Eindelijk! Na al die jaren Japanse les, is het dan zover. De vluchten zijn geboekt. Volgend jaar zo rond Pasen trekken we voor drie weken naar het verre en exotische Japan. Wat we gaan bezoeken en hoe we dit zullen doen, moet nog een invulling krijgen. Uiteraard zullen we zeker Tokyo (東京) en Kyoto (京都) bezoeken. De rest zal zichzelf in de komende weken en maanden wel uitwijzen. En omdat ons vorige uitstapje naar Barcelona zo goed is meegevallen, zullen we de volledige drie weken in het gezelschap van mijn broertje en zijn vriendin doorbrengen. Ojee, als dat maar goed gaat! 😉
Author: yab
Wegenwerken in Gent
Wat een dikke miserie. Die bussen stoppen altijd op andere plaatsen en de routes van de trams veranderen om de haverklap. Raak daar als niet-Gentenaar maar eens uit wijs. Bovendien was ik in het gezelschap van zo’n mannelijk exemplaar dat het duidelijk beter wist (en waar ik voor de lieve vrede niet al te hard tegenin ben gegaan) waardoor het erop neerkwam dat we in de gietende regen helemaal van het station naar de Vooruit gestapt zijn. Niet dat dat zo ver is, maar in de gietende regen en met natte voeten is alles ver. Op de terugreis hield ik het wel droog, zij het dat ik bijna geplet werd tussen de studenten in een overvolle tram en dat terwijl er een halve meter verder plek zat was. Gelukkig waren er toch een paar mensen die, na een venijnige opmerking van mijn kant, eraan dachten om een beetje door te schuiven. Gelukkig moest mijn mannelijke gezelschap een andere kant op, want mijn humeur bereikte even een dieptepunt.
Namaste
Dinsdagavond hadden we een afspraak met vrienden T en H. Onze eerste keuze van restaurant, Le chameau s’ en fout, was jammer genoeg volzet. Gelukkig bleek restaurant Namaste een meer dan valabel alternatief.
T en H hadden een hoop nieuwtjes: ze hadden een bod gedaan op een huis en hij had zijn ontslag ingediend op zijn huidige job, zonder een andere job op het oog te hebben. Enerzijds begreep ik perfect waarom hij een punt wilde zetten achter zijn huidige contract, maar ik word al nerveus bij de gedachte alleen een krabbel te moeten zetten onder een verkoopcontract, zonder een vaste job in het vooruitzicht. ‘t Is toch ook niet dat je op een week een nieuwe job gevonden hebt.
En ondertussen blijkt dat ze eind december uit hun huidige huurwoning moeten. En het is nog niet eens zeker dat hun bod overeind zal blijven. Ik zou nogal lopen stressen, denk ik. Maar zij bleven er doodkalm onder, in de overtuiging dat het allemaal wel zou loslopen. En daar kan ik als controlefreak alleen maar respect voor opbrengen.
Wat ik mij ook afvraag
Wanneer waait die brei- en naaihype in blogland eindelijk eens over? Het zal aan mij liggen, maar ik zie niet in wat er zo creatief is aan een patroon uitknippen en de verschillende stukken aan mekaar naaien. Ik heb mijn moeder vroeger uren zien naaien, kledingstukken opnieuw uit elkaar halend om ze vervolgens al vloekend weer in mekaar te steken. Veel creatieve vreugde scheen ze daar toch niet uit te halen.
PS: Dit geldt niet voor mensen die hun eigen patronen maken.
Wat ik mij soms afvraag
Zouden er tegenwoordig nog veel mensen een Billy cadeau krijgen?
Een dag niks doen
Geen afspraken in de agenda, tot ‘s middags in onze pyama rondlummelen, wat foto’s bewerken en filmpjes kijken. En deugd dat zo’n vrije maandag kan doen.
Mijn Halloween
Begon met lekker lang uitslapen, tot na de middag in pyama rondhangen om tegen de avond onze spullen bijeen te pakken voor drie heerlijk ontspannende uurtjes sauna, stoombad, jacuzzi en zwembad bij Aquaheaven. Daarna haalden we onze verkleedspullen boven en trokken we in het gezelschap van Firefox Lucie richting Wemmel voor een Halloweenfeestje (na jarenlang verzet tegen het concept Halloween ben ik dan toch overstag gegaan) in het teken van de wondere wereld van het internet. We reden net niet met onze wagen vast in een veld (dankgod dat de grond niet drassig was) en bereikten veilig onze bestemming. Mijn vriend was Kimberley het sterrenmeisje en ik was Apache (al moet ik toegeven dat het bij mij net iets langer duurde voordat mijn outfit geraden werd). Het was gezellig, er waren veel beesten en die sterren bleken zelfs besmettelijk te zijn.
Verjaardagsdiner
Wat wij gisteren aten in restaurant Arenberg:
Degustatiehapjes
—
Kort gebakken kreeft
gesmolten prei en dragon,
gelei en schuim van schaaldieren
~
Sint-Jakobsoesters ‘à la plancha’
structuren van knolselder, Ibericoham en Spaanse amandelen
~
Risotto van ‘Itamae’-rijst
bospaddenstoelen en herfsttruffel,
schilfers gerijpte parmezaan
~
Rug van hertenkalf
geglaceerde chiconnettes,
gel van veenbessen en gelei van jonagold appel
~
Dessert Arenberg
—
Zoetjes
En óf het lekker was.
Harry Mulish is dood
Een groot schrijver en een (terecht) weinig bescheiden mens is heengegaan. Zijn boek “De ontdekking van de Hemel” staat nog steeds in mijn lijstje favoriete boeken ooit. Misschien een geschikt moment om het te herlezen?
Nieuwe woonst
Gisteren waren we op bezoek in het nieuwe huis van onze vrienden C en H en hun zoontje O. Ik hou van het enthousiasme waarmee je wordt rondgeleid in een nieuwe woonst. De trots die de nieuwe bewoners uitstralen na al het harde werk dat ze verricht hebben. De kleine en grote dingen die ze veranderd hebben, de toegevingen die ze hebben moeten doen, genoodzaakt door budgettaire beperkingen, het vele werk nog voor de boeg. Het geluk van een eigen nest. Daar drinken we graag een glaasje op. 😉