Opnieuw genoten van het uitstekende ontbijt in ons hotel.

Vandaag staat de street art et patrimoine à Saint-Esprit tour op ons programma. De tour vertrekt om 10u aan het DIDAM gebouw, waar we onze sympathiek vrouwelijke gids ontmoeten. We zijn met een niet al te grote groep en de gids doet haar best om tegelijkertijd uitleg te geven over de street art en de geschiedenis van Bayonne.

Aan het vertrekpunt van de tour valt het ons op dat de buurt wat verloedert is en er veel daklozen rondlopen. De hoogdagen toen Bayonne een belangrijke rol speelde als tussenstop in de slavenhandel van Afrika naar de Verenigde Staten liggen duidelijk al een tijd achter ons.

De rondleiding duurt in totaal anderhalf uur en we komen langs werkelijk prachtige street art. Bayonne organiseert sinds 2017 het Points de Vue festival, een beetje vergelijkbaar met The Crystal Ship in Oostende. Daardoor neemt de hoeveelheid street art in de straten geleidelijk aan toe.

De wandeling is zeker boeiend, maar mijn vriend en ik vinden dat de gids soms te lang op dezelfde plek blijft staan. Iets meer street art en iets minder uitleg zouden we zeker geapprecieerd hebben. We eindigen de tour bij een prachtig kunstwerk bij een lavoir (een publieke wasplaats), dat volgens onze gids nog tot op vandaag gebruikt wordt door oudere dames om hun beddengoed te wassen. Het water in het grote wasbekken wordt voortdurend ververst. Eén gedeelte is bedoeld om met zeep te wassen en een ander gedeelte dient om te spoelen. En ja, er staan effectief waslijnen vlakbij om je was te drogen. Wellicht wordt deze plek ook gebruikt door de vele daklozen van Bayonne.

Bij het lavoir nemen we afscheid van onze gids, maar daarmee is de street art tour nog niet afgelopen. Wij hebben een self guided street art wandeling gedownload op onze smart phones en ontdekken zo nog een aantal extra werken.

Vlak voor de middag lassen we een kleine pauze in bij ons hotel om wat water te drinken. Het is immers nog altijd behoorlijk warm. En ja, bijna was ik zelf mijn zonnebril kwijt. Ik had hem laten liggen aan de waterkoeler in de ontbijtruimte beneden en besefte pas op de kamer dat ik mijn bril niet meer had. Gelukkig had het personeel de bril gevonden en opzij gehouden voor mij. Een hele opluchting!

Voor de lunch trekken we naar Les Halles de Bayonne, een overdekte markthal waar je etenswaren kan kopen en ook iets kan eten. We slagen erin na een beetje wachten een tafel met twee barkrukken ter veroveren bij Chez Maïté. We bestellen, ansjovis, kroketjes en ja, waarom niet, oesters! Heerlijk.

Na deze uitstekende lunch brengen we een bezoek aan Jambon Pierre Baïalde, een familiezaak die enkel aan particulieren verkoopt. We krijgen een boeiende rondleiding en worden ingewijd in de productieproces van authentieke jambon uit Bayonne. Uiteraard eindigt de rondleiding met een proeverij van verschillende soorten ham.

Onze volgende stop is de Église Saint-André, die spijtig slechts gedeeltelijk toegankelijk is. Een paar foto’s later staan we weer buiten en steken we onze neus binnen bij Monsieur Txokola, waar ik betoverd wordt door de verrukkelijke chocoladegeuren. En ja, uiteraard kopen we een paar tabletten chocolade.

We passeren opnieuw langs het hotel om snel wat water te drinken. Ditmaal let ik erop mijn zonnebril niet uit het oog te verliezen. De rest van de namiddag brengen we door in het DIDAM, l’espace d’art contemporain, een plek gewijd aan de fotografie. We genieten allebei van de fototentoonstelling van ForgetMat (Mathieu Forget). De foto’s tonen de onderwerpen van de foto’s bevroren in beweging. De symmetrie, weerspiegelingen en kleurrijke achtergronden maken dat de foto’s bijna iets magisch hebben.

We downloaden allebei de app die de foto’s tot leven laat komen. Spijtig genoeg is deze app heel zwaar en moeten we veel bijkomende bestanden downloaden. Het duurt dus even voor we de app aan de praat krijgen en het ding werkt niet altijd even goed, maar waw, als het werkt, betekent deze app zeker een meerwaarde. We eindigen ons bezoek met het bewonderen van de foto’s die Mathieu Forget maakte voor de o

lympische spelen.

Na ons bezoek aan het DIDAM gaan we op zoek naar het speelterrein van het befaamde pelota spel dat zich ergens vlak achter ons hotel zou moeten bevinden. Na een vrij steile klim in de buurt van het station ontdekken we het speelterrein van Rail Bayonnais verstopt achter wat huizen. En kunnen we effectief de muur voor het pelota spel bestuderen.

We keren terug naar het hotel om te douchen en ons op te tutten voor het avondmaal. Voor ons laatste diner in Bayonne reserveerde ik een tafel bij restaurant Relief. Op het gezellig terras genieten we van heel bijzondere gerechten. Een topper om ons bezoek aan Bayonne in stijl af te sluiten.

Mosaïque de thon, sorbet citronnelle et sésame:

Oef mollet croustillant, crémeux d’aubergines fumées, noisettes:

Quasi de veau, saurce armoricaine, poireaux e céréales:

Lotte, sauce à la moelle, haricots géants, blettes et chorizo: