Met een heel team keihard werken en toch een hoop shit over je uitgekapt krijgen. Het is niet eerlijk, niet rechtvaardig en bovenal niet terecht. Maar goed, ook dat is leidinggeven: je medewerkers uit de wind zetten en zelf de storm trotseren.
werk
Een goed gesprek
Vrijdagavond kreeg ik een rit aangeboden van Gent naar Leuven. Ik twijfelde: ik was sowieso te laat voor de cursus fotografie, maar met het drukke verkeer konden daar nog ettelijke minuten bijkomen en met de trein reizen bood me de mogelijkheid om mijn laptop open te klappen en nog wat te werken. Maar goed, ik zwichtte en beklaagde mij dit niet. Het werd een aangename rit waarin gesproken werd over film en cinemazalen, over Leuven en wat er leeft en over gedeelde interesses. Ik vond het zelfs niet erg dat ik meer dan een half uur later thuis arriveerde dan wanneer ik met de trein gereisd zou hebben. Een goed gesprek kan deugd doen.
Tinker Tailor Soldier Spy
Dinsdagavond zijn mijn vriend en ik naar de traditionele opening van het filmfestival van Gent geweest. Om te vermijden dat we net als vorig jaar de receptie moesten laten schieten om de laatste trein naar Leuven te halen, reserveerden we een B&B. En wat voor eentje! De suite van Engelen aan de Waterkant was geknipt om lekker uit te slapen en van een heerlijk uitgebreid ontbijt te genieten (na al dat harde werken, vond ik dat ik me wel een dagje vrijaf mocht permitteren). De receptie zelf viel wat tegen. Om één uur weigerde de bediening nog drank te schenken en dat terwijl op de uitnodiging stond dat de receptie tot twee uur zou duren! En de hapjes waren ook niet zo lekker en overvloedig als andere jaren. Er zal ongetwijfeld bespaard zijn op het catering budget. Ook voor filmfestivals is het crisis…
En de film, vraagt u. Wel, die was geweldig. Echt een goede, ouderwetse spionagethriller, maar dan één van een zelden gezien niveau. De vertolking van Gary Oldman is subliem. Wat een briljant acteur! Met weinig woorden zoveel zeggen. Deze vertolking levert hem gegarandeerd enkele filmprijzen op. Het complexe verhaal dat zich afspeelt tijdens de koude oorlog (die decors! geweldig!) wordt gedragen door een uitmuntende cast. Met extra bonuspunten omdat mijn favoriete Mister Darcy erin meespeelt. Je kan de film zelfs bekijken zonder geluid, zo mooi zijn de beelden. Ook tof: door de situering tijdens de koude oorlog wordt er meer dan één woordje Russisch in de film gesproken. Én ze zingen het volkslied van de toenmalige Sovjet-Unie tijdens een kerstfeestje. Geweldig. 
Deze week
- werkte ik op mijn vrije dag.
- werkte ik op de laatste zonnige zaterdag van het jaar.
- Moest ik het onderspit delven tegen een Ledebergse muggenovermacht met als resultaat acht jeukende bulten.
- Werd ik eens niet door mijn squashpartner in de steek gelaten (al nam ik het zekere voor het onzekere door hem sms-gewijs aan onze afspraak te herinneren).
- Werkte ik tot half twee ‘s nachts.
- Moest ik machteloos toezien hoe het aantal ongelezen mails in mijn inbox aangroeide.
- Vergaderde ik de pannen van het dak .
- Ging ik naar een schitterend concert van Thomas Zehetmair, maar kon ik niet beletten dat mijn gedachten afdwaalden naar het werk dat nog verzet moest worden.
- Reeg ik de werkgerelateerde dromen aan mekaar.
- Coördineerde ik als een professional.
- Leek ik ondanks alle onrealistische deadlines en slaapgebrek energie op overschot te hebben.
En de week is nog niet om! (Maar voel ik daar een kriebel in mijn keel?)
Waar ik vandaag was
In het MAS, in het MAS! Een mooie zonnige dag, schitterende meesterwerken, een magistraal uitzicht, lekker eten in De Kaai en toffe collega’s als gezelschap. We werden verwend, vandaag!
First day on the job
Niet voor mij, maar wel voor mijn vriend, die vandaag aan een nieuwe consultancy opdracht begint. Hij blij, want na drie dagen werkloosheid, stond hij te popelen om opnieuw aan de slag te gaan. De boeiende internationale omgeving is er alvast, nu alleen maar hopen dat de job ook een beetje meevalt.
Alvast een succesvolle eerste dag gewenst, schatje!
Zon
En dan, geheel onverwacht, komt de zon er toch door en blijkt een kwartiertje wandelen na een lunch met collega’s (in Barbik, een aanrader) voldoende om het zweet op je voorhoofd te laten parelen. Niet dat ik klaag, mind you, ik zou niet durven. Elk straaltje zon is een welgekomen afwisseling tussen de regendruppels van deze druilerige zomer door.
Een oase van rust
Zo voelde deze werkweek aan. Slechts vier vergaderingen (een vergaderloze week is een utopie) op een ganse week, een minimaal aantal mails en weinig tot geen telefoontjes. Het leek wel of gans België collectief beslist had met vakantie te gaan. Niet dat ik klaag, mind you, zulke weken zijn niet dik gezaaid. Er kon al eens wat opgeruimd worden en mijn mailachterstand slonk tot een aanvaardbaar niveau.
Al moet ik stiekem, heel stiekem, bekennen, dat zo’n week nu ook weer niet al te vaak moet voorkomen. Ik hou wel van een beetje actie. 😉
Waar gebeurd
Er was eens een brave bediende die zijn Word-document naar een PDF wilde omzetten. Het was een snuggere bediende die echter van informaticatoepassingen niet zoveel kaas gegeten had. Dus bedacht hij een ingenieuze oplossing: hij printte het Word-document af op de dichtstbijzijnde netwerkprinter en scande dit document vervolgens in op het multifunctionele kopieerapparaat. Om even later de PDF op de gedeelde netwerkschijf op te halen.
Groot werden zijn ogen, toen ik hem toonde hoe hij in een paar seconden een mooi, doorzoekbaar PDF-document kon maken, zonder ook maar vanachter zijn computer te moeten komen.
Eind goed, al goed.
Warschau – 20 juli 2011
De laatste halve dag van de conferentie vloog voorbij. Ik had nog net genoeg tijd om (het klinkt afgezaagd) alweer een heerlijke lunch binnen te steken en terug naar het hotel te wandelen, waar mijn taxi naar de luchthaven al op mij stond te wachten. Jammer dat ik niet meer tijd had om afscheid te nemen van Warschau. De vlucht naar huis was erg saai, vooral de tussenstop in Zurich was er te veel aan. Zeker toen de douane mij bijna mijn twee flessen krupnik ontfutselde die ik in de tax free in de luchthaven van Warschau gekocht had. Rond een uur of half negen landde ik zonder problemen in Brussel, waar ik me even verloren waande in het nieuwe station van Zaventem luchthaven (zo hip geworden, niet te doen) en bracht de trein me naar ons appartementje in het oude vertrouwde Leuven.