Afdelingslunch bij Lila29

Toegegeven de sfeer, het uitzicht en het eten bij Lila29 zijn werkelijk fenomenaal. Een fijne plek dus voor onze zomerse afdelingslunch, om na te praten over de voorbije vakanties en nog even de pauzeknop in te drukken voordat het najaar in alle hevigheid zal losbarsten. Maar 4,5 euro aanrekenen voor drie minuscule stukjes zwart brood met wat hummus, dat is er toch lichtjes over. In een restaurant van dit niveau, waar je 38 euro betaalt voor een menu van twee gangen zou je toch mogen verwachten dat het brood gratis is. Volgende keer neem ik mijn eigen brood mee!

Tuna crudo, nectarine, olive:

Cod, chickpeas, mojo verde:

Berlinde De Bruyckere. Khorós in Bozar

Om de eerste werkdag terug op kantoor na een geweldige vakantie toch nog een beetje het vakantiegevoel te behouden, zei ik volmondig ja toen mijn collega’s me vroegen of ik zin had om hen tijdens de middagpauze te vergezellen naar de tentoonstelling Khorós van Berlinde De Bruyckere in Bozar. Ik had al veel afbeeldingen van haar werk gezien, Berlinde De Bruyckere is uiteraard een gevestigde naam, maar het was de eerste keer dat ik in direct contact met werken van haar kwam. Khorós is de eerste grote solotentoonstelling van Berlinde De Bruyckere. En amai, indrukwekkend. Ook het productieproces achter de werken is bijzonder fascinerend. De kunstenares gebruikt materialen zoals textiel, dierenhuiden, haar, takken en metaal door mekaar. De meeste van haar werken stralen een soort melancholie uit die bij de keel grijpt. Knap.

Met dank aan mijn collega’s om me mee te vragen.

Afscheidslunch bij Lila29

Na het officiële afscheidsfeest volgde vandaag de afscheidslunch met de leden van het managementcomité. De grote baas had voor deze bijzondere gelegenheid een tafel voor ons gezelschap gereserveerd in het gloednieuwe restaurant Lila29. De 29 verwijst naar de verdieping waarop het restaurant gelegen is en vanaf waar je een werkelijk fenomenaal uitzicht hebt over Brussel. Het was duidelijk dat het restaurant nog niet al te lang open was, want het personeel was nog niet goed op mekaar ingespeeld, maar dat zagen we graag door de vingers, want wie durft er klagen over carpaccio van zeebaars als voorgerecht en octopus als hoofdgerecht? Echt overheerlijk! Dat uitzicht in combinatie met een stijlvolle inrichting en heerlijk eten komt natuurlijk aan een prijs: goedkoop is deze plek niet, maar dat zal mij alvast niet tegen houden om terug te keren!

Alleszins heel blij dat er nog een tweede gelegenheid was waarbij we op een iets rustigere manier afscheid van onze collega konden nemen en haar bedanken voor al die jaren hard werk.

Genieten van cocktails en het uitzicht bij Tope

Deze avond had ik afgesproken om iets te gaan drinken met een oud-collega. Deze stijlvolle oud-collega woont in Brussel en weet bijgevolg waar zich de beste hotspots bevinden. En aangezien ik al gans mijn leven een zwak heb voor rooftopbars, stelde hij voor af te spreken bij Tope, een kwartiertje wandelen van mijn werk. Ideaal dus voor een zomers date.

Het dakterras op zich is al de moeite, dat in combinatie met een paar heerlijke cocktails en meer is er niet nodig om mij gelukkig te maken. De Tope margarita (Tequila, mezcal, jalapeno, tropical sherbet, lemon, lime, Tajin) was werkelijk uitstekend en de ChiliChili (Mezcal Koch infused with a mix of red chcili peppers, lime juice and passion fruit syrup) was zo mogelijk nog beter! Bij onze cocktails bestelden we tacos, zowel de coliflor als de pollo mole tacos waren uitstekend. Alleen jammer dat de bediening niet echt geïnteresseerd leek om ons vlot en snel verder te helpen.

Oh well, het gezelschap maakte dat meer dan goed!

Soms…

Moet een mens verstandig zijn en de eerder gemaakte plannen bijstellen. Ik had deze avond immers gepland om naar de lezing van Emanuel Christ in CIVA te gaan, maar toen ik zag dat ik bijna veertig minuten onderweg zou zijn met het openbaar vervoer, voelde ik mijn enthousiasme onder het nulpunt dalen. De grote hoeveelheid werk op de plank in combinatie met het feit dat ik deze week nog twee andere avondactiviteiten in mijn agenda had staan, maakte dat ik het verstandiger vond om gewoon naar huis te sporen en een avond te werken.

En eerlijk, blij dat ik deze keuze gemaakt heb. Dit was duidelijk het engagement te veel deze week.

Receptie voor een halfbakken succes

Deze namiddag werden mijn collega’s en ik door één van de opdrachtnemers van een belangrijk IT-project getrakteerd op een kleine receptie om het succesvol afronden van het project te vieren. Aangezien het een lang en moeilijk proces was en het project ergens in de helft door een eigen interne medewerker moest rechtgetrokken worden, had ik een dubbel gevoel bij deze receptie. Zeker omdat we nu nog maar de eerste mijlpaal bereikt hebben en er nog heel veel tijd en energie zal moeten geïnvesteerd worden om deze IT-toepassing effectief te laten renderen.

Maar goed, halfbakken successen mogen ook gevierd worden, nietwaar? En ik bleef zelfs langer hangen dan oorspronkelijk gepland. Gelukkig waren er zoveel hapjes dat ik geen nood meer had aan een avondmaal.

Onderweg van ons kantoorgebouw naar Brussel-Noord werd ik overvallen door een stevige regenbui. Gelukkig was het warm genoeg zodat dat dikke regendruppels die mijn kleren doorweekten mij niet echt konden deren. Terug op ons appartement werd ik als afsluiter van de avond nog getrakteerd op een dramatische zonsondergang. Een voorbode voor de verderzetting van dit project?

Reünie bij Strofilia

Deze avond hadden mijn drie collega’s en ik afgesproken met ons voormalig afdelingshoofd, de dame wiens positie ik in 2021 heb overgenomen toen ze de laatste twee jaar van haar carrière voor een andere jobinvulling koos.

Het was niet echt makkelijk om een datum te vinden die voor iedereen paste, want die gepensioneerden van tegenwoordig hebben zo mogelijk een nog drukkere agenda dan werkende mensen.

Uiteindelijk vonden we een geschikt moment en zo kwam het dat we deze avond met vijf vrouwen aan een mooie ronde tafel konden genieten van de lekkere Griekse mezze van Strofilia, vergezeld van een glaasje Griekse wijn, uiteraard.

De ober gaf met veel plezier uitleg bij de mezze op de kaart. Hij suggereerde om te starten met dips (tarama, tzatziki en pikante feta) en vis en vervolgens als hoofdgerecht de gegrilde groenten en vlees te bestellen.

Het leuke aan dit concept is dat je van alles wat kan proeven. Elke mezze was om duimen en vingers af te likken, maar mijn persoonlijke favoriet waren de gegrilde inktvis en de kavourmas (rundvlees met kruiden met artisanale pasta en verse schapenkaas).

Een aanrader voor liefhebbers van de Griekse keuken.

In de reeks: waar was yab vandaag?

In het Amerikaans theater! Een stuk Expo 58 erfgoed!

Lunch in Gare Maritime

Een lunchafspraak met een oud-collega bracht mij terug naar de food court van Gare Maritime. Mijn vorige ervaringen daar waren eerder gemengd. En ook nu was ik enigszins teleurgesteld in de cauliflower nirvana curry van Curry Karma die ik besteld had. 14,5 euro voor een beetje bloemkool met rijst is toch echt wel overdreven. Het gerecht was zelfs niet de moeite om een foto van te nemen. En het duurde dan ook nog eens heel lang voordat het klaar was en dat terwijl het heel rustig was in de Gare Maritime. Gelukkig maakten het uitstekende gezelschap en de mooie omgeving veel goed! Jammer, want deze food market zou zo succesvol kunnen zijn als de gerechten nét iets beter zouden zijn en de service vlotter.

Gelukkig kon ik op de terugweg naar kantoor genieten van prachtige bloesems.

Business lunch bij The Chairman

Dankzij mijn petekind/collega-afdelingshoofd een nieuwe lunchplek ontdekt in Brussel. The Chairman is een groot, fancy nieuw restaurant dat duidelijk mikt op een iets kapitaalkrachtiger publiek. Mijn collega en ik bestelden stiekem een Moscow Mule als aperitief, maar hielden het de rest van de maaltijd bij water.

De vitello tonnato die we als voorgerecht bestelden, was heel lekker en de kabeljauw die ik als hoofdgerecht had ook. Al was ik wel teleurgesteld in de spinaziesalade. Ik had toch net iets creatiever verwacht dan gewoon wat spinaziebladeren met wat dressing. Gezien de locatie en de massale aanwezigheid van personeel snap ik dat de prijzen iets hoger liggen, maar daar mag dan wel een iets grotere culinaire inspanning tegenover staan.

Niet dat ik klaag, want het gezelschap maakte veel goed!

Yet Another Blog

Life on my side

brussel