Een feestelijke avond bij Harvest

De oorspronkelijke bedoeling van deze avond was samen met ons afdelingshoofd klinken op het feit dat mijn twee collega-teamverantwoordelijken en ik alle drie succesvol de langste sollicitatieprocedure ooit (twee en en half jaar) hadden afgerond. Door het grote nieuws dat ik diezelfde middag mocht ontvangen, was er nog een extra reden om te klinken. Al had ik ook hier een beetje een dubbel gevoel. Eén van mijn collega-teamverantwoordelijken had immers net als ik gekandideerd voor de functie van afdelingshoofd en had het nét niet gehaald.  Gelukkig is er tussen ons nooit van enige concurrentiestrijd sprake geweest en hadden we op voorhand allebei gezegd dat we elkaar de functie zouden gunnen. Maar toch een klein beetje akward om te klinken op mijn succes ten koste van haar. Gelukkig is ze heel blij met haar huidige functie. Belangrijk! Want we zullen in de toekomst nauw moeten samenwerken.

We startten de avond met een flesje cava op het terras van het Muntpunt Grand Café. Op mijn kosten, uiteraard! Vervolgens verkasten we naar het gezellige terras van Harvest, zo’n beetje mijn favoriete Brusselse restaurant. Heerlijk toch om weer samen met vrienden rond een tafel te kunnen genieten van lekker eten. Laten we hopen dat we gespaard blijven van die voorspelde tweede golf….

Bloemkoolsoepje:
IMG_0855

Gebraden garnalen met Kari Goss en passievrucht vinaigrette:
IMG_0860

Tarbot, artisjokken “en barigoule”, vitelotte aardapelen puree met tijm:
IMG_0861

Rabarber op verschillende wijzen:
IMG_0863

 

En daar hoorde uiteraard een lekker glas met aangepaste wijnen bij!

Diner met mijn naamgenoot

Op deze blog gebruik ik uiteraard in het pseudoniem yab, maar in het echte leven ben ik de trotse bezitter van een voornaam die door zowat vijftig procent van de mensen consequent verkeerd wordt geschreven. Niet omdat het zo’n bijzondere naam is (alhoewel er tegenwoordig nog nauwelijks meisjes geboren worden die mijn voornaam of een variant daarvan dragen), maar wel omdat de schrijfwijze afwijkt van de norm. Mijn moeder heeft me ooit verteld dat die afwijkende schrijfwijze te wijten is aan een vergissing van mijn vader bij het aangifte doen van mijn geboorte op het gemeentehuis en dat ze flink boos is geworden toen ze mijn verkeerd gespelde voornaam op het geboortekaartje zag staan.

Zelf heeft die afwijkende schrijfwijze mij nooit gestoord, in tegendeel, ik vond dat het mijn voornaam iets unieks gaf. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik op een dag sollicitatiegesprekken afnam en er iemand voor mij kwam te zitten wiens naam exact op dezelfde wijze werd geschreven. Daar ging mijn gevoel voor uniciteit. Ik moet toegeven dat ik heel even gespeeld heb met het idee om haar niet aan te nemen, maar ze stak zo met kop en schouders boven alle kandidaten uit dat ik mezelf een pad in de korf zou zetten door haar geen job aan te bieden. En zo kwamen we samen in hetzelfde team terecht en werkten we bijzonder prettig samen tot mijn verhuis naar Zwitserland. Toen ik na mijn mislukte Zwitserse avontuur terug keerde naar België, zat zij in een ander team, maar kijk, een paar maanden later stapte ze over naar mijn team en konden we onze prettige samenwerking verder zetten.

Helaas, aan alle mooie liedjes komt een einde en in de zomer van 2019 scheidden onze wegen opnieuw. Niet dat het een definitief afscheid is, want we werken nog regelmatig samen, maar niet meer voor hetzelfde bedrijf. Bijgevolg zien we elkaar een pak minder dan vroeger. En dat is jammer, want ze is een echte power woman, die een drukke job combineert met een intensief gezinsleven (ze verhuisde onlangs naar een nieuw huis met haar partner, twee jonge kinderen en een pleegkindje en dat allemaal in hetzelfde jaar dat ze van job veranderde).

Dus toen ik een berichtje kreeg met de vraag of ik woensdagavond tijd had om samen in Brussel te dineren, hapte ik meteen toe, zelfs al had ik die middag al een peer coach lunch in mijn agenda staan. Ik reserveerde een tafeltje bij Harvest (momenteel echt mijn favoriete Brusselse restaurant) en we hadden een supergezellige avond. Zoveel zaken om over bij te praten onder het genot van lekker eten en een glas wijn. Fijn om het talent dat ik ooit zelf geselecteerd heb, helemaal tot bloei te zien komen.

IMG_7283

IMG_7285

Dankjewel-lunch

Vandaag hadden mijn baas en ik een lunch-afspraak met onze voormalige crisis-manager. Eigenlijk was het de bedoeling om met hem te lunchen als dank voor het harde werk na afloop van zijn opdracht, maar ik denk dat we in het najaar mijn baas en ik wat overspoeld geraakt zijn door het vele werk, terwijl onze ex-crisismanager ondertussen een echte topjob te pakken had en zich dus volop aan het inwerken was. Maar… Belofte maakt schuld en ik ben een vrouw van mijn woord. Dus stuurde ik half december een mailtje naar onze ex-crisismanager om af te spreken in het gloednieuwe jaar 2020.

En zo belandden we met ons drieën bij Harvest in Brussel (een ontdekking die ik aan mijn lieve vriendin te danken heb). En jawel, het eten was echt om duimen en vingers af te likken. Aangezien het de eerste vrijdag van de eerste werkweek was, vond ik dat een glaasje prosecco als aperitief wel kon. We moesten ten slotte nog klinken op het nieuwe jaar. En dat glaasje smaakte zo goed dat ik stiekem nog een glas witte wijn bij mijn werkelijk overheerlijke vis dronk, maar ssst, aan niemand verder vertellen!

IMG_7054_2

IMG_7056

Champagne bij Harvest

Donderdagavond sloot ik de werkweek een dagje vroeger dan gewoonlijk af met een heerlijk diner bij Harvest in Brussel. Ik had daar afgesproken met een vriendin om te vieren dat ze een nieuwe job gevonden heeft als scrum master. Een sterke vrouw op een IT-sleutelpositie, daar hoort een glaasje champagne bij!

De rest van het menu mocht er anders ook wel wezen. Al was het vooral de Douro wijn die mij van mijn sokken blies. Als ik deze wijn op een wijnbeurs was tegen gekomen, zou ik meteen zes flessen gekocht hebben. Zó lekker! Een gezellige avond met voor de verandering eens wat vrolijkere onderwerpen, want mijn vriendin vond niet alleen een nieuwe job, maar ook een nieuw lief. Een dubbele reden om te vieren, dus!

Bietensalade, gerookte paling en kweepeer puree vergezeld van een glas Loire, Montbenault « Poïesis » 2017, Olivier Lejeune:
IMG_6282

Konijn bereid op lage temperatuur, aardpeer mousseline, gekarameliseerde witlof chips van schorseneer, jus met mosterd en bonenkruid vergezeld van een glas Douro, Vinha das Lameiras 2011, Monte Cascas:
IMG_6283