De tijd van het jaar?

Het regent baby’s in onze kennissenkring, maar liefst drie geboortes, één zwangerschapsaankondiging én een adoptie in de voorbije twee maanden. Gisteren hebben we al een eerste babybezoekje in het Virga Jesse ziekenhuis van ons lijstje kunnen schrappen, morgen volgt het volgende. De onderhandelingen met mijn vriend zijn geopend over het bezoekje aan het schattige adoptiekindje. Singapore is niet bepaald bij de deur… 😉

Babyborrel op Paaszaterdag

Na deze toch wel tumultueuze week, deed het deugd om op Stille Zaterdag naar een ouderwets fijn feestje te kunnen gaan. De tweede keer op nog geen jaar tijd vierden we feest in De Kettinghe. De eerste keer ter gelegenheid van het huwelijk van onze vrienden, de tweede keer om de komst van hun eerste kind te vieren. Jaja, onze vrienden hebben er geen gras over laten groeien. 😉

Een aangenaam zonnetje zorgde voor een vrolijke noot, ondanks het feit dat de gesprekken uiteraard voor het merendeel over de aanslagen gingen. De kinderen holden in het rond en joelden van plezier en ik liet me zelfs even overhalen om op hoge hakken tikkertje te spelen. Je moet er iets voor over hebben om populair te zijn bij het jonge grut.

Onze gastheer en gastvrouw hadden ter ere van hun zoontje een heuse frietkraam besteld. Ik kan me zelfs niet meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik nog eens een frietje van de frituur at, maar ik moet toegeven dat het mij tegen alle verwachting in best wel smaakte. Een kaaskroketje gaat er natuurlijk altijd wel in. 😉

IMG_2370

De moeder van de gastheer had voor het dessert gezorgd: een ware zondvloed aan mini-koffiekoeken en cupcakes. Ik denk dat er per genodigde minstens drie cupcakes waren. Mijn vriend en ik offerden ons dan ook maar al te graag op om de gastheer en gastvrouw te verlossen van hun overtollige koeken. Ideaal om maandag als dessert aan te bieden aan onze gasten!

IMG_2426

IMG_2430

IMG_2432

Foodtrucks en babybezoek

Uitslapen op een zondagochtend, gotta love it! (Mijn medeleven gaat uit naar al die ouders die door hun engelachtige nageslacht om zeven uur uit bed gezet worden.)

Het gehouden op een yoghurtje bij het ontbijt, want het was ondertussen al bijna tijd om naar het Foodtruck Fiesta op de Bruul af te zakken. Al een geluk dat we daar niet stipt om 12u stonden, want dan hadden we hoogstwaarschijnlijk op onze kin kunnen kloppen. Zelfs om 13u waren nog niet alle foodtrucks open. Maar goed, we slaagden erin onze honger te stillen en konden zelfs nog wat meepikken van Christmas shopping in harmony in het stadscentrum.

Daarna was het tijd om richting Gent te vertrekken om de flinke zoon van Peter en Lynn te bewonderen. Zelden een baby gezien die met zo’n wijze blik de wereld in kijkt. Dat belooft voor later! We werden door onze gastheer en gastvrouw volgestopt met heerlijk gebak en voordat we er goed en wel erg in hadden was het al 19u ‘s avonds. Tijd om afscheid te nemen, kersverse ouders moet je hun rust gunnen, nietwaar?

IMG_9869

Babybezoek!

De laatste vrijdag van oktober brachten we ‘s avonds een bezoekje aan een kersverse baby van vrienden. De baby kreeg een bijzondere naam met een mooie betekenis en gunde mij zelfs één van zijn allereerste lachjes. Wat een charmeur!

Verder werden we in de watten gelegd met een pastareceptje van Jeroen Meus met champignons en gehaktballetjes. Daarna werden we getrakteerd op stroopwafelvla uit de Albert Heijn (hoewel ik geen fan ben van ketens, moet ik zeggen dat het wel leuk is om een ander aanbod te ontdekken) vergezeld van een kopje thee uit de meest geweldige theekop ooit. 😉

A lovely evening was had by all.

IMG_8649[1] IMG_8652[1]

Babybezoek

Gisterenavond stond er een babybezoek op het programma. We gingen de jongeling met de meest originele naam uit heel onze vriendenkring (met dank aan World of Warcraft en Lord of the Rings) bezoeken. Het was niet gelukt om in het ziekenhuis op bezoek te gaan (tijd, tijd, kan je dat ergens bij kopen?), dus we werden thuis bij onze vrienden verwacht voor het avondmaal.

Ik had op voorhand gezegd dat ze niet al te veel moeite moesten doen, met een baby en een peuter in huis. Wij zijn gemakkelijke mensen en afhaalfood is prima voor ons. Ergens was ik niet geheel duidelijk geweest in mijn communicatie, want we werden zowaar getrakteerd op een driegangenmenu voorafgegaan door gezond fingerfood. Het venkelroomsoepje vergat ik te fotograferen, maar de eend en de panna cotta met aardbeien wil ik jullie niet onthouden.

IMG_7317

IMG_7318

En de baby? Dat was een schatje! De ganse avond geen kik gegeven, mooi geposeerd voor de foto en a spitting image van zijn oudere broertje.

Gasthuisberg sushi

There’s a first for everything.

De dag na ons bezoekje beviel onze vriendin van haar tweede zoon. Te vroeg, maar de baby woog toch al een gezonde twee kilo. Niet slecht voor een prematuurtje. Natuurlijk moet de baby nog even in de couveuse blijven, maar verder gaat alles prima. En daar zijn we heel blij om.

Via sms had onze vriendin laten weten dat ze erg veel zin had in sushi (ja, dat ziekenhuiseten is meestal niet zo fantastisch), het plan was dus om donderdagavond, de laatste dag dat ze nog in het ziekenhuis moest blijven, langs te gaan met wat sushi. Zo gezegd, zo gedaan. Ik belde naar de Sakura om een bestelling voor vier personen te plaatsen, mijn vriend ging de bestelling met de fiets afhalen doorheen de gietende regen, ik pakte wat borden bijeen en we vertrokken (met de auto, gelukkig) naar Gasthuisberg.

Met z’n vieren genoten we van de heerlijke sushi. De allereerste keer dat ik sushi at in een ziekenhuiskamer. Gelukkig had onze vriendin een kamer voor haar alleen, want we overschreden de bezoekuren ruimschoots. Na het gezamenlijke avondmaal brachten we een bezoekje aan de pasgeboren baby in zijn couveuse. Piepklein, maar duidelijk vol leven. Het komt allemaal goed!

Blij nieuws!

Onze eerste teambaby is een feit! Een stipte kerel, want hij heeft zich perfect gehouden aan de uitgerekende datum. Helemaal zijn mama, want dat is ook iemand die erg stipt en correct is! Ben superblij dat alles zo vlot is gegaan. En binnenkort op babybezoek! Teentjes en vingertjes tellen.

Babybezoek

Dit weekend weer wat doopsuiker gescoord. De kraamafdeling, het blijft de enige plezante afdeling in GHB. Natuurlijk werd er getoost op het nieuwe leven. Een geboorte is op zich al reden genoeg om een flesje champagne open te doen, maar dit keer hadden we nog een extra reden om te vieren. Het baby’tje dat we bezochten woog maar liefst vier keer zoveel als haar grote zus bij de geboorte en kon gewoon bij de mama op de kamer liggen, zonder omringd te zijn door allerlei griezelige toestellen. En kleine zus mag na een paar dagen gewoon mee naar huis om vertroeteld te worden door mama, papa en grote zus. Als dat niet geweldig is!

Ik ben superblij dat alles zo goed gegaan is.