Van La Rochelle naar Île de Ré – 24 juli 2024

Vandaag worden we wakker met een volop schijnend zonnetje. Het ziet ernaar uit dat ons een mooie zomerdag wacht. We eten voor de laatste keer ontbijt op bed, maar eerlijk: I really don’t see the appeal! Er zijn naar mijn bescheiden mening veel toffere manier om te ontbijten. Terwijl ik de koffers bijeen pak, moet mijn vriend nog een probleem op zijn werk oplossen. Ze kunnen hem gewoonweg niet missen!

We zien wat op tegen de wandeling naar de parkeergarage doorheen de smalle straatjes met onze twee grote koffers, maar goed, we hebben het overleefd.

Het is een klein uur rijden naar onze volgende bestemming op Île de Ré. Onderweg rijden we over de grote brug die we tijdens de tocht met de catamaran zagen liggen. Onze eerste indruk van Île de Ré is alvast een voltreffer: we rijden langs prachtige wijngaarden. Dat belooft!

IMG_2477

Ons hotel Le Chat Botté bevindt zich in het drukke stadscentrum van Saint-Clément-des-Baleines waar net een markt plaatsvindt vlak voor de deur van het hotel. Gelukkig vinden we een parking op een veld waar we onze wagen kunnen parkeren.

We checken in vlak voor het middaguur en kunnen meteen al onze koffers achter laten op de kamer. De vriendelijke dame aan het onthaal laat ons weten dat het hotel een aparte parking heeft voor de gasten vlak achter de kerk. We verplaatsen onze wagen dus en wandelen meteen verder naar het marktje voor de kerk. Naast wat een gewone wekelijkse markt lijkt, is er ook een grote rommelmarkt ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van Saint-Clément-des-Baleines.

IMG_2480

IMG_2482

IMG_2496

IMG_2497

IMG_2499

IMG_2501

IMG_2504

Tijd voor de lunch. We belanden op goed geluk op het aangename terras van A l’Ouest, waar we genieten van heerlijke verse vis en gamba’s. Voor mij met een glaasje cider erbij. Mijn vriend gaat voor een wit wijntje.

IMG_2507

IMG_2509

Na de lunch besluiten we naar de vlakbij gelegen kust te wandelen. Île de Ré is een vrij smal eiland, wat betekent dat je je overal op het eiland vrij dicht bij de kust bevindt. Vlakbij Plage de la Côte Sauvage ontdekken we Batterie Klara, een bunker die deel uitmaakte van de Atlantic Wall. Het is bijzonder rustig aan de ‘wilde’ kust. Het is laag water en we zien hier en daar mensen op zoek naar zeevruchten.

IMG_4123

IMG_4125

IMG_4127

IMG_4128

IMG_4130

IMG_4131

IMG_4132

We wandelen verder naar de Phare des baleines, waar het in tegenstelling tot aan het Plage de la Côte Sauvage wemelt van het volk. Dit is duidelijk een toeristische hot spot, want het staat hier van met kraampjes die prullaria verkopen en we struikelen over de eet- en drinkgelegenheden.

IMG_4135

IMG_4136

IMG_4138

IMG_4140

IMG_4141

IMG_4142

We beklimmen de vuurtoren en genieten van het prachtige uitzicht en de mooie wenteltrap. Tot nu toe al zeer tevreden over mijn op googlemaps gebaseerde beslissing om Île de Ré aan onze trip toe te voegen. Het is hier echt prachtig. Continue reading

La Rochelle – 23 juli 2024

We hebben goed geslapen in onze kleine hotelkamer! Dit hotel bevindt zich op de eerste en tweede verdieping van een grote rijwoning en beschikt niet over een ontbijtkamer. Om 9u wordt dus ons ontbijt op bed gebracht. Dit klinkt gezellig, maar echt praktisch is het toch niet, zo eten in bed.

We gebruiken het bagagerek om het dienblad op te zetten zodat we met z’n twee op de rand van het bed kunnen gaan zitten. Het ontbijt bestaat tot mijn grote teleurstelling enkel uit zoete dingen, zelfs geen babybel of een blokje smeerkaas te bespeuren, enkel confituur. Mijn maag is gevuld, maar culinair hoogstaand is dit ontbijt allerminst.

IMG_2317

Vandaag gaan we op verkenning in La Rochelle. Ik begin alvast met foto’s te maken van de mooie klokkentoren ‘Grosse Horloge‘. Vervolgens wandelen we naar de oude haven om een boottochtje te boeken. Een tocht met een catamaran klinkt aangenaam. Het eerstvolgende vertrek is echter al om 11u en vanuit de oude haven is het nog een dikke twintig minuten wandelen naar de aanlegsteiger die helemaal aan de andere kant van de baai ligt. Aangezien het ondertussen al 10.40u is lijkt ons dit te riskant. We willen niet het risico lopen dat we de boot missen, dus boeken we een catamarantocht om 14.45u.

IMG_3937

IMG_3939

IMG_3940

IMG_3941

Om de tijd te overbruggen kopen we een combiticket voor een bezoek aan de beroemde torens van La Rochelle: la Rour de la Chaîne, la Tour de Saint-Nicolas en la Tour de la Lanterne. We starten met bezoek aan la Tour de la Chaîne, die mooie uitzichten biedt op de haven. Helaas is het tijdelijk niet mogelijk de Tour de Saint-Nicolas te bezoeken.

IMG_3942

IMG_3946

IMG_3951

IMG_3952

IMG_3953

IMG_3957

IMG_3961

IMG_3965

De Tour de la Lanterne is veruit het meest indrukwekkend. Deze oude vuurtoren heeft er een heel bewogen geschiedenis op zitten. Hij deed immers in het verleden dienst als gevangenis. In de muren hebben de gevangen hun namen en afbeeldingen uitgekrast. Heel indrukwekkend om deze graffiti uit een ver verleden te zien. Het mooie uitzicht op de omgeving kon de gevangenen misschien troost bieden. Alleszins valt het ons op hoe sterk de getijdenwerking hier is.

IMG_3967

IMG_3970

IMG_3971

IMG_3972

IMG_3974

IMG_3975

IMG_3976 Continue reading

Van Leuven naar La Rochelle – 22 juli 2024

Vroeg opgestaan, want we hebben een lange rit voor de boeg vandaag van Leuven naar La Rochelle, de eerste stop op onze trip door Frans en Spaans Baskenland. Mijn vriend offert zich op om de cambio in Mechelen op te halen en ik zorg ervoor dat al onze bagage klaar staat om de wagen snel te kunnen inladen.

Alles verloopt volgens planning (zelfs de treinrit van Leuven naar Mechelen verliep vlot) en rond 9.20u zijn we onderweg. Nog voor Parijs stoppen we een middagmaal bij Le Bistrot du Marché, een simpele zaak bij een grote Intermarché in Roye. Handig om de wagen vlakbij de bistrot te kunnen parkeren op de grote parking van de Intermaché.

Ik bestel een slaatje met zalm en roze garnalen, dat tot mijn verrassing ook kaas blijkt te bevatten. Het slaatje is qua prijs kwaliteit dik in orde. Mijn vriend gaat voor een charcuterieschotel met plaatselijke specialiteiten, waaronder crêpe farcie. Ik kan het niet laten even mee te proeven.

IMG_2254

IMG_2257

Na onze snelle lunch rijden we verder naar La Rochelle! Tijdens de autorit houd ik me bezig met achterstallige blogposts en reviews weg te werken en reserveer ik al een restaurant voor het diner ‘s avonds. Rond Parijs is het erg druk en het verkeer is zeer stresserend. Blij dat ik niet achter het stuur zit. Mijn vriend is een held! We zijn alleszins allebei blij wanneer we Parijs en de moeilijke verkeerssituatie daar achter ons kunnen laten.

Om 19u zijn we in La Rochelle, wat perfect overeen komt met de timing die we in gedachten hadden. We parkeren de wagen in de ondergrondse parking Verdun, omdat Hotel La Marine in het wandelgedeelte van La Rochelle ligt. We haasten ons naar onze hotel, want we willen op tijd zijn voor onze reservatie in Le Bistrot des Pêcheurs. Het is een waar hindernissenparcours, sleurend met onze koffers door de drukke straten van La Rochelle.

De receptie van Hotel La Marine is gelegen op de eerste verdieping en bereikbaar via een smalle trap. Gelukkig verloopt de check-in vlot en na nog een extra trap trap beklommen te hebben, droppen we onze bagage af in kamer 10, op het eerste gezicht klein, maar proper.

IMG_2259

IMG_2262

We zijn mooi op tijd bij restaurant Le Bistrot des Pêcheurs, dat vooral gespecialiseerd is in vis. We krijgen een tafel toegewezen op het bomvolle terras en ik bestel meteen mijn eerste oesters van deze vakantie, gevolgd door een lekker visgerecht. Het eten is heerlijk en we genieten van het zicht op de beroemde torens van La Rochelle. Ik sluit de toren af met een tarte tatin met abrikozen, terwijl mijn vriend opteert voor een glaasje cognac.

IMG_2264

IMG_2275

IMG_2278

IMG_2285

IMG_2290

IMG_2293

IMG_2300

Na ons eerste diner van deze vakantie maken we een avondwandeling om ons eten te verteren langs de torens en een groene gordel waar de vroegere versterkingen van La Rochelle stonden. Onze eerste indruk is alvast erg positief: een gezellig en mooi stadje!

IMG_2301

IMG_2303

IMG_2305

IMG_2306

IMG_2309

IMG_2310

IMG_2312
Na na een vermoeiende dag rijden, maken we het niet al te laat en kruipen we op tijd in bed.

Foz do Douro – 2 juni 2025

Laatste keer pastéis de nata bij het ontbijt. Echt een grote fan van dit Portugese gebakje, zeker als het rechtstreeks uit de oven komt, zoals dat bij ons hotel het geval is.

IMG_6923

IMG_6924

Voor onze laatste halve dag nemen we de taxi naar Foz do Douro om wat te flaneren op het strand en te genieten van de gezonde zeelucht. Ik steek mijn tenen in het frisse water van de Atlantische oceaan en geniet van zon op mijn gezicht. De water van de oceaan is redelijk onstuimig en nog veel te koud om te zwemmen. Dat verhindert alvast niet dat er een paar zonnekloppers liggen te bakken op het strand.

IMG_6925

IMG_6927

IMG_6933

IMG_6947

IMG_6951

IMG_6953

IMG_6954

IMG_6957

We gebruiken mijn reisgids om een wandeling te maken doorheen de straten van het gezellige Foz do Douro. We bewonderen de kleurrijk betegelde huizen, bezoeken een begraafplaats, wandelen door een park met een Zwitserse chalet (!) en nemen wat foto’s van het Forte de São João Baptista, dat helaas niet te bezoeken is. Tijdens de wandeling krijgen we via whatsapp te horen dat mijn broer en zijn vriendin met hun wagen gestrand zijn in Piemonte door een platte batterij. Blijkbaar valt de nationale feestdag van Italië op 2 juni en is er dus geen enkele garage open. We supporteren vanop afstand mee en gelukkig slagen ze erin rond een uur of drie in de namiddag een garage te vinden die hun auto van een nieuwe batterij kan voorzien. Qua origineel verjaardagscadeau voor de verjaardag van mijn broer kan dat uiteraard tellen. 😉 Maar blij voor hen dat ze hun geplande terugrit op 3 juni niet moeten uitstellen.

IMG_6959

IMG_6960

IMG_6961

IMG_6963 Continue reading

Varen op de Douro, Palácio da Bolsa en Igreja de São Francisco – 1 juni 2025

Vandaag ontbijten we iets later, want mijn vriend heeft om 11u een boottocht op de Douro geboekt. Zo vermijden we ook het traditionele spitsuur in de ontbijtruimte van ons hotel.

IMG_6527

We nemen de taxi naar de Douro Marina in Vila Nova de Gaia. Mijn vriend heeft een tocht op een kleinere boot geboekt, omdat dit aangenamer is voor zijn moeder, die dan met haar hoorapparaat minder last heeft van omgevingslawaai. De boot blijkt eigendom te zijn van een vriendelijk koppel dat ons meteen met open armen welkom heet. Naast ons bevinden zich nog een ouder koppel en twee meisjes met een hoofddoek aan boord.

Spijtig genoeg laat de zon het vandaag afweten en is het bewolkt. Daardoor is het een beetje frisser dan we gewoon zijn en haal ik noodgedwongen mijn regenjas boven om me warm te houden. We laten dat de pret niet drukken, want al gauw zitten we met een glaasje bubbels in de hand te genieten van het uitzicht op de oevers van de Douro. Ik nestel mij samen met de moeder van mijn vriend en één van de meisje met een hoofddoek op het bovendek van de boot. Mijn vriend en zijn vader verkiezen het voordek. We hebben een fijne babbel met het meisje met de hoofddoek die uit Saoedi-Arabië blijkt te komen en samen met haar vriendin een trip door Portugal aan het maken is.

De kapitein van de boot zit vol met wetenswaardigheden over Porto en geeft uitleg bij alles wat we zien. Heel boeiend. Onderweg passeren we talloze andere toeristenboten en verrassend veel kajaks. Zes bruggen later bereiken we het verste punt van onze tocht en maken we rechtsomkeert terug naar de Douro Marina.

IMG_6545

IMG_6553

IMG_6561

IMG_6564

IMG_6567

IMG_6569

IMG_6573

IMG_6581 Continue reading

Torre dos Clérigos, MMIPO Museum en Jardins do Palácio de Cristal – 31 mei 2025

Deze ochtend moeten we niet aanschuiven om een plekje aan het ontbijtbuffet te bemachtigen en we kunnen zelfs met vier aan één tafel eten. Succes!

IMG_6204

Vandaag staat er een bezoek aan de Torre dos Clérigos op het programma. De eerstvolgende beklimming is om 10.45u. We kopen een combiticket waarmee we ook het Palácio da Bolsa en een museum kunnen bezoeken. Dat museum stond niet op ons lijstje met must see plekken, maar soms moet een mens zich eens laten verrassen.

In afwachting van de beklimming bezoeken we eerst de kerk en het bijhorende museum, die beide op zich al indrukwekkend zijn. Om 10.45u stipt beginnen we aan de beklimming van de toren. We staan redelijk snel boven en genieten van het uitzicht op Porto rondom ons. Eindelijk nog eens een aanleiding om de telelens van mijn digitale reflexcamera boven te halen. Want de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik steeds vaker gewoon voor het gemak van mijn iphone camera kies.

IMG_6218

IMG_6222

IMG_6226

IMG_6229

IMG_6232

IMG_6244

IMG_6249

IMG_6250

IMG_6254

IMG_6259

IMG_6261

IMG_6268

IMG_6270

IMG_6271

IMG_6275

Vanaf de Torre dos Clérigos wandelen we naar beneden richting de Douro. Het is behoorlijk warm, dus lassen we rond twaalf uur een ijsjespauze in bij Boutique do Gelado. Aangezien het te warm is in de vlakke zon op het terras voor de ijsjeszaak, smullen we ons ijsje op binnen in de airconditioning.

Na gesmuld te hebben van ons ijsje, wandelen we verder naar Palácio da Bolsa. Het is echter niet mogelijk het beursgebouw vandaag te bezoeken, omdat het is afgehuurd voor een privé evenement. Geen erg, we boeken meteen een rondleiding voor morgen 15u.

IMG_6291

IMG_6292

IMG_6297

IMG_6300

Met ons combiticket bezoeken we vervolgens het MMIPO Museum (Museu e Igreja da Misericórdia do Porto). Veel verwachten we niet van dit bezoek, maar kijk eens aan, we zijn aangenaam verrast. Het museum heeft een mooie collectie religieuze kunst en blijkt ook nog eens een heel interessante geschiedenis te hebben. Dit gebouw deed van de helft van de zestiende eeuw tot 2013 dienst als hoofdkantoor van de Santa Casa da Misericórdia, een eeuwenoude liefdadigheidsinstelling in Porto. In de Fons Vitae zaal treffen we een indrukwekkend houten plafond en een prachtig schilderij van Christus aan het kruis als bron van het leven. De Galeria dos Confeitores is een grote zaal in gietijzer en glas, die jammer genoeg niet helemaal tot zijn recht komt omdat er aan de naakte muren geen kunstwerken (meer?) hangen. We eindigen ons bezoek in het barokke kerkje dat in de 18de eeuw herwerkt werd door Nicolau Nasoni. Continue reading

Livraria Lello, Carmo & Carmelitas, Caves Ferreira en Fado Na Baixa – 30 mei 2025

Weer bijzonder druk om 8.30u aan het ontbijt. Ditmaal lukt het niet een tafel voor vier personen te bemachtigen en moeten we ons noodgedwongen opsplitsen.

IMG_5806

IMG_5807

IMG_5808

Vandaag starten we de dag met een bezoek aan de Santo Ildefonso kerk vlakbij ons hotel. De vorige dagen was de kerk altijd gesloten toen wij er passeerden, maar nu is deze open. Opvallend aan deze kerk is het grote glasraam in de voorgevel met daarin een groot blauw bisschoppelijk kruis.

De kerk zelf is vanzelfsprekend minder overdadig dan de kathedraal, maar toch meer dan de moeite waard. Meer nog, in een bijbouw van de kerk is een gans museum met religieuze kunst gevestigd. Wel niet de meest fantastische religieuze kunst, maar voor de bescheiden inkomprijs die we betaald hebben, mogen we niet klagen.

IMG_5809

IMG_5811

IMG_5815

IMG_5820

IMG_5822

IMG_5824

IMG_5825

IMG_5827

IMG_5829

IMG_5833

IMG_5835

IMG_5838

IMG_5839

We eindigen ons bezoek in de souvenirshop waar een werkelijk adembenemend knappe man een lokale likeur door paters gemaakt staat aan te prijzen. Zo’n kerel met een perfecte kaaklijn, zwoele donkere ogen en een hemdje waarvan net het juiste aantal knoopjes open staat. Hoe kan ik daaraan weerstaan? En dus kopen we ‘s ochtends vroeg een proevertje van de likeur van het Mosteiro de Singeverga. Kwestie van de dag meteen goed in te zetten. 😉

IMG_5842

We wandelen verder in de richting van Livraria Lello, de bekendste boekenwinkel van Porto, omdat deze als inspiratie gediend zou hebben voor de Harry Potter boeken van J.K. Rowling. Ik heb een toegangsticketje gereserveerd voor 11.15u. Onderweg passeren we de tweelingkerken Igreja do Carmo en Igreja dos Carmelitas, gescheiden door een rijwoning die zo smal is, dat je amper beseft dat dit huis geprangd zitten tussen de twee kerken.

IMG_6015

We zijn van plan later een bezoek te brengen aan de kerken, maar worden in de Igreja dos Carmelitas binnen gewuifd door een bedelaar aan de deur, die ons verzekert dat de kerk echt prachtig is en bovendien: gratis te bezoeken, in tegenstelling tot de buurkerk. We stoppen de man wat geld toe en wandelen de kerk binnen. En hij had gelijk, de kerk is werkelijk rijkelijk versierd en we hebben zelfs toegang tot de sacristie met de typische houten kasten met lades voor de gewaden van de priesters en een prachtige plafondschildering.

IMG_5850

IMG_5853

IMG_5854

IMG_5857 Continue reading

Downtown & Bolhão Market food tour – Porto – 29 mei 2025

We starten de dag met een beetje chaos aan het ontbijt. Het is zo druk dat er geen vrije tafels meer zijn. We worden naar een soort gang geleid waar we vriendelijk verzocht worden te wachten tot iemand van de bediening ons komt halen. Er staan daar nog wat mensen te draaien, dus we zijn niet de enigen die in het ontbijtspitsuur beland zijn. 8.30u is duidelijk het favoriete ontbijtuur van veel gasten in dit hotel.

Na een dikke tien minuten wachten, krijgen we een tafel voor vier toegewezen. We genieten uitgebreid van het ontbijtbuffet. Applaus voor de English breakfast opties en heel veel vers gesneden fruit. Er is ook een bijzonder interessante pannenkoekenmachine die volautomatisch pannenkoeken maakt. Je hoeft enkel te zwaaien voor de sensor en er komt na een drietal minuten zowaar een kant en klare pannenkoek uit. Je hoeft zelfs geen deeg of iets dergelijks toe te voegen, dat doet de machine allemaal zelf.

IMG_5405

IMG_5407

IMG_5408

IMG_5409

Aangezien we om drie uur in de namiddag een food tour gepland hebben, zijn we van plan het middagmaal over te slaan en de eetlust op te wekken door een wandeling in de buurt. Ik heb in mijn boekenkast nog een oude Capitool gids van Portugal terug gevonden en het hoofdstuk over Porto heeft een wandeling. Ideaal, dus.

IMG_5411

Spijtig genoeg is een groot gedeelte van Porto getransformeerd in een enorme bouwwerf voor de nieuwe, roze metrolijn (Linha Rosa). Gigantische bouwputten en grote machines laten littekens na in het stadsweefsel. Uiteraard kan ik alleen maar toejuichen dat Porto volop de kaart van het openbaar vervoer trekt. Alleen loopt deze nieuwe metrolijn, zoals zoveel openbare werken van dit kaliber, serieuze vertraging op. Benieuwd wanneer de metrolijn effectief zal open gaan.

IMG_5412

Soit, we starten de wandeling in het station van São Bento dat van binnen versierd is met prachtige azulejos. Alleen jammer dat over een aantal tegeltaferelen een soort gaas geplakt is (als bescherming?) waardoor de kleuren wat doffer zijn.

IMG_5416

IMG_5417

IMG_5418

IMG_5421

IMG_5422

IMG_5424

Onze volgende stop is de beroemde kathedraal en bijhorend klooster van Porto. De kloostergang is prachtig en ook hier treffen we talrijke azulejos aan. De plafonds van het klooster zijn rijkelijk versierd met houtsnijwerk en plafondschilderingen. We beklimmen de toren van de kathedraal en genieten van het uitzicht. In de kathedraal zelf bewonderen we het overdadig met verguldsel versierde koor. In het koor vindt op dat moment een kleine plechtigheid plaats voor Amerikaanse pelgrims. We zien hier in Porto trouwens heel veel peregrinos onder weg naar Santiago de Compostela. De Sint-Jacobsschelpen zijn overal in het straatbeeld aanwezig.

IMG_5432

IMG_5433

IMG_5437

IMG_5442

IMG_5443

IMG_5447 Continue reading

Van Leuven naar Porto – 28 mei 2025

Voor onze jaarlijkse citytrip met de ouders van mijn vriend kozen we dit jaar Porto uit. Een bestemming die al lang op mijn lijstje stond, maar waar ik wegens te dure vluchten nog niet geraakt was. En eerlijk, ook nu waren de vluchten naar Porto aan de dure kant, maar hey, ‘t is niet dat we tegenwoordig veel interest op ons spaargeld krijgen, he? We werken hard genoeg! En sinds de ouders van mijn vriend aan een cursus beleggen begonnen zijn, heb ik de indruk dat er ook wat meer af kan. 😉

We treffen de ouders van mijn vriend om 12u in Zaventem, waar we eerst gezellig samen lunchen bij Le Pain Quotidien, ondertussen bijna een traditie! Ik geniet van een lekkere avocado toast met ei. Alvast een goed begin van onze trip.

IMG_5278

Tot onze niet geringe verbazing (we zijn het anders gewoon) verloopt alles vlotjes en zitten we mooi op tijd op het vliegtuig, dat stipt volgens de planning vertrekt.

We landen zonder problemen in Porto, halen onze valiezen op en wandelen naar de uitgang; waar de chauffeur van onze taxi al op ons staat te wachten. Vlotjes!

Het is vrij druk op de route van de luchthaven naar ons hotel, omdat het spitsuur is. De taxichauffeur is heel vriendelijk en babbelt honderduit.

Rond half vijf zijn we in het Legendary Porto Hotel, gelegen in het hart van Porto. De kamers vallen mee en ook de locatie lijkt op het eerste gezicht ideaal.

IMG_5286

IMG_5289

We frissen ons wat op en trekken om zes uur de stad in. We stoten meteen al op een groep van vier in het zwart uitgedoste mannen die op de trappen van de Santo Ildefonso kerk fado brengen. We slenteren vervolgens wat rond op een marktje dat zich op het plein voor ons hotel bevindt. De kraampjes verkopen veel handwerk en lokale producten. De ouders van mijn vriend kopen meteen al een bolletje kaas voor de buurvrouw die op hun katten past. Kunnen we dat ook al van de lijst schrappen.

IMG_5302

IMG_5304

Vervolgens wandelen we langs de gerestaureerde restanten van de oude Fernandomuur uit de veertiende eeuw naar de Ponte Dom Luís I, een indrukwekkende stalen constructie ontworpen door ingenieur Théophile Seyrig, een Belgische compagnon van Eiffel. Het fijne aan deze brug is dat er enkel sporadisch een tram passeert en je verder als voetganger gans de breedte van de brug kan innemen. Het uitzicht vanaf de brug op de Douro en omgeving in het avondlicht is prachtig.

IMG_5305

IMG_5307 Continue reading

Afscheid van Wenen – 4 mei 2025

Onze laatste momenten in Wenen brengen we met ons vijven door op ons appartement in de Maria-Theresien-Straße. We kochten samen broodjes en koffiekoeken bij één van de vele bakkers in het metrostation voor ons laatste ontbijt in het mooie Wenen en smullen deze op aan de ronde tafel van het appartement. De kokend hete thee die de zus en ik gekocht hebben, moeten we noodgedwongen laten staan, want die weigert af te koelen.

Na het ontbijt pakken we onze spullen bijeen en nemen we de metro en de City Airport Train terug naar de luchthaven. Drie kwartier later dan ik had gepland… We zitten naar mijn aanvoelen wat krap in de tijd, want ik ken de luchthaven van Wenen niet en ik heb er geen idee van hoe lang we onderweg zullen zijn naar onze gate. We moeten wat langer wachten op de metro dan we gewoon zijn (misschien omdat het zondag is?) en ik voel me wat zenuwachtig worden. Bij aankomst in Wien Mittespoor de dames dan ook aan om een klein sprintje te trekken om de City Airport Train te halen die binnen vijf minuten vertrekt.

Dat lukt wonderwel! En vervolgens vertrekt dat CAT natuurlijk vijf minuten later dan het geplande vertrekuur. Maar ik ben al blij dat we erop zitten en geen half uur moeten wachten op de volgende.

Op de luchthaven vinden we makkelijk de weg naar de juiste terminal. We moeten de valiezen zelf inchecken. Iets wat ik altijd wat vervelend vind, want ik heb altijd wat schrik dat ik die plakker dan niet goed vastmaak en dat mijn valies verloren gaat. Maar goed, er is geen andere optie. We hebben de mogelijkheid om ook de carry on bags van de jongedames in te checken. Aangezien ons dat wat gesleur kan besparen, besluiten we dat te doen. Wanneer alle valiezen voorzien zijn van de juiste tags, zetten we ze één voor één op de bagageband. En jawel, we hadden het kunnen denken. De carry on bag van het jongste nichtje wordt geweigerd. De reden: niet zwaar genoeg. Echt waar, ik hoop dat ze volgende keer allemaal drie keer zo veel kledij meenemen! Ofwel veel meer souvenirs kopen…

Niet dat de jongedames op het vlak van souvenirs hun best niet gedaan hebben. De buit: één t-shirt, een hoop kettinkjes en armbandjes, haarspelden, één iphone lightning kabel (die ik gekocht heb in een Apple store, omdat de middelste haar kabel op het appartement had laten liggen en haar smartphone plat was), één armbandje met lapis lazuli, heel veel ansichtkaartjes, blikken doosjes met muntjes en andere prulletjes.

De twee andere carry on bags kunnen we gelukkig wel gewoon inchecken. Eén verderlichte carry on bag, dat krijgen we nog wel in het bagagecompartiment van het vliegtuig getild. 😉

De zus van mijn vriend en ik nestelen ons aan de gate en de jongedames sprinten meteen weg naar de tax free winkels. Benieuwd of ze nog iets naar hun gading zullen vinden, want naar mijn ervaring is alles in die tax free winkels dik overprijsd…

Het boarden begint mooi op tijd en de vlucht terug naar Brussels Airport verloopt verder vlekkeloos. Onze valiezen laten gelukkig niet lang op zich wachten en dan is het tijd voor het weerzien met de echtgenoot en papa, die ons staat op te wachten bij de Arrivals.

De schoonbroer van mijn vriend biedt aan mij in Leuven af te zetten, een aanbod waarop ik graag inga. We nemen afscheid voor de deur van mijn appartement in Leuven. Wetende dat we elkaar snel weer zullen zien.

Wat mij betreft is dit tripje naar Wenen, op wat gezeur hier en daar na, alvast een heel fijne ervaring geweest. Ik zie het zeker zitten om nog eens op stap te  gaan met deze vier topvrouwen!