Ontmoetingsmoment in het Frans Masereel Centrum

Vandaag stond er een ontmoetingsmoment voor de collega’s die op verschillende locaties in Vlaanderen werken in mijn agenda. Die collega’s krijgen mekaar niet vaak te zien, vandaar dat we één keer per jaar een ontmoetingsmoment organiseren om aan kennisdeling te doen en informatie uit te wisselen.

Het ontmoetingsmoment vond plaats in het Frans Masereel Centrum in het verre en met het openbaar vervoer moeilijk bereikbare Kasterlee. Ik stond op voor dag en dauw om de trein van 7.36u te nemen, want ik had afgesproken dat mijn collega me om negen uur zou komen oppikken in het station van Geel. Vanaf het station van Geel is het nog een tiental minuten rijden naar het Frans Masereel Centrum. Ruimschoots op tijd voor de start van de dag om 10u.

Helaas liep het mis bij de overstap in Geel. Nochtans stond ik honderd procent zeker op het juiste spoor (de trein kwam op een ander spoor toe dan gewoonlijk), maar slaagde ik erin op de verkeerde trein te stappen. En zo kwam het dat ik, vlak voordat we in Turnhout station zouden aankomen, me realiseerde dat ik niet naar Geel onderweg was, maar wel naar Turnhout. Tot zover mijn plan om mooi op tijd in het Frans Masereel Centrum te zijn. Mijn collega gebeld die me zou komen opwachten in Geel en de situatie uitgelegd. Ze klonk zelfs een beetje opgelucht, want ze had vertraging en was zelf nog onderweg naar het station van Geel. Gelukkig konden we het regelen dat een medewerkster van het Frans Masereel Centrum me zou komen ophalen in het station van Turnhout, een kleine twintig minuten rijden vanaf het Frans Masereel Centrum.

In het station van Turnhout bestelde ik me als troost voor mijn vergissing een warme chocomelk en wachtte ik op een seintje van mijn lift. Gelukkig vonden we elkaar meteen en verliep de rit naar het Frans Masereel Centrum vlot. Stipt om 10u was ik ter plekke. Drie kwartier later dan oorspronkelijk gepland.

Na deze moeizame start verliep de rest van de dag gelukkig vlekkeloos. De broodjes en de soep (aspergesoep!) die we ‘s middags te eten kregen, waren uitstekend. En de collega’s waren duidelijk gecharmeerd door de rondleiding in het centrum. Het plan om met z’n allen een wandeling langs de Masereelroute te doen, moesten we helaas opbergen om wille van de gietende regen. Jammer, maar dan hebben de collega’s een reden om nog eens terug te komen.

IMG_3457

IMG_3460

IMG_3467

IMG_3480

IMG_3482

De terugrit vanuit het station van Geel liep gelukkig wel zonder problemen!

50 jaar Frans Masereel Centrum

Na een goed gevulde werkweek, ging ik zaterdag op hetzelfde elan verder. Met vier collega’s reden we in een cambio naar Kasterlee om de vijftigste verjaardag van het Frans Masereel centrum te vieren. We arriveerden rond twee uur ter plekke en werden meteen overvallen door een stevige regenbui. Gelukkig bleek dat de laatste regen voor de dag en brak wat later de zon door de wolken. We wandelden kort door de tentoonstelling en lieten ons vervolgens verleiden om twee heerlijke pizza’s te kopen terwijl we genoten van jazz muziek op de achtergrond. Ik ben normaal niet echt een pizzafan, maar de pizza’s van Il Forno gingen er vlotjes in bij mij, vergezeld van een glaasje heerlijke witte wijn uit Piëmonte met liefde uitgeschonken door J&W Wines.

IMG_6979

IMG_6980

IMG_6986

IMG_6987

IMG_6991

IMG_6993

Om 15u was het tijd voor het officiële gedeelte met een toespraak van minister-president Jan Jambon, een interview met kempenaar Walter van den Broeck en Anne-Mie Van Kerckhoven die een persoonlijke tekst voorlas over wat het Frans Masereel Centrum voor haar betekend heeft. Laatste officiële wapenfeit was de inhuldiging van het gedenkteken voor wegbereider Fons Mertens en architecten Lou Jansen en Rudi Schiltz. Eerlijk, de kwaliteit van de geluidsinstallatie was niet fameus, waardoor er al snel geroezemoes opsteeg uit het publiek. Het duurde ook allemaal wat te lang, maar de receptie met éclairkes achteraf maakte veel goed.

Om 17u vertrok ik met mijn drie collega’s op gegidste Masereelroute. Tijdens de wandeling kwamen we interventies van Lisse Declercq, Ben Christiani, Karl Wouters en Lieven Segers tegen. De interventie van Lisse Declercq, die een houten lat van een met graffiti overschilderd hok versierde met mooie portretten van haar jeugdvriendinnen en afbeeldingen van dieren, sprak mij persoonlijk het meeste aan. Maar ook de installatie The Magic Coffeepot van Karl Wouters kon me bekoren. De installatie bestaat uit een vijftigtal onverkoopbare kasten en allerlei prullaria, die nadien naar het recyclagepark gaan. Helemaal bovenaan de installatie staat een oude koffiepot van de grootvader van de kunstenaar. Met die koffiepot trok de grootvader van Karl Wouters vroeger naar het veld om koren te gaan pikken. Bijzonder ook dat twee dj’s hits uit de oude doos draaiden tijdens de feestelijkheden.

IMG_7015

IMG_7016 Continue reading

Feestelijke opening Frans Masereel Centrum

Bij de trouwe lezers (hallo, Goofball!) zal deze titel beslist een belletje doen rinkelen. Want tiens, ben ik al niet een keer naar de opening van het Frans Masereel Centrum geweest in februari? Dat klopt, maar toen ging het om de VIP-opening van het nieuwe gebouw. De voorbije zondag gooide het Frans Masereel Centrum de deuren wagenwijd open voor het grote publiek. Dit feestelijke evenement viel samen met de opening van de tentoonstelling ‘Which Mirror Do You Want to Lick? én de Print Art Fair, een mini-beurs waar kunstenaars hun drukwerk toonden en verkochten. Dit maakte dat ik voor de derde dag op rij naar Antwerpen spoorde, want ik had in Berchem station afgesproken met een collega en carpool-buddy met wie ik samen naar de opening zou gaan.

De opening had niet op een betere dag kunnen vallen: de zon stond stralend aan de hemel en de bedrijvigheid op de site lokte veel toevallige passanten. De tentoonstelling bevatte een aantal interessante werken (de projectie van de pijp vond ik de leukste vondst), maar het waren vooral de werken van de kunstenaars in het oude paviljoen die mij het meeste aanspraken. Met een speciale vermelding voor de kunstenaar die oude platen tot prachtige grafische werkjes omtoverde. Ook heel interessant: de zeefdrukdemonstratie, die mij deed denken aan de manier waarop zijde bedrukt werd in Lyon.

IMG_3923

IMG_3924

IMG_3926

IMG_3927

IMG_3928

IMG_3929

IMG_3930

IMG_3932

IMG_3933

IMG_3934

Verder was het gewoon fijn om te genieten van het mooie weer in de tuin met de muziek van een leuke bandje op de achtergrond. Mijn collega en ik smulden van heerlijke mezze en nipten van een vrij stevige cocktail. En natuurlijk mocht een ijsje niet ontbreken. Een dag om in te kaderen.

IMG_3936

Opening nieuwbouw Frans Masereel Centrum

Zaterdag waren mijn vriend en ik uitgenodigd op de opening van de nieuwbouw van het Frans Masereel Centrum. Een knap staaltje architectuur van architecten Hideyuki Nakayama uit Japan en Ido Avissar van het Parijse architectenbureau List. Het meest in het oog springend was het schitterende houten plafond dat uit maar liefst 800 houten balken bestaat: elke balk heeft een andere afmeting en werd computergestuurd op maat gezaagd. Een indrukwekkende puzzel waarin kunstenaar Jean Glibert als finishing touch een witte, geschilderde pijl integreerde. Impressionant! En dat gold evenzeer voor de heerlijke biologische catering én Spaanse ongefilterde schuimwijn (géén cava, zo verzekerde één van obers mij) van Loes en Krikke.

IMG_1543

IMG_1544

IMG_1545

IMG_1548

IMG_1550

IMG_1551

IMG_1552

In de reeks: waar was yab vandaag?

In het Frans Masereel Centrum! Wat een schitterende dag om een bouwwerf te bezoeken!

IMG_8001

IMG_8009

IMG_8006

IMG_8005

IMG_8004

IMG_8003

IMG_8002

IMG_8011

Niet bepaald gemakkelijk bereikbaar (understatement), maar gelukkig kon ik meerijden met een collega en was diezelfde collega bereid om mij ‘s middags af te zetten aan het station van Turnhout. Want veel hoop dat ik in Kasterlee een lift zou versieren van een toevallige passant had ik niet bepaald. 😉