feest

Gezellige avond

Twee bakken Carlsberg, een werkmens, een boskabout, een beginnend zelfstandige met een geweldig mooie jobtitel, een Bruno, wat aardbeien, een beetje chips, mijn vriendje en mezelf, dat waren de ingrediënten voor een supergezellige avond vol drink- en babbelplezier. Al heb ik een beetje valsgespeeld en voor mezelf een Piña Colada gemaakt. Bier is niet zo mijn ding.

Special guest van de avond: Lucie, die zich veel te makkelijk door de mooie praatjes van Ntone liet overtuigen om, ondanks het wachtende blokwerk, toch iets te komen drinken. Ze heeft er ocharme zelfs de sleutel van haar fietsslot voor moeten opofferen. Hopelijk is er ergens te lande een sleutelmaker die de in twee gebroken sleutel kan fixen… Gelukkig waren er galante heren genoeg om de dame in nood terug kotwaarts te voeren. Alwaar ze na deze kleine afleiding hopelijk nog veel bladzijden heeft kunnen studeren. 😉

Een rustige zaterdagnamiddag

Eerlijk: ik had geen tijd deze zaterdag. Er lagen (en liggen) nog bergen werk op mij te wachten. Maar na het examen Russisch in de voormiddag had ik er gewoon geen zin in. Dus gingen mijn vriend en ik een kijkje nemen op het wereldfeest.

Een goed idee, zo bleek. De Bruul liep vol met rare vogels die we al dan niet discreet konden nastaren. De eetstandjes brachten ons zwaar in verleiding, jammer dat we net uitgebreid gegeten hadden op een terrasje. We pikten een stukje taikoconcert mee, werden geconfronteerd met de obstakels die het leven van een rolstoelgebruiker of een blinde moeilijker maken en zagen hoge concentraties aan roze stoelen. We hoopten op een spectaculaire capoeiravoorstelling, al viel dit een beetje tegen. Ofwel hadden we gewoon niet genoeg geduld om te wachten tot de opwarming voorbij was. We genoten van de sfeer, het gekwetter van de spelende kinderen, de gemoedelijkheid van de mensen en de aangename temperatuur.

Alleen de cocktail met citroen, rietsuiker en gember viel wat tegen. Veel te veel gember, waardoor de smaakpapillen lichtelijk overdonderd werden.

Een ontspannende namiddag, al bleef ik natuurlijk last hebben van een knagend schuldgevoel. ‘k Heb gewoon even gedaan alsof ik niks merkte.

Blogmeet 2008

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de positieve commentaren die ik al her en der op ‘t internet gelezen heb. Het was een bijzonder geslaagde blogmeet. De regen bleef lang genoeg uit, waardoor we gezellig buiten konden eten. Het Alma-personeel was zeer vriendelijk en het eten was bijzonder mooi afgewerkt (al waren de vegiburgers een beetje taai naar mijn goesting). We kregen schuimwijn en aperitiefhapjes, een gigantische berg groenten, net genoeg vlees, begeleid door wijn, water en fruitsap à volonté om alles door te spoelen. Om de laatste gaatjes op te vullen, was er nog een riant aanbod aan desserts (chocomousse, tiramisu en kleine gebakjes). De Moete is een heel gezellige locatie voor een feestje, al hadden sommige bloggers wat moeite om de juiste weg te vinden. Gelukkig is iedereen er toch geraakt. 😉

De sfeer was fantastisch. Ik heb bijzonder leuke gesprekken gehad, gelachen, verloofden gefeliciteerd, camera’s ontweken, vastgesteld dat de wereld klein is, het mooie rode hemd van Ntone bewonderd, carrièreadvies gegeven, Engels gesproken tegen een Portugees, en nog veel meer. Ik heb kortom genoten van het eten én de mensen. Er heeft de ganse avond geen muziek gespeeld, maar dat was me zelfs niet opgevallen totdat iemand me erop wees. De gesprekken gingen zo vlotjes dat er geen stiltes waren om op te vullen. Alleen jammer dat we voor niks Sabam betaald hebben. Een bezoekje van zo’n inspecteur zou anders wel grappig geweest zijn. Betalen om geen muziek te draaien. Sabam verdient onze liefdadigheid niet.

Rond een uur of half één hebben we de tafels in de Moete op de juiste plaats teruggezet en zijn we huiswaarts gekeerd. Dankzij onze bob Jeronimo waren we een paar minuten alweer thuis en kon ik in mijn bed kruipen. Moe, maar voldaan.

Op naar de volgende editie!

Blogmeet wordt blogbarbecue

De kogel is door de kerk. Op zaterdag 24 mei vanaf 18.00u organiseren Dries, Karel, Goya, Bruno en ikzelf een heuse blogbarbecue. Wij hopen natuurlijk dat de zon van de partij zal zijn, maar zelfs als het pijpenstelen regent, zullen wij dit beslist niet aan ons hart laten komen. En er is meer goed nieuws. Dankzij onze sponsors zal de prijs voor een avondje smikkelen en smullen 10 euro bedragen. Ja, u leest het goed, 10 euro. Niet langer twijfelen, gewoon inschrijven!

West-Vlaanderen is ver

Vooral als je in het holst van de nacht de weg naar huis moet aanvatten na een (zeer goed) trouwfeest. Al een geluk dat ik een goeie chauffeur heb, want mijn oogjes durven na een avondje lekker eten en feesten al eens dichtvallen. Maakt het de dag erna nog wat erger: geklop en geboor op enkele meters van je hoofd om acht uur ‘s morgens en het wanhopig doorzoeken van een nog half verdoofd gedeelte van je hersenen in de hoop daar de verbuigingen van accusatief, genitief en datief in het Russisch terug te vinden. Vier uur slaap, het haalt beslist niet het beste in mij naar boven.

Afscheidsfeestje

Gisteren naar het afscheidsfeestje van vriend H. Hij vertrekt voor twee jaar naar Amerika om daar in een labo stamcelonderzoek te doen. Dat schijnt tegenwoordig de mode te zijn. Voor de feestelijkheden begaven we ons naar de Komeet op de Oude Markt. H had het zaaltje boven gereserveerd. Ik vond het zaaltje wat tegenvallen. Een beetje kaal, verschrikkelijk heet, onhoorbare achtergrondmuziek en het geluid van de babbelende mensen leek wel van de muren af te kaatsen. Heel moeilijk om elkaar te verstaan.

Komt daarbij dat ik een beetje in een grumpy mood was (waarschijnlijk veroorzaakt door chronisch slaapgebrek). Een grumpy mood waar zelfs geen drie mojito’s (de mojito’s in de Komeet zijn trouwens excellent, men zegge het voort) tegen opgewassen waren. Nochtans waren er genoeg leuke en interessante mensen op het feestje. En heb ik zelfs enkele toffe gesprekken gehad, met dank aan kameraad N, die er met zijn ontwapenende glimlach altijd in slaagt mij te charmeren.

Gelukkig zie ik vriend H volgende week nog op Leuven in scène, want het zou een beetje jammer zijn met een dubbel gevoel aan onze laatste ontmoeting voor het Grote Avontuur te moeten terugdenken.