Mensen die mijn blog lezen, denken dat ik een klein, tenger en onzeker meisje ben.
Haha! Fooled you!
Mensen die mijn blog lezen, denken dat ik een klein, tenger en onzeker meisje ben.
Haha! Fooled you!
Vannacht nét dat tikkeltje te laat gaan slapen en dat heb ik vandaag tijdens de vier uur durende Italiaanse les toch wel gevoeld. Gelukkig wordt dat slaapgebrek ruimschoots gecompenseerd door het fijne gezelschap en de toffe gesprekken van gisterenavond. Alleen jammer dat sommige gesprekken wat te kort waren naar mijn goesting, maar dat halen we op een later tijdstip nog wel eens in.
Een paper die ik geschreven heb, wordt opgenomen in een kennisbank. Fijn om weten dat iemand nog iets heeft aan al dat bloed, zweet en tranen dat ik in die paper gestoken heb. 😉
Echt, volgens mij heb ik deze week records gebroken. Elke dag stond er minstens één vergadering op de agenda. Vergaderingen die dan ook nog eens keer op keer meer dan een uur langer duurden dan gepland. Pfft, hoog tijd dat het weekend is!
3-0! Ha!
Administratieve rompslomp bij een zeker faculteit van de KUL en tegensputterende netwerkprinters die collectief zelfmoord plegen.
Persoonlijk heb ik nooit begrepen wat de VLD in meneer Dedecker zag. Al van bij het begin van zijn politieke carrière heb ik hem een ordinaire relschopper gevonden. ‘t Is nu eenmaal eenvoudiger om mensen tegen de schenen te schoppen dan op een constructieve manier iets te verwezenlijken. De enige positieve verwezenlijkingen die meneer Dedecker in mijn ogen op zijn naam mag schrijven, heeft hij gerealiseerd toen hij nog bondscoach judo was. Als politicus vond en vind ik hem een dikke nul.
De VLD heeft groot gelijk dat ze hem buiten schopt. De blauwe partij had zich veel onderling gekrakeel kunnen besparen door dit al veel eerder te doen. Opgeruimd staat netjes, wat mij betreft.
Soms hoeft je echt geen spectaculaire dingen te doen om je geweldig goed te amuseren. Een etentje met mijn kleine broertje en zijn vriendin in de Muy Sapore bijvoorbeeld (bij deze heb ik mijn maandelijkse plicht om jullie restaurant te vermelden op mijn blog weer vervuld, jullie kennen mijn rekeningnummer 😉 ). Gezellig babbelen over Pixies, jeugdboeken (Roald, I love you), pedagogische stages en nog veel meer. En als afsluiter een lekkere smoothie. Ter compensatie van weer maar eens een uitgelopen vergadering deze namiddag.
Life can be good.
And I love it!
Toen ik deze ochtend op mijn werk aankwam (met vertraging want de trein die ik normaal neem, was afgeschaft), heb ik mijn pc opgezet en ben ik bijna onmiddelijk vertrokken naar de eerste vergadering van de dag. ‘s Middags ben ik even naar de stad geweest om een broodje en heb ik daarna verder vergaderd tot het tijd was om naar huis te gaan. En gisteren heb ik ook al tot zeven uur ‘s avonds in vergadering gezeten (godzijdank niet van ‘s ochtends vroeg).
Zo krijgt een mens niet veel gedaan, natuurlijk. Al een geluk dat het deze keer interessante vergaderingen waren.