Uncategorized

Laatste werkdag

Mijn laatste werkdag voor de vakantie was er één vol tegenstellingen. Aan de ene kant moest ik nog heel veel losse eindjes aan mekaar knopen en zag ik de tijd veel te snel wegtikken, wat me de nodige stress bezorgde, maar aan de andere kant was er een heel gezellig etentje samen met de medewerkers van mijn team op het terras van het instrumentenmuseum en het afscheidsfeestje van collega Q. Natuurlijk vind ik het erg jammer dat Q ons verlaat, maar we hebben afgesproken dat we zeker nog eens samen in Brussel gaan lunchen. Per slot van rekening is zijn nieuwe werk helemaal niet zo ver van ons verwijderd. En de rosé die hij had meegebracht, smaakte heerlijk zomers en paste perfect bij deze hete temperaturen.

En toen was het plotseling vier uur en vertrok ik op een drafje naar huis, om daar in zeven haasten onze koffers bijeen te pakken en snel snel iets te eten, want vannacht slapen wij in Dresden!

Alice in Wonderland en Through the Looking-Glass

Tot mijn grote scha en schande moet ik toegeven dat ik, die vroeger zo’n boekenwurm was, tegenwoordig nog amper aan lezen toekom. Maar kom, ik heb nog eens een boek uitgelezen. Een echte klassieker dan nog wel. Het was leuk om het boek te lezen dat zoveel figuren heeft voortgebracht die tot het collectieve bewustzijn zijn gaan behoren.

Mij spraken vooral de leuke taalspelletjes, de absurditeiten en de mooie ouderwetse illustraties aan, maar echt gegrepen heeft het boek me niet. Daarvoor ligt mijn kindertijd al net iets te ver achter me, denk ik, en heb ik te weinig energie gestopt in het ontcijferen van de ongetwijfeld vele dubbele bodems. Al deed het boek me wel vol heimwee terugverlangen naar de tijd dat ik nog in sprookjes geloofde.

Buikgriep

Vandaag op bezoek geweest bij vrienden die recentelijk hun kinderaantal verdubbeld hebben. Zoals dat hoort, telden we vol bewondering teentjes en vingertjes en braken we ons het hoofd over op wie de kleine het meeste leek. Alleen de papa zat er een beetje belabberd bij door een gemeen buikgriepje dat het huis binnengebracht was door zijn oudste dochter. Wijselijk hebben mijn vriend en ik het lichamelijk contact met onze vriend tot een absoluut minimum beperkt. Als er iets is wat ik nu absoluut niet kan gebruiken, is het wel een gemene griep. En buikgriep is de allergemeenste.

Housewarming

Een dik half jaar na zijn eerste housewarming, ergens in een gat in Limburg, verhuisde vriend Q door omstandigheden terug naar Leuven. Iets waar ik alleen maar blij mee kan zijn en niet alleen omdat er een feestje aan deze verhuis gekoppeld was.

Zijn nieuwe woonst was iets minder luxueus dan de vorige, maar zeker zo gezellig. Het werd een leuke avond met herinneringen ophalen aan straffe verhalen uit de middelbare schoolcarrière van de aanwezigen en favoriete tv-programma’s uit de kindertijd, gemengd met het verhaal van X die een tijd heeft vastgezeten in New York door de aswolk. Al drukten sommige verhalen mij met de neus op het feit dat ik toch nét iets ouder was dan de rest van de aanwezigen.

Cocktails

Eigenlijk moest ik vanavond naar een verrassingscocktailfeestje, maar ik voelde me na de voorbije drukke weken zo moe en uitgeput, dat ik het maar gewoon afgezegd heb. En iedereen die mij kent, weet dat ik niet gemakkelijk feestje afzeg en al zéker niet als het om cocktailfeestjes gaat. Nu, uiteindelijk zouden we alles bijeen waarschijnlijk langer onderweg geweest zijn naar het feestje dan dat we effectief op het feestje waren. En dat was voor mij voldoende reden om de knoop definitief door te hakken en af te zeggen.

Ik denk dat ik vandaag voor de verandering eens heel vroeg onder de wol ga kruipen. Het zal me goed doen.

Ineuropa.nl

Vorige week toonde een medestudent in de Russische les een heel interessant tv-fragment over de Russische revolutie. Het fragment kwam uit het tv-programma “In Europa” van de VPRO. Als niet-tv-bezitter had ik natuurlijk nog nooit van dit programma gehoord. Gelukkig zijn alle afleveringen van de reeks op de website InEuropa.nl te bekijken. Wie heeft er nog tv nodig als er zoiets fantastisch als het internet bestaat? De komende weken ga ik van de gelegenheid gebruik maken om mijn kennis van de Europese geschiedenis wat bij te schaven. Een mens kan nooit te veel weten, nietwaar?

PS: Na een kleine steekproef, blijkt het merendeel van de ondervraagden niet te weten wanneer de Russische revolutie heeft plaatsgevonden. Ik moet toegeven dat dit resultaat mij hogelijk verbaasde, aangezien ik dacht dat dit algemene kennis was.