Ik denk dat ik vandaag één van de minst productieve vergaderingen in mijn carrière heb meegemaakt. Er is niks maar dan ook niks vooruitgang geboekt en als er dan eens iets beslist werd, werd deze beslissing meteen in vraag gesteld.
Tijdverlies.
werk
‘t Is officieel
Mijn eerste dag als “leidinggevende” zit erop. Wie had dat ooit gedacht?
Ch-ch-changes
Interessante tijden in het vooruitzicht op het werk. And, actually, I’m scared as hell!
Terrasjes, terrasjes, terrasjes
Gisterenmiddag met de collega’s, gisterenavond met vrienden om afscheid te nemen van een kameraad die voor drie maanden naar Canada trekt en deze middag met alweer een paar andere collega’s (ik heb veel terraswaardige collega’s).
Dat het nog maar lang zomer blijft.
Een perfecte lunch
Op een terrasje onder een luifel. Genieten van de warmte van de middag, maar vermijden dat je verbrandt door de te felle zonnestralen. Samen met een collega besluiten decadent te doen en de lunchmenu in drie gangen te bestellen met een glaasje wijn erbij. Bijgevolg iets te laat terugkomen uit middagpauze en denken, ach wat, misschien ben ik morgen dood, ik moet er vandaag van genieten.
Chaos op het werk
Ons ganse secretariaat was afwezig vandaag. Een jammerlijke samenloop van ziektes (nog altijd geen Mexicaanse griep binnen onze muren gesignaleerd, dat komt natuurlijk doordat iedereen zo goed zijn of haar handen wast) en verloven. Gevolg: binnengekomen en uitgaande post dieonbehandeld bleef. En een licht paniekgevoel dat zich meester maakte van de medewerkers.
Gelukkig hebben enkele noodmaatregelen de kalmte hersteld. 😉
Hoe was ik mijn handen?
Dat is de titel van de nieuwe handleiding in twaalf stappen die vandaag in de toiletten op het werk is verschenen. Jaja, de gevolgen van de Mexicaanse griep, je komt ze overal tegen.
Lesgeven
Ik blijf me erover verbazen hoe plezant ik dat telkens weer vind, lesgeven. En dat terwijl ik vroeger dure eden gezworen heb dat ik nooit voor een klas zou staan. Al denk ik wel dat voor een klas met volwassenen staan, die betaald worden om daar te zitten, iets heel anders is dan voor een klas met losgeslagen pubers.
Waarom ik niet op de twiist-afterparty was
Omdat mijn dag gisteren er zo uit zag:
- Drie kwartier vroeger opstaan dan gewoonlijk.
- Vergadering van 9.30u tot 11.00u over een toepassing die gebruik zal maken van de eID.
- Samen met een collega te laat toekomen op een personeelsbriefing.
- Happy hour (‘s middags, go figure)!
- Snel middagmaal met de collega’s.
- Teamvergadering van 13.30u tot 15.00u.
- Brainstorm van 15.00u tot 17.00u.
- Nog enkele dringende mails beantwoorden en naar huis vertrekken.
- De trein naar huis nemen.
- Een kwartier op adem komen en richting Limburg vertrekken.
- Ziekenhuisbezoek.
- Zware gesprekken voeren in een bijzonder lawaaierige omgeving. Stijlvolle brasserie, lekker eten, maar je moet wel schreeuwen om je verstaanbaar te maken. Vermoeiend en niet leuk.
- Thuiskomen rond 23.15u.
- Je afvragen of een afterparty er nog bij kan.
- Beslissen dat je bed opzoeken een beter idee is.
- Stiekem een beetje spijt hebben dat je er niet bij was.
Een multifunctionele ruimte
De gemeenschappelijke keuken op het werk, kan momenteel evengoed dienst doen als zwembad. En het is niet eens de eerste keer…