Heel soms, kan ik begrijpen waarom een mens nood heeft aan religie. Wanneer je geconfronteerd wordt met de onbevattelijke uitgestrektheid van het heelal en de nietigheid van de mens, lijkt zingeving onbereikbaar veraf.
Filmpje gezien bij Moosability.
Ik wil er niet veel woorden aan vuilmaken, maar mijn hart bloedt bij het aanschouwen van zoveel ellende. Surf dus snel naar deze url en geef een paar centjes aan hen die alles zijn kwijtgeraakt. Alle beetjes helpen om dit door armoede en ellende geteisterde land te helpen opstaan na deze catastrofe.
Een beetje schoorvoetend moet ik toegeven dat het momenteel allemaal een beetje veel aan het worden is: een drukke fulltime job, twee talen, een opleiding fotografie en een druk sociaal leven. Vooral het Russisch en Japans begint door te wegen. Ik zit nu voor beide talen in het derde jaar en de tijd dat je je ervan af kon maken met een paar gestolen minuutjes studeren op de trein is nu echt definitief voorbij. Bovendien heb ik voor beide talen zeer veeleisende leerkrachten die blijkbaar niet begrijpen dat werkende mensen niet elke dag met hun talen bezig kunnen zijn. Zelfs al zou ik dat willen, ik zou het niet kunnen. Voor mij blijven deze talen niet meer dan een hobby, maar dan wel een heel tijdrovende hobby op dit moment. Nuja, van zodra de examens achter de rug zijn, zal dit alles weer snel vergeten zijn.
Al ben ik wel blij dat mijn vriend en ik voor onszelf uitgemaakt hebben dat we nog één jaar Japans er bij doen en dan stoppen. Na vier jaar zouden we dan voldoende voorbereid moeten zijn om een mooie reis door Japan te maken, het uiteindelijk einddoel van al dit afzien. 😉 En dan ga ik een gemakkelijke taal doen. Spaans of zo. 😉
Klik voor groter.
Wegens twee jaar achter mekaar als nieuwjaarscadeautje gekregen van één en dezelfde tante. De eerste persoon die mij een mailtje stuurt, krijgt dit boekje gratis ende voor niks.
Klik voor groter.
Zolang heeft onze nieuwe medewerker het al uitgehouden bij ons. Stiekem moet ik toegeven dat ik een beetje opgelucht was dat hij deze ochtend opnieuw achter zijn bureau zat. Wie weet hadden we hem op zijn eerste dag zo hard afgeschrikt dat hij niet meer durfde terugkomen. 😉
Klik voor groter.
Vandaag heb ik voor de eerste keer deelgenomen aan een strobistworkshop georganiseerd door Koen Hillewaert. Ik ben in het bezit van twee externe flitsen voor mijn Canon 450D, maar ik fotografeer meestal met de flits op mijn toestel. Ik heb namelijk niet de juiste uitrusting om echt volop te experimenteren met allerlei flitstechnieken en bij reportagefotografie (wat ik het meeste doe) is het niet echt praktisch om met een hoop flitsen, statieven en paraplu’s rond te zeulen. En ‘t is niet dat we op ons appartement zoveel plaats hebben om nog wat extra paraplu’s en softboxen te stockeren, al moet ik toegeven dat al die dingen verrassend opvouwbaar zijn.
Gisteren heb ik mijn eindwerk voor de CVO-cursus digi1 ingediend (ik hoop dat ik erdoor ben, want ik ben al ingeschreven voor de vervolgcursus), dus deze workshop viel op een perfect moment. Koen had hopen materiaal mee om mee te spelen, en, de belangrijkste reden om me in te schrijven, professionele modellen om op te experimenteren. En hoedje af voor die meisjes. In dunne zomerkleedjes en galajurken in de sneeuw poseren, aan mij zou het alvast niet besteed zijn. En maar dapper volhouden dat ze het niet koud hadden, terwijl op mijn foto’s het kippenvel duidelijk zichtbaar is. Gelukkig kon ik ons model bij de laatste shoot (het was ondertussen al donker) ervan overtuigen dat foto’s met een lange broek en een jas aan ook heel sexy kunnen zijn. 😉
Niet dat ik zo geweldig op de hoogte ben wat er tegenwoordig hip is in het muziekwereldje, maar hey, een invitatie voor een gratis feestje sla ik nooit af. En zo kwam het dat ik mij gisterenavond, samen met mijn vriend en wat collega’s op de prijsuitreiking van de MIA’s bevond. In de VIP-ruimte, wel te verstaan, alwaar we de prijsuitreiking via grote schermen konden volgen. De meeste aanwezigen (waaronder mezelf, ik geef het toe) wiepen echter slechts sporadisch een blik op het scherm. Te druk bezig met netwerken, u kent dat wel. Het was heel leuk, al had ik toch iets meer gratis drank verwacht op een VIP-feestje. We waren verrassend snel door onze voorraad bonnetjes en ik kon echt niet weerstaan aan de verleiding van nog een glaasje Jacob’s Creek. En oja, Daan en Absynthe Minded waren de grote winnaars van de avond, maar dat wisten jullie allemaal al.