victor bozar

Two lovely ladies in one day

Deze middag genoten van een fijne Italiaanse lunch bij Al Posto Giusto samen met één van mijn favoriete collega’s. We permitteerden het ons om onszelf te trakteren op een lekkere mocktail. Toegegeven, een échte cocktail (waarmee ik dus bedoel: eentje met alcohol) is nog altijd beter, maar ik moet zeggen dat ik deze spice mule echt kon appreciëren. Helemaal niet zo mierzoet als de meeste mocktails. En de tagliolini al tartufo nero con crema di parmigiano e pollo, was ook zeer lekker. Al was dit gerecht voor een lunch net iets aan de zware kant. Naar goede gewoonte vloog de tijd voorbij en moesten we veel te snel weer aan het werk.

IMG_0153

IMG_0154

‘s Avonds na het werk had ik afgesproken met een oud-collega in het Victor Bozar Café. Sinds ze een nieuwe job heeft, werken we opnieuw samen aan een belangrijk project en het leek me het gepaste moment om de banden weer wat aan te halen en bij te praten. Ik heb haar ooit zelf gerecruteerd, dus ik ben er best wel trots op dat ze voor zichzelf zo’n interessante carrière heeft uitgebouwd. Echte girl power! Ik ben er zeker van dat, nu zij aan boord is, de slaagkansen van dit project alleen maar zullen toenemen.

En natuurlijk kon ik het niet laten om de maaltijd af te sluiten met heerlijke crêpes Suzettes, één van mijn favoriete nagerechten.

IMG_0160

IMG_0165

Lunch met een oud-collega

Daarvoor onderbreek ik graag mijn thuiswerkdag voor een treinrit heen en terug naar Brussel-Centraal. En waar beter om een werkreünie te houden dan bij Victor Bozar Café? Efficiënte bediening én lekker eten. De ideale lunchplek. En blij om te horen dat mijn oud-collega na haar iet of wat ongelukkige passage bij ons bedrijf al weer andere grootse plannen aan het smeden is.

Een met sinaasappel, crème van pastinaak, gebraiseerd witloof, amandelkroketjes:

IMG_6905

Afscheidslunch

Na het afscheidsontbijt, de afscheidslunch. Want een collega die zich zoveel jaren hard ingezet heeft, verdient het om met de nodige egards uitgewuifd te worden. Moet toch vreemd zijn, de deur van een bedrijf waarvoor je zoveel jaren gewerkt hebt achter je dichttrekken om er nooit meer terug te keren. Ik kan me eerlijk gezegd op dit moment niet voorstellen hoe ik daarmee zou omgaan, want je job is toch een belangrijk onderdeel van wie je bent als persoon. (Al kan ik jullie wel verklappen dat ik alvast een hele waslijst plannen heb om mijn dagen als gepensioneerde te vullen.) Ach ja, dat ligt voor mij nog in de verre toekomst. We zullen wel zien eens het zover is.

Eén ding is zeker: de kwaliteit van het eten bij Victor Bozar Café stelt nooit teleur. Echt een topplek.

IMG_1234

IMG_1239

IMG_1249

Successen vieren bij Victor Bozar

Omdat hard werken beloond mag worden, nodigden we deze maandagmiddag alle collega’s uit die dit jaar meewerkten aan één van onze grootste projecten. Met vereende krachten slaagden we erin een prachtig resultaat neer te zetten en dat verdient een feestje! Work hard, play hard!

En yep, we kwamen alweer in het Victor Bozar café terecht, al zat ik er dit keer voor niets tussen. De collega’s kozen dit restaurant helemaal op eigen houtje uit. En ja, het eten was naar goede gewoonte voortreffelijk, met bonuspunten voor de heerlijk klassieke mini dame blanche waarvoor ik nog nét een gaatje kon vinden.

Fantastisch lekkere garnaalkroketjes:

IMG_8481

Tataki van tonijn;

IMG_8483

Mini dame blanche:

IMG_8484

Business Dinner bij Victor Bozar Café

Het lijkt erop dat er zich dit jaar een nek-aan-nek race aftekent tussen Victor Bozar Café en Frank. voor de prijs van meest door mij bezochte Brusselse eetplek in 2022. Al was het voor mij de eerste keer dan ik ging dineren in plaats van lunchen bij Victor. Spoiler alert: het is er ‘s avonds even lekker als overdag.

Ik koos voor de hindefilet met gratin van bintjes en pompoen, peer, groene boontjes en Grand Veneur saus. Een gerecht dan mijn wildliefhebbershart wat sneller deed kloppen. En ja, omdat het kon, bestelde ik me een chocomousse als dessert. Al bleek die iets groter en zwaarder te zijn dan ik verwacht had. Volgende keer ga ik het toch maar op een theetje houden, zoals de twee slimme dames in mijn gezelschap.

IMG_8404

IMG_8406

A mixed bag

Dingen die tegen vielen vandaag:

  • Geen enkele blue-bike beschikbaar in de fietsenparking aan de voorkant van Leuven station.
  • De eerste blue-bike die ik probeerde uit te lenen in de fietsenparking aan de kant van Kessel-Lo bleek spoorloos.
  • Mijn chirurgisch mondmasker, dat nog steeds verplicht is bij de huisarts, vergeten en snel nog langs de apotheek moeten fietsen om een masker van 50 cent (serieus?) te kopen.
  • Een tocht naar de huisarts die voor niets bleek (ik was rats vergeten dat het voorschrift voor mijn nuvaring op mijn eID stond).

Dingen die van de dag alsnog een succes maakten:

  • Een fijne lunch met een oud-collega in Victor Bozar Café in Brussel.
  • Derde keer goeie keer: alsnog een blue-bike te pakken gekregen in de fietsenparking aan de kant van Kessel-Lo.
  • Op mijn eentje uitgevist waarin het verschil van 65.133,29 euro zat in een belangrijk dossier, nadat drie personen hier tevergeefs op gezocht hadden.
  • Een droge fietstocht heen en terug naar de salsales (in totaal toch bijna een uur fietsen).
  • Een salsales waarin alle figuren mij moeiteloos afgingen.

Als uitsmijter een fotootje van de lekkere pasta met pompoen in Victor Bozar Café:

IMG_8311