Bijna dag op dag een jaar geleden wandelden mijn vriend en ik door de ontluikende Kruidtuin. Toen nog zalig onwetend over hoe lang de coronacrisis zou aanslepen en genietend van de plotselinge pauzeknop die ingedrukt werd. Surreëel dat een jaar later, ondanks de opstart van de vaccinatiecampagne, het licht aan het eind van de tunnel nog steeds buiten bereik lijkt.
Na deze mooie lentewandeling genoten mijn vriend en ik van een heerlijke maaltijd Convento Food. Om duimen en vingers af te likken!
Mijn persoonlijke chefkok was in goede doen deze week, want alle gerechten vielen in de smaak! Ik laat jullie meegenieten.
Vis in dillesaus met gebakken sla en champignonssalade:
Lasagne met portobello, prei en salie (grote fan van portobello!):
Zoete aardappel-wortelpuree met gekaramelliseerde ui en Berloumi (mét door mij persoonlijk met de hand gestampte wortelen en aardappelen, zeer therapeutisch!) :
Uitsmijter: Leuvense zonsondergang:
Doordat de hallucinante vergadering dubbel zo lang duurde dan gepland, had ik geen tijd meer om vóór ons tijdslot van 19.00u nog snel iets te eten. Maar geen erg, de retrospectieve gewijd aan het werk van Roger Raveel in BOZAR slaagde er moeiteloos in mijn aandacht weg te leiden van mijn rammelende maag. Echt een zeer mooi overzicht van de interessantste jaren uit de carrière van één van de belangrijkste Belgische schilders van de tweede helft van de 20e eeuw.
Ik deel graag enkele van de werken die er voor mij uitsprongen:
Persoonlijk niet zo’n fan van vogels in te kleine kooitjes. Ik hoop dat ze na deze tentoonstelling terug mogen keren naar een grote volière.
In sommige zalen was het naar mijn aanvoelen net iets té druk om volledig veilig te zijn. Maar da’s eigen aan een vernissage natuurlijk. Zoveel mensen die elkaar al lang niet meer gezien hebben, dan is het moeilijk om de neiging te onderdrukken om een babbel te slaan.
Niet twijfelen, gewoon gaan! Het zal er op normale tijdstippen ongetwijfeld rustiger zijn.
Speciaal naar Brussel getreind voor een ultieme verzoeningspoging met één van onze opdrachtnemers. De vergadering die initieel één uur zou duren, duurde er uiteindelijk twee en eerlijk, we hadden er ons ook op vijf minuten vanaf kunnen maken. De opdrachtnemer toonde geen enkel begrip voor de moeilijke situatie waarin hij ons plaatste. Ondanks onze pogingen om hem de problemen waarvoor hij ons plaatste in het lang en in het breed uit te leggen, weigerde hij zich klantvriendelijk op te stellen en zich in te zetten om tot een voor alle partijen aanvaardbaar compromis te komen. Wij bleven pogingen doen om begrip bij hem op te wekken voor onze situatie, hij bleef halsstarrig vasthouden aan zijn zienswijze. Enfin, dit is alleszins een vergadering die ik niet licht zal vergeten. Klantvriendelijkheid nul. Onvoorstelbaar.
PS: Fotootje van een indrukwekkende Brusselse werf om de gedachten wat te verzetten.
Vandaag via GIFT | Leuven een bijdrage aan het goeie doel gedaan. Binnenkort zullen er kinderen in Gambia rondlopen met de lanyards die ik jarenlang bij mekaar gespaard heb. Blijft een fantastisch concept, die weggeefgroepen! <3
Dit zijn de andere spullen die op ons appartement stof lagen te vergaren en die ik de voorbije dagen via GIFT | Leuven een tweede leven kon schenken:
Badgehouders:
Een oud qwerty-toetsenbord:
En een onvolledige messenblok:
Op zondagavond maakten we het onszelf gemakkelijk met een afhaalmaaltijd van Brasserie Van de Weyer. Ik ging voor een klassieker: canard à l’orange en amai, dat smaakte! Had ik meteen voldoende energie om na het diner nog wat werk-e-mails weg te werken!
Rotweertje vandaag. Er passeerden zelfs twee stevige hagelbuien over Leuven (waarvan jullie hieronder het bewijs zien). Dus bleven mijn vriend en ik gezellig binnen cocoonen. Het wandelenthousiasme is ondertussen toch ietwat bekoeld.
Naar goede gewoonte toverden we ‘s avonds een lekker diner op tafel. Bereid door Octobar ditmaal.
Octopus & crème van bloemkool:
Tartaar van zwaardvis, Japanse salade van zeewier en geroosterde sesam vinaigrette:
Heerlijke vissoep:
Filet van makreel, ponzu, enoki, lenteui en appelkappers:
Tarte tatin appel, geklopte honingroom & caramel:
Een reden om mijn glitterkleedje boven te halen uit de stoffige diepten van mijn kleerkast. Al moet ik eerlijk bekennen dat #fancyfriday in al die video calls niet echt tot zijn recht kwam. Ik denk niet dat iemand door had dat ik iets feestelijks had aan getrokken.
Maar hey, mijn vriend en ik dronken cocktails om het weekend op gepaste wijze in te zetten! That’s also fancy!
Nummer tweeëntwintig van de tweeëntwintig! Done!
Da’s wel het voordeel van mijn nieuwe job. Volgend jaar maar drie evaluatieverslagen te schrijven!
Een succesvolle week, met drie gerechten die in de smaak vielen.
Kip tikka masala met broccoli en rijst:
Geroosterde pastinaak met witloof, blauwe kaas en peer:
Lasagne van aubergine en pastinaak met ricotta:
