1 limoen
- verse munt
Bereiding:
- Schil de halve meloen en snij het vruchtvlees in blokjes.
- Doe ze in een grote karaf, voeg het limoensap toe en de rietsuikersiroop (ik gebruikte gewone rietsuiker). Mix tot een gladde puree. Dek af en bewaar in de koelkast.
- Voeg, net voor het serveren, geleidelijk aan de goed gekoelde cava toe en meng. Dien meteen op in champagneglazen. Versier eventueel met een stukje meloen en doe er enkele muntblaadjes.
Goed voor een vermelding in de nieuwjaarsspeech van de big boss
Onze collega die in het water van Sharm el-Sheikh lag te dobberen op hetzelfde moment dat een beetje verderop een Duitse toeriste door een haai werd aangevallen. Een straf verhaal dat nog wel enkele jaren zal meegaan.
Een valse start
De eerste echte werkdag van het jaar (dat schrans- en drinkfeestje van gisteren durf ik echt niet met het woord werkdag aanduiden) met tegenzin uit bed gerold. En het is er de rest van de dag niet op verbeterd. Moe, hoofdpijn en het gevoel totaal niet gerecupereerd te zijn tijdens dat weekje vakantie. Ben dan maar vroeger dan gewoonlijk naar huis gegaan. Kwestie van mezelf al niet direct te forceren, de eerste werkdag van het jaar. 😉
A little bit too much
Oudjaar op ons appartement, nieuwjaar bij mijn familie, de dag na nieuwjaar bij de familie van mijn vriend en morgen receptie op het werk. Een beetje te veel van het goede, als je het mij vraagt.