Renaissanceliederen
Ik heb hier ooit eens een lijstje geplaatsy met dingen die ik graag zou willen doen. Ondertussen volg ik sinds september vorig jaar een fotografiecursus (zij het niet aan de academie) en heb ik zelfs tijd gevonden om bescheiden zanglessen te nemen. In de catalogus van vormingplus vond ik de ideale cursus voor mij: vier vrijdagavonden van half acht tot tien. Ideaal voor mensen met een drukke agenda.
Al bleek het niet zo gemakkelijk om om de cursuslocatie te vinden. Na wat in het duister samen met enkele medecursusten rondgedoold te hebben op het terrein van De bron, vond ik dan toch het witte kasteeltje waar we samen zouden zingen. De dames aanwezig bleken bijna allemaal met de pensioenleeftijd te flirten en waren trouwe zangcursusvolgers. Ik voelde me een beetje een vreemde eend in de bijt. Maar dat gevoel verdween toen we na de voorstellingsronde (er waren gelukkig nog twee meisjes van mijn leeftijd die beiden in een solidariteitskoor zongen) begonnen te zingen. Werden uit volle borst meegezongen: “Pavane” van Tabourot, “It was a lover and his lass” van Thomas Morley, het drinkliedje “Tourdion”, “Signum” van Tielman Susato en “Viva la musica” van Michaël Praetorius. De meeste van de liederen kende ik, wat het meezingen des te leuker maakte.
Ik kijk al uit naar volgende week.
Nostalgie
Erik is saai
En dan bedoel ik niet Erik Van Looy zelf, de regisseur en presentator van het populaire spelprogramma dat ik nog nooit gezien heb, ik ken de mens niet, dus wie ben ik om hem voor saai uit te maken, maar wel het blad dat zijn naam draagt. Ik dacht, ach een broertje van Goedele, leuk om op de trein of op het toilet te lezen. Boy was I wrong.
Adieu Marie-Antoinette
Onze favoriete bakker om de hoek heeft definitief de deuren gesloten “wegens omstandigheden”. God mag weten welke omstandigheden, want het was een goed draaiende zaak. Zo goed draaiend dat er vaak rond een uur of zes ‘s avonds geen brood meer was (de bakker bleef elke dag tot zeven uur open, een zegen voor de werkmens) en we onverrichter zaken moesten terugkeren. Ik had al iets opgevangen over een sluiting, maar dacht dat dit tijdelijk was. Nu blijkt het definitief te zijn.
Eén ding is zeker: het wordt een quasi onmogelijke opdracht om ‘s avonds nog aan brood te geraken. De enige andere bakker in de buurt kan er maar wel bij varen, want die ziet zijn klantenbestand verdubbelen en is elke avond steevast uitverkocht tegen de tijd dat wij er langskomen. Hopelijk wordt de zaak snel overgenomen, want elke avond beschuitjes eten, dat steekt ook tegen op den duur.
Ziekenhuisbezoekje
Amper een week na ons vorige bezoekje, zaten we vanavond opnieuw in GHB. Ditmaal voor een geboorte die gelukkig wel helemaal volgens plan verlopen was. Iets te vlot zelfs. Binnengegaan in het ziekenhuis om zes uur, bevallen om twintig voor zeven. Straf. 😉 Terwijl we de nieuwe baby bewonderden, moest ik denken aan dat andere baby’tje dat in een andere kamer in dit grote huis lag. Piepklein, maar dapper. Want ze doet het goed en die 900 gram zijn al bijna een kilo geworden. Hoera!
Birthday celebrations
Gisteren de fotografiecursus gebrost. Er stond een inleiding tot Photoshop op het programma en aangezien ik Photoshop nu al een tijdje gebruik, zou ik me hoogstwaarschijnlijk toch maar verveeld hebben. Er komen gelukkig nog lessen over dit onderwerp, dus mocht ik iets gemist hebben, haal ik het dan wel in. In de plaats daarvan werd ik op zaterdagochtend op mijn gemak wakker naast mijn bijna-jarige vriendje. Zalig, zo uitslapen op zaterdag en eindelijk nog eens tijd te hebben voor zaterdagochtendseks. We doen dat tegenwoordig veel te weinig. (Wiens idee was het om die fotografiecursus te volgen? )
De rest van de dag bestond uit wat fotootjes nemen tijdens Leuven carnaval, de tijd uit het oog verliezen en op een drafje naar Aquaheaven moeten hollen voor onze afspraak aldaar. Drie uren in een privésauna doorbrengen. Er zijn weinig dingen waarvan ik zo ontspannen raak als van een paar uurtjes zweten en stoom aflaten in zwem- en andere baden. Zalig. We klonken in het bubbelbad op alweer een jaartje extra en genoten van de quality time met elkaar.
Na de sauna ging het richting D’Artagnan om de avond af te sluiten met een uitmuntend feestmaal mét aangepaste wijnen, natuurlijk. Ik kan jullie vertellen dat we in opperbeste stemming in bed kropen, gisterennacht.
Casino Royale
Het verjaardagsweekend van mijn vriendje is gisteren van start gegaan met een filmavond. Hij mocht kiezen welke film, dus het werd Casino Royale. Een typische James Bond-film vol met geweld, ontploffingen, knappe vrouwen en spectaculaire special effects om je aandacht af te leiden van het feit dat het verhaal van de ene ongeloofwaardige situatie in de andere overloopt. Let op, soms kan ik wel degelijk van zo’n film genieten, maar gisteren was ik niet in de juiste stemming. Ik vind Daniel Craig ook helemaal niet zo’n knappe man, al is hij uiteraard een zeer goed acteur. Misschien hadden we Casino Royale beter op groter scherm gezien ipv op een computerscherm, want de film zat boordevol prachtige beelden. Al blijkt bij nader inzien dat veel van de scènes die zich zogezegd in Montenegro afspelen, eigenlijk elders gefilmd zijn. Maar dat heeft mij er alleszins niet van weerhouden Montenegro aan mijn lijstje toe te voegen. 😉
Reislijstje
Ik zag bij Rozebril een lijstje met reizen die ze al gemaakt heeft en die ze nog wil doen. Het lijstje met bestemmingen die we al achter de kiezen hebben, zal ik jullie besparen. Her en der vind je daar wel iets over op deze blog. Maar ik houd dus al jaren in mijn pda een lijstje bij met vakantiebestemmingen die me de moeite lijken. Bij deze publiceer ik dit lijstje op het WWW, in willekeurige volgorde:
- Japan
- Moskou (Rusland)
- Sint-Petersburg (Rusland)
- Milaan (Italië)
- Wrocław (Polen): gaan we deze zomer naartoe
- Boedapest (Hongarije)
- Trier (Duitsland)
- Rijsel (Frankrijk)
- Carcassonne (Frankrijk)
- Berlijn (Duitsland): ook voor deze zomer gepland
- Porto (Portugal)
- Kroatië
- Montenegro
- Dresden (Duitsland): voor deze zomer
- Noorwegen
- Kopenhagen (Denemarken): bezoeken we deze zomer
- Riga (Letland): u raadt het al, ook voor deze zomer gepland
- Istanboel (Turkije)
- Curaçoa
- Costa Rica
- Mauritius
- Mexico
- Peru
- Argentinië
- Madeira
- Meersburg (Duitsland)
- Canada (al geweest, maar enkel in Montréal en Toronto, ik zou ook graag de natuurparken zien)
Voor we naar de Spaans sprekende landen gaan, wil ik graag eerst wat Spaans gestudeerd hebben. Enfin, we weten nog wat doen, de komende jaren. 😉
Rituelen
Deze middag een interessante discussie gehad tijdens de lunch over religie en rituelen. De stelling van één van mijn tafelgenoten was dat elke mens inherent religieus is en hij verwees daarvoor naar het feit dat ieder mens nood heeft aan rituelen. Ik vind mezelf areligieus, maar kan tegelijkertijd niet ontkennen dat mensen nood hebben aan rituelen. Wat de discussie bracht op de vraag of rituelen al dan niet religieus zijn. Persoonlijk denk ik van niet. Afscheidsrituelen in een groep lijken me een sociaal iets te zijn en geen religieuze ondertoon te hebben. Alles staat en valt natuurlijk met de definitie van religieus. Maar je kan het avondritueel dat vele kinderen doorlopen voor het slapen gaan toch onmogelijk linken met religiositeit? Eerder met de nood aan structuur die vele mensen hebben.
Aansluitend daarbij hadden we het ook nog over de vraag of vrije wil al dan niet bestaat en of en mens volledig gedetermineerd wordt door de omgeving en de genen die hij met de geboorte meekrijgt. Persoonlijk vind ik dit een deprimerende gedachte, dus ik verkies te geloven dat de mens wel degelijk over een vrije wil beschikt en zelf in staat is keuzes te maken. Althans dat hoop ik toch.
