Omdat discriminatie van mensen met hiv problematisch blijft, lanceert Sensoa de solidariteitscampagne “Sluit hiv uit, niet wie seropositief is”. In België krijgen elke dag gemiddeld drie personen te horen dat ze besmet zijn met hiv. Hiv is een ziekte met een stigma, vandaar dat veel seropositieven hun ziekte verzwijgen. Hoog tijd om iets aan dat stigma te doen. Bij deze hoop ik mijn steentje bijgedragen te hebben.
Deze ochtend was het weer van dat. Van de mooie, grote dubbeldekker die ik (bijna) elke ochtend neem richting Brussel en die uit zeker zes wagons bestaat, geen spoor. In de plaats daarvan stond er op spoor twee een miezerig treintje met ocharme drie wagons en dan nog niet eens een dubbeldekker. Jullie kunnen je de gevolgen zeker indenken. De forenzen moesten er met de schoenlepel bijgeduwd worden, geen vierkante centimeter bleef onbenut. Als sardientjes in een blik, zwemmend in het zweet van de medemens.
Ik heb deze beker/trein aan mij voorbij laten gaan. Ik mag dan wel een fan zijn van lichamelijk contact, ik kies liever zelf met wie ik in een innige omhelzing sta. Die paar minuutjes werktijd die ik hierdoor verlies, ruil ik met plezier in voor een gemakkelijke zitplek in een veel rustigere trein. ‘k Moet tegen vanavond nog wat Japanse woordjes gememoriseerd krijgen he.
Foto die ik een tijdje geleden met mijn Treo nam in het Centraal Station en die ik naar goeie gewoonte helemaal vergeten ben te posten.
Deze nacht hebben we meer dan twaalf uur geslapen! Ik kan mij gewoonweg de laatste keer dat dat gebeurd is niet meer voor de geest halen. En het heeft verdorie deugd gedaan, na de vorige tumultueuze nacht.
Deze post is niet gespeend van enig sadisme.
Terwijl de boel hier zo langzamerhand gestut raakt (‘k heb wel compassie met die werkmannen: het is bepaald onaangenaam weer om in te werken), wordt het hoog tijd dat ik jullie een kleine update geef.
In het ochtendlicht werd de ware omvang van de schade pas echt duidelijk. Waar we oorspronkelijk dachten dat slechts een stuk gevelsteen van de achtergevel ontbrak, bleken vier verdiepingen van de gemeenschappelijk muur met de buren naar beneden gekomen te zijn. Dezelfde muur waar ooit het gat in was, is niet meer. Gewoon in mekaar gestort. Ik dacht al dat het lawaai dat wij ‘s nachts gehoord hadden niet in overeenstemming was met een paar ontbrekende gevelstenen. Een geluk bij een ongeluk is dat het bovenste deel van de scheidingsmuur het niet begeven heeft, omdat er een steunbalk stak die de verdiepingen hoger dan het vierde droeg. Als die steunbalk er niet was geweest, denk ik dat de ravage niet te overzien was.
Enkele foto’s ter illustratie.
Het rood dat zichtbaar is op de foto is de binnenmuur, die dapper heeft standgehouden. Tegen die binnenmuur stond, met de nadruk op stond, de scheidingsmuur. De witte stukken zijn stukken isolatie tussen de beide muren. De reddende steunbalk zit bovenaan op de plek waar nog de meeste witte isolatiestukken zichtbaar zijn.
De schade aan de achtergevel bij daglicht. Het stuk dat ontbreekt is door de vallende zijgevel mee naar beneden gesleurd. Het loshangende stuk is ondertussen al verwijderd wegens veel te gevaarlijk om te laten hangen.
De gevallen muur en de werkmannen die druk bezig zijn puin te ruimen:
Een gedeelte van het al geruimde puin:
Ik ben deze ochtend dan toch nog naar de Russische les geweest. Ik kon niets bijdragen ter verbetering van de situatie en ik was toch al wakker. ‘t Was wel een spectaculaire reden om een uur te laat in de les aan te komen. 😉
Vanavond moesten we normaalgezien naar een verjaardagsfeestje, maar omdat we nu niet bepaald een goeie nachtrust gehad hebben, hebben we laten weten dat we niet komen. Kunnen we de boel hier ook een beetje in het oog houden. Al is het misschien veiliger om bij eventueel instortingsgevaar op een andere plaats te zijn.
Gisterenavond waren we bij vrienden te gast. Een bijzonder fijne avond, leuke gesprekken, hard gelachen om de ochtendrituelen van de gastheer en de gastvrouw. Ik ben gisteren gaan slapen met een glimlach op mijn gezicht. Helaas schoot er een paar uur later niet meer veel van die glimlach over.
Druk bezig de boel te stutten. Voorlopige stand van zaken: d’r is nog niks extra ingestort. Dat is bijzonder positief te noemen.
Je had ons deze nacht rond kwart na vier eens moeten zien rondschieten om al die ballonnen van de leefruimte naar de reservekamer te verplaatsen. Kwestie van politiemannen, brandweer of bouwfirma’s ‘s morgens zonder al te veel schaamrood op de wangen te kunnen ontvangen. Ik verwacht mij nu aan hopen gekrakeel tussen de twee bouwfirma’s. Ik vermoed dat het de schuld is van de bouwfirma van hiernaast, de fameuze creatoren van het gat. Hopelijk wordt de schade snel hersteld.
Trouwens een dikke pluim voor de Leuvense politie. Zeer beleefd en correct en gisterennacht ongelooflijk snel ter plaatse.
Het was geen boze droom. 
Daarnet stonden hier twee politiemensen (een man en een vrouw) op het balkon. ‘t Is eens iets anders op een zaterdagmorgen. En dat terwijl ik op dit moment gezellig in de Russische les moest zitten.