Ulsanbawi hike in Seoraksan National Park – 31 augustus 2018

Opgestaan met spierpijn van al dat trappen klimmen de vorige dag. We besluiten vandaag niet te ontbijten in het hotel, maar tijd uit te sparen door snel iets te kopen in een 7-eleven. Helaas, het aanbod in de 7-eleven valt tegen: ze hebben zelfs geen onigiri! De buit waarmee we buiten stappen is bijgevolg magertjes: enkel mijn favoriete bananenmelkdrankje gekocht. Gelukkig is de zon opnieuw van de partij en ziet het ernaar uit dat het een prachtige dag zal worden.

IMG_8600

IMG_8604

We rijden opnieuw naar Seoraksan National Park alwaar we op zoek gaan naar iets wat als ontbijt kan dienen. Dat vinden we in de vorm van een stevige boekwijtpannenkoek en vers sinaasappelsap. Kwestie van voldoende energie op te doen. Dankzij deze fijne blog
besluiten we de hike naar Heundeulbawi Rock, Gyejoam Grotto, & Ulsanbawi Rock te doen, die op de bewegwijzering in Seoraksan zelf de nogal ongeïnspireerde naam ‘rock hike’ heeft gekregen.

IMG_8605

IMG_8607

IMG_9381

Al gauw merken we dat er ons minstens zoveel trappen te wachten staan als de dag voordien. Onderweg stoppen we bij de prachtige Gyejoam Grotto, waar de rotsen vol met Koreaanse opschriften staan en de boeddha mediteert in een échte grot. Prachtige en inspirerende plek, waar we tot onze verbazing twee nonnetjes tegen komen.

IMG_8610

IMG_8611

IMG_8612

IMG_8613

IMG_8631

IMG_8637

IMG_8642

IMG_8647

IMG_8664

IMG_8668

IMG_8671

IMG_8674

IMG_8677

IMG_8681

IMG_8689

We klimmen verder naar boven en zijn zeer blij even te kunnen uitrusten op een open plek van waaruit je een prachtig uitzicht op de bijna loodrecht uit het landschap oprijzende Ulsanbawi Rock hebben. De rotsformatie doet me een beetje denken aan Kata Tjuta in Australië. Terwijl we foto’s aan het nemen zijn, komt een hijgende Engelsman naast ons staan. Hij is duidelijk de berg aan het oprennen. Speciale kerel, want eerst leent hij onze zonnecrème (hij is de zijne vergeten en de zon brandt stevig) en dan begint hij te vertellen over die keer dat hij naar het Mount Everest Basecamp hikete zonder voorbereiding. Wat in mijn oren eerlijk gezegd behoorlijk onverantwoord klinkt. Maar dan maakt hij het helemaal te bont: hij steekt zonder ook maar een moment te aarzelen een sigaret op, terwijl overal bordjes staan dat dit strikt verboden is om wille van het brandgevaar. Hij negeert mijn afkeurende blik en vertrekt een paar tellen later op een drafje naar boven. Good riddance.

IMG_8691

IMG_8695

IMG_8699

IMG_8704

IMG_8705

Mijn vriend en ik doen het iets rustiger aan. Het laatste stuk van de klim bestaat uitsluitend uit trappen en is verschrikkelijk zwaar. Maar de beloning is navenant: na al die trappen staan we zowaar bovenop de grillige rotsformaties van Ulsanbawi Rock. Iets wat we geen van beiden verwacht hadden. Het driehonderd zestig graden uitzicht op Seoraksan National Park rondom ons is ronduit fenomenaal. De wolken zijn voortdurend in beweging waardoor het uitzicht steeds anders is. Prachtig, prachtig! Als ik moet kiezen tussen de hike naar de watervallen gisteren en die naar Ulsanbawi Rock vandaag is dit beslist de beste hike van de twee.

IMG_8708

IMG_8711

IMG_8717

IMG_8724

IMG_8732

IMG_8737

IMG_8739

IMG_8743

IMG_8745

IMG_8771

IMG_8807

Na ontelbare foto’s genomen te hebben, vangen we de afdaling aan. Mijn benen trillen weer hevig van de inspanning, maar ik ben ergens getroost door al de hijgende mensen die we op de terugweg tegen komen. Ik was gelukkig niet de enige die dit een lastige hike vond. In totaal zou deze hike vier uur moeten duren (twee uur heen en twee uur terug). Slecht hikers als we zijn, hebben wij er vijf uur over gedaan.

IMG_8818

IMG_8824

IMG_8826

IMG_8831

Rond 16.15u staan we weer aan het vertrekpunt. Tijd voor het middagmaal! 😉 We zetten ons tussen de Koreanen op plastic stoelen aan een plastic tafeltje en bestellen bibimbap. De presentatie van deze bibimbap is minder aantrekkelijk dan gewoonlijk, maar het smaakt ons enorm! We twijfelen om een fles makgeolli te bestellen (want dat is de typische gefermenteerde rijstwijn die Koreanen drinken na een wandeling), maar besluiten te passen. De volgende keer!

IMG_9384

De dag is nog lang niet om, dus besluiten we wat rond te toeren met de wagen en de omgeving van Sokcho te verkennen. We rijden eerst naar Yeongnangho Lake, mooi, maar niet echt spectaculair te noemen. Dus rijden we verder naar de haven van Jangsahang. Het vissersdorpje Jansahang is niet echt mooi, maar we zien er veel vissers en de bergen op de achtergrond geven het geheel toch een pittoreske uitstraling.

IMG_8833

IMG_8835

IMG_8841

IMG_8842

IMG_8843

IMG_8844

IMG_8848

Na een kleine wandeling langs het water keren we terug naar het hotel, alwaar, jullie raden het nooit, er weer geen plaats meer is in de parking. We parkeren ons dan maar op een dichtbij gelegen parking die ons aangewezen wordt door het personeel van het hotel en maken van de gelegenheid gebruik om in de combini store iets kleins te kopen voor het avondmaal. Een brownie en amandelbanaandrankje zijn ongetwijfeld niet een standaardavondmaal, maar een mens kan niet elke dag een achtgangenmenu naar binnen werken.

We eten onze snacks op de kamer en maken daarna nog een wandeling in Sokcho. Ik koop mezelf een heerlijk matcha-ijsje. Net op het moment dat ik het potje aan het leeg lepelen ben, verspringt mijn lens echter naar de zijkant van mijn oogbol. Aangezien ik harde lenzen heb, gebeurt dit wel vaker. Dit euvel is meestal op te lossen door de lens met mijn vinger een duwtje te geven waardoor ze weer mooi in het midden van mijn oog over mijn iris komt te zitten. Helaas de lens heeft zich muurvast gezogen in het oogwit van mijn oog en is ze echt niet van haar plaats te krijgen. Een bijzonder onaangename gewaarwording.

IMG_9385

Noodgedwongen maken we een eind aan onze wandeling en keren we terug naar de hotelkamer. Meestal is het makkelijker om de lens weer op haar plaats te krijgen met een spiegel in de buurt, maar ditmaal schijnt niets te helpen. Mijn oogwit begint al flink rood te zien rondom de vastgezogen lens en ik moet zeggen dat ik even ten einde raad ben. Gelukkig komt mijn vriend met het geniale idee op de proppen om water in mijn ogen te gieten.

Ik leg mij plat op de grond van de hotelkamer, hou mijn oog open en hij giet met een flesje water in mijn oog. En, jawel, het werkt: door het water komt de lens los van mijn oogbol. Ik blijf achter met een bloeduitstorting in mijn oogwit, maar ben al blij dat ik mijn lens kan uitdoen. De rest van de avond relaxen we op de hotelkamer (ik met mijn bril op mijn neus). We kruipen vroeg in bed, want morgen staat de wekker om 7u.

Seoraksan National Park – 30 augustus 2018

Opgestaan met zon vandaag! We besluiten het ons gemakkelijk te maken en te ontbijten in het hotel (ter info, al onze hotels zijn zonder ontbijt geboekt). De keuze aan het ontbijtbuffet in overweldigend: van een uitgebreid English breakfast over salades, bulgogi en zelfs minidessertjes. De rijstporridge is heerlijk. Geen betere manier om de dag te starten. En oja, had ik al gezegd dat de zon schijnt? Voor de eerste keer deze vakantie. Zalig! We weten na de desastreuze vakantie in IJsland allemaal welk een invloed de zon op mijn humeur heeft.

IMG_9342

IMG_9345

IMG_9346

IMG_9348

We pakken onze spullen (inclusief zonnebril, hoera!) en rijden met de wagen naar Seoraksan National Park. Onze eerst halte is het Visitor Center waar info beschikbaar is over de mogelijke wandeltochten en het wild life dat we kunnen tegen komen. De vriendelijke jongeman aan de balie verzekert ons dat het vandaag niet zal regenen. We durven hem amper te geloven

Na deze korte stop rijden we verder naar de ingang van het nationaal park. We betalen bij een paar oudere heren voor de parking en vervolgens voor de inkom van het nationaal park. Alleen cash, uiteraard. Gelukkig gaat het hier over zeer kleine sommen geld.

De zon maakt haar belofte waar en we bewonderen eerst The Great Unification Buddha, een bronzen boeddhabeeld van 14.6-meter hoog dat maar liefst 108 ton weegt. De boeddha symboliseert de wens tot hereniging van het Koreaanse volk. Ik kan deze wens alleen maar bijtreden. Ik hoop van harte dat ik tijdens mijn leven nog de hereniging van de beide Korea’s mag meemaken, net zoals ik de val van de Berlijnse muur en de hereniging van Oost- en West-Duitsland heb mogen meemaken.

IMG_8411

IMG_8417

IMG_8419

De boeddha hoort bij de prachtige Sinheungsa tempel. We bekijken de verschillende gebouwen op ons gemak en genieten van de oase van rust die de tempel vormt. Na dit bezoek maken we rechtsomkeer en lopen we terug naar de cable car die zich bij de ingang van het park bevindt.

IMG_8421

IMG_8426

IMG_8429

IMG_8439

IMG_8440

IMG_8443

IMG_8444

IMG_8447

We zijn net op tijd om de cable car van 11.55u te halen. Een paar minuten en vele prachtige uitzichten later staan we boven. Vanaf het eindstation van de cable car is het nog een korte, maar steile klim om Gwongeumseong fortress te bereiken. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, valt er op de rotsformatie geen spoor van een fort te bekennen. Wellicht zijn de restanten reeds lang geleden verdwenen. De rotsformatie op zich is echter meer dan de moeite waard en het uitzicht op Seoraksan Park is fenomenaal.

IMG_8450

IMG_8452

IMG_8455

IMG_8456

IMG_8459

IMG_8462

IMG_8463

IMG_8475

IMG_8476

Omdat dit één van de makkelijkst bereikbare plekken in Seoraksan National Park is, is het erg druk op deze mooie, zonnige dag. Iedereen wil een foto van zichzelf met het uitzicht en de rotsformatie. Een vriendelijke jongeman biedt aan een foto van ons beiden te maken. We maken een kort praatje en hij vertelt dat hij een Turk is die momenteel in Canada woont en dat hij op bezoek is in Korea omdat zijn broer trouwt met een Koreaanse. Over een wereldburger gesproken.

IMG_8503

IMG_8504

IMG_8506

We dalen terug af naar de cable car en volgen vandaar een pad dat ons nog wat verder naar beneden leidt tot aan een tempel die er een pak minder mooi uit ziet dat de tempel die we eerder op de dag bezochten. We blijven er maar even en keren dan terug naar de cable car. Dankzij ons zeer stevige ontbijt hebben we niet al te veel honger, maar een gelato met bosvruchten en chocolade gaat er altijd in!

IMG_8517

IMG_8520

IMG_9351

Het korte stukje klimmen naar Gwongeumseong fortress was slechts een opwarming voor onze eerste echte hike van de vakantie. We beginnen aan de tocht naar het Towangseong Falls Observatory. Een mooie tocht door de groene bossen die ons achtereenvolgens langs de Yukdam Falls en de Biryong Falls brengt om uiteindelijk uit te komen bij een observatieplatform vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de fabelachtige Towangseong Falls, één van de hoogste watervallen van Azië.

De hike zelf is echter alles behalve een lachertje. Vanaf de Biryong Falls beklimmen we 900 treden die ons uiteindelijk bij het observatieplatform brengen. Hou er echter rekening mee dat we op dat punt van de hike al een flink stuk klimmen, inclusief een heleboel trappen, achter de rug hebben in tropisch vochtige temperaturen. Ik hoef er beslist geen tekeningetje bij te maken dat mijn hoofd zo rood is als een tomaat als we uiteindelijk boven zijn.

IMG_8534

IMG_8543

IMG_8545

IMG_8560

IMG_8567

IMG_8568

Bizarre gebeurtenis van de dag: terwijl ik vanaf het observatieplatform de Towangseong Falls zo goed mogelijk in beeld probeer te krijgen, merk ik dat opeens het dekseltje van de programmaknop van mijn fototoestel kwijt bent. Je weet wel, de draaiknop die je toelaat de keuze te maken tussen Auto, P, Tv, Av en M. Zomaar weg. Poef. Heel vreemd, want een paar minuten geleden zat dat ding er nog op en ik heb niet gemerkt dat er iets naar beneden gevallen is.

Een behulpzame Koreaan merkt op dat mijn vriend en ik iets kwijt zijn en informeert naar wat we op zoek zijn. Ik toon hem het ontbrekende onderdeel en hij sommeert prompt alle omstaanders om mee te helpen zoeken. Uiteraard vinden we niets, dat knopje ligt waarschijnlijk meters diep in de afgrond. Oh well, het fototoestel is toch aan zijn laatste loodjes bezig.

IMG_8569

IMG_8572

Na de tevergeefse zoektocht vangen we de tocht naar beneden aan. De klim heeft duidelijk zijn tol geëist: de spieren in mijn benen trillen van de inspanning. Nog nooit meegemaakt. Jammer wel dat we op heel de tocht geen enkele mogelijkheid hebben om onze voeten even in het water te steken, want dat zou nu wel deugd doen. Helaas, elke plek die toegang kan bieden tot de rivier is versperd door hekken of koorden, maar stiekem slaag ik er toch even in het water voelen bij de Biryong Falls door plat op het houten pad te gaan liggen en mijn hand in het water te steken.

Wild life van de dag: twee chipmunks. Niet echt indrukwekkend te noemen.

IMG_8578

Bij de cable car eten mijn vriend en ik een heerlijke gimbap (een soort Koreaanse sushi). Een perfecte snack na zo’n stevige wandeling. Mijn spieren zijn trouwens nog altijd aan het trillen. Dat belooft voor morgen!

IMG_9354

We vangen de terugrit aan naar het hotel. Bij aankomst daar blijkt de parking helemaal volzet te zijn. Een paar vriendelijke Koreaanse hotelbedienden gebaren ons dat we wat verder op straat moeten parkeren. Eerlijk gezegd zijn we daar niet rouwig op, want de spiraalvormige ingang naar de parking bezorgt ons nog altijd klamme handjes.

We nemen een douche om het zweet (en de zwarte pluisjes, mijn nieuwe kleedje geeft blijkbaar af) van ons af te spoelen en wandelen doorheen de met neon-reclames verlichte straatjes van Sokcho op zoek naar een avondmaaltijd. We lopen een soort overdekte galerij binnen die uitpuilt van de viswinkels met bakken levende vissen voor de deur. Elke viswinkel is tegelijkertijd een restaurantje. Je wijst gewoon de vis aan die er appetijtelijk uit ziet en dan maakt de uitbater die voor je klaar. Dat willen we uiteraard proberen. We vinden een plekje in een piepklein restaurantje in een galerij vlak bij het water en kiezen op goed geluk een crab set menu.

IMG_8587

Even later staat de uitbaatster met een reusachtige krab voor onze neus. Jawel, die ziet er lekker uit, hak maar in mootjes! 😉 Wat volgt is een duizelingwekkende opeenvolging van gerechtjes: schelpjes, tempura van garnaal, sashimi, mulhoe (koude vissoep), krab, heel veel krab en wanneer we echt niet meer kunnen: vissoep om de maaltijd af te sluiten. Ze kunnen ons bijna naar buiten rollen. Blijkt trouwens dat we de sashimi al de hele tijd verkeerd eten. Je moet zo’n stukje rauwe vis met wat pikante saus en een stukje knoflook in een blad sla of shiso rollen. Gelukkig is de dame die ons bedient zo vriendelijk om dit te komen demonstreren. We vroegen ons al de hele tijd af waarom we telkens kommetjes met grote bladeren sla en shiso kregen en aten de bladeren altijd apart op.

IMG_9366

IMG_9377

IMG_9375

IMG_9374

IMG_9370

IMG_9369

IMG_9367

Na deze copieuze maaltijd wandelen we langs de kitscherige verlichting aan het water terug naar het hotel. We zijn allebei moe van deze goed gevulde dag en kruipen op tijd in bed.

IMG_8595

IMG_8597

Van Seoul naar Sokcho – 29 augustus 2018

Voor onze laatste ochtend in Seoul besluiten we in het hotel te ontbijten. Het ontbijtaanbod is niet meteen om van achterover te vallen, maar het dakterras met uitzicht op het befaamde Blauwe Huis (de officiële werk- en woonplaats van de president) maakt veel goed. En ze serveren heerlijke rijstporridge! Een ontbijtdelicatesse die je bij ons in het Westen niet vindt. En kimchi mag uiteraard ook niet ontbreken aan het ontbijtbuffet. Het is bewolkt maar droog, dus profiteren we van de gelegenheid om buiten te ontbijten.

IMG_9295

IMG_9298

IMG_8286

IMG_8297

IMG_8301

IMG_8302

IMG_8304

IMG_8316

Na het ontbijt pakken we onze spullen bijeen, checken uit en gaan op zoek naar het filiaal van Lotte Car Rental dat zich in een gebouw vlakbij ons hotel zou bevinden. We vinden het gebouw makkelijk, alleen blijkt het verhuurkantoor zich op een plek op de tweede verdieping te bevinden die enkel via een trap te bereiken is. Resultaat: mijn vriend die twee loodzware koffers de trappen moet op zeulen. Niet praktisch, beste Zuid-Koreanen, dat zijn we niet gewoon van jullie!

Na ongeveer honderd handtekeningen gezet te hebben (met zo’n pennetje op een touchscreen), brengt een charmante jongedame ons naar de wagen. Ze gebruikt haar tablet om de wagen grondig te inspecteren op voorhand en noteert een dikke bluts aan de onderkant. Nu geen erg: mochten wij zelf wat blikschade oplopen, we zijn verzekerd. Onze witte KIA is een automatiek uitgerust met al de nieuwste snufjes. Zo op het eerste gezicht een ruime, comfortabele en praktische wagen voor een road trip.

Het is druk in Seoul, maar we slagen erin vrij vlot uit het stadscentrum weg te geraken en al snel komen we bij de eerste tolweg op onze route. Het is een beetje gokken welke het juiste rijvak is voor buitenlanders zonder een tolkaart, maar we slagen erin te betalen. Cash weliswaar. Onze kredietkaart wordt resoluut geweigerd.

IMG_8318

IMG_8320

IMG_8322

Rond het middaguur stoppen we bij de Hongcheon Service Area, een stopplaats voorzien van alle comfort (winkels, restaurants, kraaknette toiletten) én een prachtig uitzicht op glooiende groene heuvels, doorsneden door een rivier. Het weer is veranderlijk: nu en dan dikke regendruppels, afgewisseld met zware bewolking. Wat zeer pittoreske foto’s oplevert van wolken die aan de heuvels lijken te kleven. Het blijft vochtig warm. We eten ter plekke onze eerste échte bibimbap en die is overheerlijk. Wat een verschil met de brol die ze bij ons in wegrestaurants serveren.

IMG_8328

IMG_8329

IMG_8334

IMG_8335

IMG_9303

Na de middagpauze krijgen we alweer een hevige tropische stortbui over ons heen. Mijn vriend moet echt heel geconcentreerd rijden doorheen wat ongetwijfeld een prachtig landschap moet zijn. De tunnels volgen mekaar in een snel tempo op. De één al langer dan de andere, maar allemaal zijn ze voorzien van kleurrijke lichten en rare geluiden. Waarschijnlijk om de aandacht van de bestuurders niet te laten verslappen. In de auto zelf is het ook een kakofonie aan geluidjes: twee gps-systemen (Naver en de ingebouwde gps) die met elkaar concurreren én de ingebouwde camera die ons telkens welkom heet wanneer we in de wagen stappen.

Helaas blijft het stortregenen tot we rond 16u in ons hotel in Sokcho aankomen. Het is even spannend wanneer we de parking van het hotel binnen rijden, want de spiraalvormige inrit is bijzonder smal en steil, maar we komen er zonder blikschade vanaf. We checken in, droppen onze spullen op de kamer en springen opnieuw in de wagen om naar het Tourism Office van Sokcho te rijden. Het is veel te slecht weer om deze tocht te voet te doen. We twijfelen of we toch niet nog een uitstap naar de DMZ zouden boeken, maar beperken ons voorlopig tot het verzamelen van enkele kaarten van de omgeving van Sokcho.

Een half uurtje later zijn we terug in ons hotel, alwaar we ditmaal nóg een verdieping hoger moeten rijden om onze wagen geparkeerd te krijgen. Ook nu brengt mijn vriend het er glansrijk vanaf, maar het blijft spannend, die smalle inrit binnen rijden. Boven in onze hotelkamer hebben we het geluk om onze eerste Koreaanse regenboog te mogen aanschouwen. Een dubbele dan nog wel!

IMG_8362

IMG_8364

IMG_8366

IMG_8380

Omdat het zo’n wisselvallig weer is, besluiten we last minute van de zwembadfaciliteiten van het hotel gebruik te maken. Er rest ons nog maar een half uur, maar hey, een half uurtje weken in warme baden zal ons zeker deugd doen. Dat half uurtje kost ons wel 11.000 won per persoon (zo’n 8,50 euro), maar we halen er het maximum uit en rekken onze tijd tot zeven na zes. Dan worden we echt met nadruk gevraagd om de faciliteiten te verlaten. We douchen snel (ik geniet altijd van die heerlijke Koreaanse schoonheidsproducten, echte wereldtop) en trekken onze kleren terug aan. Wel jammer dat het zwembad zo vroeg dicht is. Ik had gerust nog wat langer van de warmte kunnen genieten.

We genieten dan maar wat van onze proper gewassen lijven op de hotelkamer om vervolgens op ons gemak naar Sokcho city te trekken voor het avondmaal. Gelukkig is het voorlopig gestopt met regenen, maar we nemen voor de zekerheid toch maar onze paraplu’s mee. De weergoden zijn ons tot nu toe nog niet al te goed gezind geweest…

IMG_8382

IMG_8391

We zijn een beetje overweldigd door het aanbod aan restaurants. Zoveel keuze en zo weinig volk. De meeste restaurants waar we kunnen binnen kijken, hebben maar enkele klanten. De keuzestress overvalt ons. Uiteindelijk kiezen we op goed geluk voor het enige restaurant dat duidelijk met foto’s afficheert wat er op de menukaart staat.

IMG_8396

De dienster vraagt ons onze schoenen uit te doen en brengt ons naar een lage tafel op de eerste verdieping. Ons eerste avondmaal in kleermakerszit in Seoul. Al moet ik toegeven dat ik op den duur toch wat kramp krijg. Lang niet meer in kleermakerszit gezeten. 😉

We bestellen een setmenu met krab (de lokale specialiteit) en krijgen de ene na de andere gang voorgeschoteld. We zijn allebei wat overdonderd door het aanbod: sashimi, allerlei krabbereidingen en om de maaltijd al te sluiten een hotpot met ramen. We moeten flink ons best doen om alles op te krijgen. Qua prijs-kwaliteit is deze maaltijd alvast moeilijk te kloppen. En de soju gaat ook vlotjes binnen. Zo vlotjes dat we na het afrekenen een 7-eleven binnen lopen om nog wat flesjes te kopen voor op de hotelkamer.

IMG_8406

IMG_9325

IMG_8408

IMG_9338

We droppen onze inkopen af op de hotelkamer en maken nog een avondwandeling op de pier die zich vlak voor ons hotel uitstrekt. Het is een zalige avond. De straten zijn nog nat, maar het is eindelijk gestopt met regenen en de temperatuur is heerlijk, zo ergens rond de vijfentwintig graden. We lopen tot aan het vuurtorentje op het einde van de pier en kijken onderweg naar de koppeltjes die een romantisch moment delen en de vissers die hun geluk beproeven met soms tot drie verschillende vislijnen.

Terug in onze hotelkamer zien we dat er vanaf de pier vuurwerkpijlen worden afgeschoten. Vanaf ons balkon genieten we van de zomeravond en van elkaar. Het lijkt alsof de vakantie nu pas echt begonnen is.

Van Antwerpen naar Seoul – 25-26 augustus 2018

Op vakantie vertrekken op een zaterdagnamiddag heeft het voordeel dat je zaterdagvoormiddag in alle rust je valies kan maken en vervolgens zeeën van tijd hebt om op het gemak de tram naar Antwerpen-Centraal te nemen. Aangezien onze vlucht naar Seoul vanaf Schiphol vertrok, had ik een Thalys ticket geboekt naar Schiphol. De tram was mooi op tijd, helaas kon hetzelfde niet gezegd worden van de Thalys die maar liefst een volledig uur vertraging had. Gelukkig had ik een ruime marge ingecalculeerd en was ik zelfs met deze aanzienlijke vertraging nog goed op tijd in Schiphol. En het voordeel van in eerste klas reizen is dat ik alle comfort had én kon genieten van een heerlijk gebakje met een glas wijn. Een goed begin van de vakantie.

IMG_9185

Het inchecken verliep vlotjes. Bij de security werd ik, zoals ik dat ondertussen al gewoon ben, er weer uitgepikt. Ditmaal werd gans mijn fototoestelrugzak gecontroleerd door een (gelukkig) bijzonder vriendelijke zwarte man. Hij bood zelfs aan model voor mij te staan bij mijn terugkeer. Ik glimlachte beleefd, pakte mijn spullen een liep in de richting van gate E waar ik iets na zeven uur mijn vriend (wiens vlucht uit Genève ook vertraging had) trof bij een gigantische stapel chocolade van Tony’s Chocolonely.

IMG_9189

Het was de dag van de vertragingen want onze vlucht naar Seoul had ook een uur vertraging. Oh well, gelukkig was er Netflix om ons te entertainen tijdens het saaie wachten aan de gate. Ik had het door Netflix geproduceerde Korean drama Black gedownload om alvast in de juiste sfeer te komen. Buiten dat uur vertraging verliep alles vlotjes. Ik koos ervoor niet te slapen tijdens de vlucht, in de hoop zo meteen in het juiste ritme te komen bij aankomst in Seoul. En hoera: we kregen bibimbap als avondmaal!

Op de luchthaven werden we opgehaald door een Koreaanse taxichauffeur, voor ons geregeld door Koreareizen.com, het reisbureau dat ik gebruikte om de reis te boeken. De chauffeur stond duidelijk al een tijdje op ons te wachten, maar moest nog even geduld uitoefenen, want mijn vriend en ik moesten nog onze simkaarten ophalen. De één uur durende taxirit naar het hotel was één grote flashback voor mij. Een fijn weerzien met Seoul en omgeving.

In het New Kukje hotel aangekomen, dropten we onze valiezen op de kamer, fristen we ons op, kleedden ons in een zomerse outfit (het was ongeveer 28 graden en vochtig warm) en trokken de stad in op zoek naar een lekker avondmaal. Dat vonden we in de vorm van een authentieke Korean barbecue met varkensvlees in één van de smalle straatjes achter ons hotel. Ons vlees werd voor ons bereid door een ober voorzien van een heuse brander. Spectaculair én fotogeniek. Al had hij wel eens mogen lachen voor de foto. De hoeveelheid vlees die we besteld hadden, bleek aan de grote kant en die extra portie gebakken rijst (jawel, ook gebakken op de gril van de barbecue) was er wellicht te veel aan. Maar toch slaagden we erin bijna alles weg te werken.

IMG_9194

IMG_9195

IMG_9199

IMG_8041

Om dit overvloedig avondmaal te verteren, besloten we de benen te strekken langs de Cheonggyecheon, een smalle rivier die sinds 2005 opnieuw is open gelegd en waarlangs een mooie, groene voetgangerszone is aangelegd die ‘s avonds sfeervol verlicht is. Op verschillende plekken zijn stapstenen aangelegd om de andere oever te bereiken en langsheen de rivier staan verschillende informatieborden met uitleg over de geschiedenis van de buurt. Bijzonder fijn om te wandelen en dat vonden wij niet alleen. Talloze koppeltjes zaten verliefd in elkaars ogen te kijken aan de oevers van de rivier of gezellig samen iets te eten.

Helaas werd onze wandeling nogal abrupt afgebroken toen zo rond half tien een stevige regenbui losbrak. Meteen hoorden we allerlei boodschappen doorheen de luidsprekers komen, waarvan we uiteraard niets begrepen. Gelukkig was er een Koreaanse man zo vriendelijk om ons te komen zeggen dat er gevaar op overstroming bestond en dat we de bedding van de rivier best zo snel mogelijk verlieten. We hadden al her en der overstromingswaarschuwingen gezien, dus namen we het zekere voor het onzekere en verlieten we de voetgangerszone.

We zochten een plek om te toasten op onze eerste avond in Seoul en kwamen terecht in een bar in een kelderverdieping die wel gezellig was, maar waar de drankenkaart me wat tegen viel: het aanbod bestond voornamelijk uit bier. Ik probeerde de midori cocktail, maar die bleek zo zoet te zijn dat het me wijs leek de rest van de reis cocktails te vermijden en zoveel mogelijk traditioneel Koreaanse dranken te bestellen.

IMG_8043

Na één drankje hielden we het voor bekeken en keerden we terug naar ons hotel. De vermoeidheid sloeg toe en een goede nachtrust zou ons deugd doen.

Leeswijzer

De komende weken zal ik hier druppelsgewijs mijn reisverslagen van Zuid-Korea plaatsen. Een prachtige reis met helaas een donker kantje. Tijdens de reis werd duidelijk dat mijn vriend en ik niet meer op dezelfde lijn zitten wat betreft onze toekomstplannen, dat we überhaupt twijfelen of een gezamenlijke toekomst nog wel mogelijk is. Het was een schok om dit te moeten vaststellen, maar misschien iets wat al een paar jaar eerder had uitgesproken moeten worden.

Het is jammer dat die onderhuids borrelende tegenstellingen tijdens deze reis, een reis waarnaar ik zo lang had uitgekeken, naar boven moesten komen. Let wel, we hebben allebei geprobeerd nog het beste van de reis te maken en je zal in de reisverslagen dan ook geen neerslag terug vinden van de moeilijke momenten en discussies die we gehad hebben. Ik geef er de voorkeur aan de mooie momenten in the picture te zetten. Zodat ik later toch met een fijn gevoel op deze reis kan terugblikken.

Het is momenteel onduidelijk of het nog mogelijk is om de brokken te lijmen, maar ik moet eerlijk zeggen dat het er momenteel niet goed uit ziet. Het water is erg diep tussen ons twee en de communicatie verloopt moeizaam of is zelfs onbestaande.

We zullen zien hoe het verder loopt.

Gyeongbokgung en afscheid van Seoul – 11 maart 2017

Wakker voordat de wekker afgaat. Die stond om 7.30u omdat ik mijn allerlaatste voormiddag graag nog snel het Gyeongbokgung wilde meepikken. Ik pak snel mijn valies, die ongetwijfeld flirt met het maximum toegelaten gewicht en geniet van mijn allerlaatste Koreaanse ontbijt in mijn traditioneel Hanok guesthouse.

IMG_6417

IMG_6424

Na het ontbijt snelwandel ik naar Gyeongbokgung, het grootste paleis van de vijf paleizen gebouwd door de Joseon koningen. Het terrein is immens en ik loop aan hoog tempo van het ene schitterende bouwwerk naar het andere. Jammer dat ik niet meer tijd heb om al deze pracht en praal rustig in me op te nemen. Maar hey, ik ben al blij dat ik er alsnog in geslaagd ben een glimp van dit paleis op te vangen. Het had vandaag ook gesloten kunnen zijn wegens onlusten of zo.

IMG_6430

IMG_6432

IMG_6437

IMG_6439

IMG_6450

IMG_6463

IMG_6465

IMG_6470

IMG_6473

IMG_6487

IMG_6490

IMG_6510

IMG_6519

IMG_6524

Ook deze laatste dag is de zon volop van de partij. Ik neem nog snel wat gopro selfies bij Gyeonghoeru, een constructie gebouwd op palen die weerspiegeld wordt in een prachtige vijver. Daarna ren ik om het wisselen van de wacht op het hoofdplein mee te pikken. De kleurrijke ceremonie is een ideale manier om mijn trip naar Korea af te sluiten. Prachtig.

Met spijt in het hart keer ik terug naar het hotel om mijn valiezen op te halen en mijn schuld af te lossen. De eigenaar zegt me dat om wille van de betogingen de airport shuttle wellicht niet zal stoppen aan de halte vlakbij. Ik besluit het er toch op te wagen en loop naar de halte. Helaas, aan de halte hangt inderdaad een papier dat niet veel goeds doet vermoeden. Ik spreek één van de honderden politieagenten aan die nog altijd op straat patrouilleren en vraag hen voor mij te vertalen wat er staat. Ik zou naar een nummer moeten bellen voor meer info. Aangezien ik echter een Koreaanse sim-kaart heb die enkel dataverkeer toelaat, besluit ik van plan te veranderen en te bekijken of de metro een optie is.

Ik sleur mijn meer dan twintig kilo zware valies een paar trappen af (geen lift of roltrap te vinden), maar het lukt me niet om in dertig seconden het metrosysteem te ontcijferen en het infopunt waar ze mij zouden kunnen verder helpen is gesloten. Ik besluit na deze halfslachtige poging geen kostbare tijd meer te verliezen: ik sleur mijn valies opnieuw een aantal trappen op en houd de eerste de beste taxi aan die mij wil meenemen. De taxi is niet meteen het meest luxueuze voertuig waarin ik ooit gezeten heb. Het lukte me amper om mijn valies in de kleine koffer te krijgen en het interieur ziet er een beetje afgeleefd uit. Maar ik ben al blij dat ik onderweg ben richting luchthaven.

Na een lange rit waaraan geen einde lijkt te komen, kom ik stipt om 12.30u in de luchthaven aan, twee uur voordat mijn vlucht vertrekt. Ik betaal de taxichauffeur 54.600 won (6600 won tol inbegrepen) en begeef mijn naar de checkin balie. Vol spanning kijk ik het weegmoment van mijn valies tegemoet, maar kijk, ik heb geluk, mijn valies weegt 22,7 kilo, nog driehonderd gram overschot!

Helaas realiseer ik me dat ik in mijn haast mijn nekkussen vergeten ben in het hotel. Jammer, maar dat kussen zal de rest van zijn bestaan in Korea moeten slijten. Ik vind een plek waar ze heerlijke pho noedelsoep serveren (en ja, ik weet dat pho Vietnamees is, maar dat laat ik even niet aan mijn hart komen). De heerlijk warme soep doet deugd en ik voel me na de ietwat gejaagde ochtend weer tot rust komen.

IMG_3154

Mijn vlucht naar Schiphol verloopt zonder problemen. Ik ben blij dat er voor het diner bibimbap geserveerd wordt, schrijf wat aan mijn reisverslagen, kijk wat series en een Koreaanse film (te bespreken voor de les Koreaans, uiteraard!) en doe een poging om naar La La Land te kijken. De film weet me echter maar matig te boeien en ik sukkel in slaap voor het einde.

In Schiphol heb ik tweeënhalf uur tijd voor de overstap. Ik koop me een smoothie en vind een plek om mijn laptop op te laden. Na een bijzonder kort vluchtje naar Zaventem, arriveer ik om 22.10u in Brussel alwaar mijn vriend me staat op te wachten in de aankomsthal.

Mijn trip zit er helaas op. Een onvergetelijke eerste kennismaking met Zuid-Korea die zeker naar meer smaakt!

Betogingen in Seoul, Changdeokgung paleis en Jogyesa – 10 maart 2017

Wakker geworden met het geluid van de betogers die stipt om 8u aan een nieuwe dag leuzen scanderen beginnen. Vandaag wordt de uitspraak van het Grondwettelijk Hof verwacht. Benieuwd naar wat het uiteindelijke verdict zal zijn. Kiest Korea ervoor corruptie en vriendjespolitiek achter zich te laten?

Mijn nachtrust was helaas niet echt om over naar huis te schrijven. Het op de grond slapen viel nog mee, uiteindelijk ben ik dat gewoon van onze overnachtingen in de Japanse ryokans, maar de harde rijstzak als kussen besloot ik na wat woelen toch maar om te wisselen voor het nekkussen dat ik in het vliegtuig gebruik. Ik kan niet ontkennen dat ik deze nacht heimwee had naar het comfortabele bed van Lotte Hotel Seoul.

Gelukkig maakt de traditionele maaltijd om de dag te beginnen veel goed. Het smaakt me uitstekend en geeft me energie te over voor een bezoek aan Changdeokgung paleis. Het paleis ligt op wandelafstand van mijn hotel en een stralende zon belooft dat het vandaag (alweer) een mooie dag zal worden. Ik koop een toegangsticket, inclusief een rondleiding doorheen de secret garden.

IMG_6046

Het paleis stelt niet teleur, zelfs al weet ik dat een groot deel van de gebouwen reconstructies zijn. Wat een pracht en praal! Ik kom ogen tekort en de teller van mijn fototoestel gaat bliksemsnel naar omhoog. Iets voor 11u begeef ik mij naar het verzamelpunt voor de rondleiding doorheen de secret garden. Onze gids is een grappige dame op leeftijd die duidelijk wat moeite heeft met de (zeer doenbare) hellingen in de tuin. Regelmatig last ze dan ook een rustpauze in om iedereen (maar vooral zichzelf) te laten bekomen van de klimpartijen. Jammer dat het nog te vroeg op het jaar is om de tuin in zijn volle glorie te aanschouwen. De meeste bomen en planten staan nog in de knop. In de lente of in de herfst als alle bladeren aan de bomen verkleuren moet deze tuin nog spectaculairder zijn.

IMG_6049

IMG_6052

IMG_6061

IMG_6062

IMG_6069

IMG_6087

IMG_6091

IMG_6093

IMG_6120

IMG_6138

IMG_6144

IMG_6151

IMG_6170

IMG_6172

IMG_6181

IMG_6196

IMG_6206

IMG_6211

Rond 11.30u loopt dan het nieuws binnen dat het Grondwettelijk Hof de impeachment van de presidente heeft bevestigd. Onze gids is duidelijk in haar nopjes met het nieuws en ik kan haar op dat vlak alleen maar bijtreden.

Ik ben zo onder de indruk van de pracht en praal van Changdeokgung dat ik er wat te lang blijf plakken en later dan gepland naar Gyeongbokgung vertrek. Onderweg lopen er berichten binnen dat er rellen zijn uitgebroken nadat het nieuws van het Grondwettelijk Hof is bekend geraakt. Er zouden zelfs twee doden gevallen zijn. Ik kan me voorstellen dat bij de aanhangers van de presidente de gemoederen serieus oververhit geraakt zijn. In de verte hoor ik hysterisch geschreeuw in microfoons en ik besluit wijselijk me ditmaal niet onder de betogers te mengen. Dat zou wellicht ook heel moeilijk zijn, want het aantal politieagenten (volledig uitgedost met beschermende kledij, helmen en schilden) lijkt ten opzichte van gisteren welhaast verdubbeld en verschillende wegen zijn nu compleet afgesloten.

IMG_6289

IMG_6290

Het is ondertussen al 14u gepasseerd en ik moet dringend op zoek naar een geschikt middagmaal. Ik kom langs een klein restaurantje waar ze enkel dumplings verkopen. Je kan er ook dumplings afhalen, maar ik besluit me tussen de Koreanen te zetten en één van de tien stoeltjes binnen in te nemen. Ik bestel de Bukchon special, omdat deze (volgens het fotootje) een combinatie is van een aantal verschillende dumplings. De aanwezige Koreanen kijken een beetje vreemd naar de blonde toeriste die zich tussen hen nestelt, maar gaan vervolgens gewoon verder met het verorberen van hun middagmaal.

IMG_6291

Ik heb me duidelijk vergist bij het bestellen van mijn Bukchon special. Ik verwachtte een aantal kleine dumplings, maar van de twaalf dumplings op mijn bord zijn er maar liefst acht even groot als mijn hand. Ik doe een moedige poging, maar moet me gewonnen geven. Hoe lekker ook, met de beste wil van de wereld krijg ik deze reuzeportie niet op.

IMG_3124

Ik wandel op mijn gemak verder richting Gyeongbokgung terwijl ik foto’s maak van de nog altijd massaal toestromende politieagenten. Ondertussen dringen er ook berichten door dat er twee doden gevallen zouden zijn tijdens de rellen. Ik hoop dat de situatie niet verder uit de hand loopt en dat Zuid-Koreanen een manier zullen vinden om deze onverkwikkelijke episode achter zich te laten.

Rond 15u kom ik aan bij het Gyeongbokgung paleis. Helaas, aan de ingang staat een eenzame agent met een papier waarop in een aantal talen staat dat het paleis gesloten is wegens de rellen. Tegenslag, want dit had een hoogtepunt van mijn bezoek aan Seoul moeten worden. Ik ben erg teleurgesteld, maar veel valt er niet aan te doen. Ik informeer of het paleis morgen wel open zal zijn en dit wordt bevestigd. Meteen staat vast wat ik tijdens mijn laatste voormiddag in Seoul zal doen.

IMG_6299

IMG_6305

IMG_6306

IMG_6309

Een beetje doelloos besluit ik dan maar het Gwanghwamun plein te verkennen, vlakbij de indrukwekkende Gwanghwamun poort die toegang geeft tot het Gyeongbokgung paleis. Het Gwanghwamun plein verwierf internationale bekendheid omdat dit het epicentrum was van de protesten tegen presidente Park Geun-hye. Op dit plein heerst een feestelijke stemming. De tegenstanders van Park Geun-hye hebben zelfs een band opgetrommeld om hun overwinning muzikaal te vieren.

Ik loop wat rond tussen de pamfletten en de nepkaarsjesverkopers en laat onderweg een vriendelijke dame een geel lintje aan mijn rugzak bevestigen. Dit geel lintje was oorspronkelijk bedoeld als teken van rouw, maar groeide uit tot een symbool van het protest tegen de presidente: dit lintje roept de Koreaanse overheid op om een officieel onderzoek in te stellen naar de oorzaak van de verschrikkelijke ferryramp met de MV Sewol in 2014. Een ramp waarbij maar liefst 304 opvarenden omkwamen, onder hen veel studenten van de Danwon High School. Een verschrikkelijke ramp voor honderd procent veroorzaakt door menselijke fouten.

IMG_6314

IMG_6319

IMG_6323

IMG_6327

IMG_6331

IMG_6332

Mijn tocht brengt me verder langs moderne skyscrapers waartussen nog wat archeologische vondsten uit de Joseon periode zichtbaar zijn. Ik geniet tijdens mijn wandeling van een smoothie met boerenkool, ananas en mango. Heerlijk! Tijdens mijn wandeling passeer ik de ene na de andere Starbucks. Koreanen zijn duidelijk dol op dit goedje. De gids die ons studiebezoek begeleidde zei me zelfs dat er meer Starbucks filialen zijn in Seoul dan in LA.

IMG_3141

IMG_6333

Doordat mijn bezoek aan het Gyeongbokgung paleis, heb ik tijd om de Jogyesa boeddhistische tempel te bezoeken. De tempel is omringd door kleurrijke lantaarns. Ik doe mijn schoenen uit en stap de tempel binnen. Binnen staan drie reusachtige Boeddha’s. Ik neem een bidmatje van de stapel en zet me even tussen de biddende Koreanen om de serene sfeer op te snuiven.

IMG_6338

IMG_6348

IMG_6351

IMG_6352

IMG_6359

IMG_6365

IMG_6366

IMG_6375

IMG_6376

Terwijl de avond valt zet ik mijn wandeling door straten van Seoul verder. Overal zetten verkopers kraampjes met streetfood op en ik weet niet waar eerst kijken. Sommige kraampjes hebben duidelijk een vast publiek. Veel oudere heren die hier hun avondmaal nuttigen en een glaasje achterover slaan. De politieaanwezigheid blijft ondertussen indrukwekkend.

IMG_6381

IMG_6387

IMG_6389

IMG_6393

IMG_6394

IMG_6403

Mijn nieuwsgierigheid brengt me terug naar de plek waar de aanhangers van de presidente betoogden. Ondertussen zijn veel mensen naar huis, maar een harde kern houdt nog steeds stand. Ik word aangesproken door een Koreaan die zich voorstelt als een reporter. Al ben ik niet helemaal zeker of ik hem moet geloven, want hij staat met een smartphone foto’s te nemen. Hij vraagt me of iemand van de betogers me geslagen heeft of lastig gevallen heeft. Wat ik meteen ontken. Na een andere ontmoeting met een supporter van presidente Park Geun-hye die me nogal vijandig aanspreekt op mijn gele lintje (wat ik diplomatisch aanpak door te zeggen dat dit lintje voor mij een teken van medeleven is met de slachtoffers van de ferryramp) besluit ik toch maar eieren voor mijn geld te kiezen en andere oorden op te zoeken.

Hoog tijd om op zoek te gaan naar een lekker avondmaal. Ik laat me wellicht ietwat te snel overtuigen om een er nogal standaard uitziende eetgelegenheid binnen te stappen en bestel daar een bulgogi hotpot. Het resultaat is een eerder middelmatig gerecht, dat echter mijn maag wel vult. Spijtig genoeg kom ik nadien terecht in een leuke buurt met allemaal kleine eetgelegenheden waar ik ongetwijfeld veel beter had kunnen eten.

IMG_3145

Om mijn laatste avond in stijl af te sluiten, besluit ik nog een cocktail te gaan drinken. Mijn reisgids raadt me Sik Mool aan, maar daar is het te koud (ik zit vlakbij de deur en moet zelfs mijn jas aanhouden om op temperatuur te blijven) en te ongezellig naar mijn goesting. Ik bestel snel een thee om op te warmen en ga op zoek naar iets beters.

Ik kom terecht bij Ellie, een leuke, gezellig ingerichte bar met veel hout en aparte hoekjes. Alleen is de cocktailkaart nogal erg beperkt. Ik laat het niet aan mijn hart komen en bestel een fluoroze drankje dat even slecht smaakt als het eruit ziet.

IMG_3147

Geen volledig succesvolle afsluiter, maar toch een boeiende dag achter de rug.

Bukchon Hanok village en Insadong – 9 maart 2017

Heerlijk geslapen tijdens mijn laatste nacht in Lotte Hotel. Eerlijk gezegd, heb ik een beetje spijt van mijn beslissing om van hotel te veranderen. Aan de ene kant kijk ik er natuurlijk naar uit om in een traditioneel hanok guesthouse te slapen, maar aan de andere kant zal ik het fantastische zwembad, de uitgebreide spafaciliteiten en de free booze in de lounge wel missen. Omdat ik pas om 11 uur moet uitchecken, besluit ik voor die laatste uurtjes nog optimaal te gebruik te maken van de faciliteiten van Lotte hotel.

Ik begin mijn dag met een uitgebreid ontbijt en geniet voor de allerlaatste keer van het uitzicht op de skyline van Seoul. Vervolgens naar het zwembad om wat baantjes te trekken en geniet ik voor de laatste keer uitgebreid van de sauna en de warme baden. Een mens zou kunnen wennen aan zo’n leventje. 😉

IMG_3048

IMG_3049

IMG_3057

Ik pak mijn spullen bijeen en pak alle cadeautjes in die ik tijdens de voorbije twee dagen verzameld heb. Mijn valies zal er beslist niet lichter op worden, deze trip. Na het uitchecken begeef ik mij naar de lobby. Ik sta nog maar een halve minuut in de lobby met mijn valies en er snellen al twee dametjes op mij af die aanbieden mijn valies over te nemen. Ik sla hun aanbod beleefd af, want ik vind niet dat dametjes die half zo groot zijn als ik mijn valies van meer dan twintig kilo van mij moeten overnemen. Ik wil eigenlijk gewoon even zitten om op mijn gemak van het wifi gebruik te maken om het juiste adres van het hotel te kunnen tonen aan de taxichauffeur. Helaas zijn er niet echt veel zitplekken in de lobby. Een derde toegesnelde dame biedt mij een stoel aan bij de incheckbalie. Ok dan.

Ik zorg dat ik het adres in het Koreaans aan de taxichauffeur kan tonen en vraag aan één van de hotelbedienden om een taxi te bestellen voor mij. De vriendelijke jongeman toont aan de taxischauffeur het adres en we zijn vertrokken. Helaas, hoe dichter we in de buurt van mijn nieuwe hotel komen, hoe meer het verkeer in de knoop geraakt. De taxichauffeur begint zichtbaar geïrriteerd te geraken en op een gegeven moment rijden we ons vast omdat de politie de weg heeft afgezet.

Juist, er zijn betogingen aan de gang omdat het Grondwettelijk Hof zich in de komende dagen zal buigen over de impeachment van presidente Park Geun-hye. De taxichauffeur spreekt uiteraard geen woord Engels en doet een hele uitleg tegen mij in het Koreaans. Ik begrijp slechts flarden, maar in combinatie met wat ik zie, leid ik af dat het niet zal lukken om tot aan het hotel te rijden. Het Koreaanse woord voor uitstappen, ken ik gelukkig wel, en hij knikt als ik vraag of ik moet uitstappen. Ik reken af en haal googlemaps boven om uit te vissen hoe te voet op mijn bestemming te geraken. Gelukkig is het volgens mijn gsm niet al te ver stappen van waar ik gestrand ben. Spijtig genoeg is de volledige functionaliteit van googlemaps niet voorhanden in Zuid-Korea (regelgeving ingegeven door de oorlogstoestand met Noord-Korea). Echt navigeren zoals ik dat gewoon ben, lukt niet. Ach, zo kan ik mijn kaartlees-skills nog eens bovenhalen.

En zo sta ik met mijn zware valies en fototoestelrugzak op straat vlakbij een gigantische politieversperring. Achter de versperring zijn honderden betogers luidkeels aan het scanderen. Wat ze roepen kan ik echter niet verstaan, daarvoor is mijn Koreaans niet goed genoeg. Ik begin te lopen in de richting van mijn hotel en kom onderweg massa’s betogers en politieagenten in gele fluohesjes tegen. Ik laveer tussen de politieagenten door, die mij allemaal zonder problemen doorlaten. Ik ben getuige van enkele discussies tussen betogers en politieagenten en het valt me op hoe gedisciplineerd en beleefd de politieagenten blijven. Het kost me geen moeite om de straat van mijn hotel te vinden, maar dan gaat het even mis. Ik slaag er niet in het juiste gebouw te identificeren aan de hand van het huisnummer. Geen nood, ik spreek een vriendelijke jongedame aan die mij graag de weg wijst. Hanok guesthouse RakKoJae ligt inderdaad goed verstopt.

De eigenaar van hanok guesthouse RakKoJae brengt me naar mijn kamer, een apart huisje in tradionele stijl dat gelegen is in de mooie verzorgde tuin. Het lijkt wel alsof ik in een teletijdmachine ben gestapt. Ik drop mijn spullen in de kamer en trek meteen weer de stad in, aangetrokken door de commotie van de betoging. Even later sta ik midden tussen de protesterende Koreanen. Het is me nog steeds niet geheel duidelijk of dit een manifestatie vóór of tegen de impeachment van de presidente is. Eén ding is zeker: de sfeer zit erin: de betogers zingen luidkeels mee met de muziek die uit de luidsprekers schalt, scanderen leuzen en zwaaien uitbundig met hun vlaggen. Het valt me wel op dat de meeste betogers senioren zijn.

IMG_5859

IMG_5869

IMG_5870

IMG_5874

IMG_5875

Een vriendelijke dame houdt me staande in de massa en vraagt me of ik weet waarom ze betogen. Ik geef toe dat het mij niet geheel duidelijk is. De dame verduidelijkt dat deze betoging bedoeld is om steun te betuigen aan de presidente. Ze zegt me dat de presidente niets verkeerd gedaan heeft en dat de aanhangers van de presidenten hier samen gekomen zijn om druk uit te oefenen op het Grondwettelijk Hof om de impeachment te vernietigen. Ik dank haar vriendelijk voor de uitleg en wens haar nog veel succes. Persoonlijk ben ik van mening dat de presidente terecht is afgezet, maar het lijkt me niet echt verstandig om deze mening te uiten midden tussen de aanhangers van de presidente. Ik besluit me los te weken van de betogers en verder de buurt te verkennen.

IMG_5890

IMG_5895

IMG_5897

IMG_5902

IMG_5903

IMG_5910

Ik wandel een beetje doelloos rond om de sfeer op te snuiven en kom zo in de Insadong buurt terecht. Doordat ik wat afgeleid geraakt ben door de betoging is het middaguur al ver gepasseerd. Hoog tijd om mijn hongerige maag te vullen. Tripadvisor brengt me naar restaurant Gogung Insadong dat een beetje verstopt ligt in de kelder van Ssamziegil Mall, gelegen aan de voornaamste winkelstraat van Insadong. Doordat het al bijna 14.30u is, zijn er niet veel klanten in het restaurant. Tripadvisor beloofde me de beste bibimbap van Seoul. En ja, dat is niet overdreven. De Jeonju traditional bibimbap die ik bestel, is overheerlijk. Na de late lunch vraag ik de vriendelijke dames in het restaurant om even op mijn spullen (inclusief mijn fototoestel) te letten zodat ik naar het toilet kan gaan. Fijn dat je je in Zuid-Korea geen zorgen moet maken om beroofd te worden.

IMG_3075

IMG_3077

Als ik terug buiten sta, schijnt er een zalig zonnetje. Ik loop wat rond langs de winkeltjes verspreid over de verschillende verdiepingen van het Ssamziegil Mall complex en koop een warm drolkoekje (deeg met een hart van gesmolten chocolade, best lekker). Veel winkels verkopen handgemaakte spulletjes en prullaria. Ideaal om wat souvenirs voor het thuisfront in te slaan. Op de dakverdieping is een tempel waar verliefden een soort medaillon kunnen kopen. Op het medaillon schrijven ze hun namen om dit dan vervolgens ergens vast te binden. Mooi om al die verliefde koppeltjes bezig te zien.

IMG_3079

IMG_5922

IMG_5928

IMG_5931

IMG_5938

IMG_5940

IMG_5945

Wanneer ik een paar leuke armbandjes wil kopen voor de nichtjes van mijn vriend, laat mijn credit card me in de steek: de transactie wordt geweigerd. Verbazingwekkend want tot nu toe heb ik ongeveer alles probleemloos met credit card betaald. Wellicht een probleem met het apparaatje van de verkoopster. Ik vraag waar er ergens in de buurt een geldautomaat is en loop de richting uit die de verkoopster me aanwijst. Ik ben niet gehaast, dus ik doe er nogal lang over om terug te keren naar het winkeltje. De verkoopster had de armbandjes ondertussen alweer teruggelegd, ze verwachtte waarschijnlijk niet dat ik nog zou terug komen.

Van Insadong wandel ik in de richting van het Changdeokgung paleis dat op dit late uur helaas al gesloten is. Ik neem wat foto’s van de daken van de paleizen en wandel dan terug naar de traditionele Bukchon hanok buurt waar mijn hotel gevestigd is. De smalle straatjes zijn aangenaam om door te wandelen en bij valavond zorgt het laatste licht voor mooie foto’s.

IMG_5946

IMG_5961

IMG_5969

IMG_5977

IMG_5978

IMG_5987

IMG_5989

IMG_5992

Mijn maag maakt me erop attent dat het tijd wordt om op zoek te gaan naar eten. Ik passeer langs Maple Tree House, een Korean barbecue restaurant gelegen in een prachtig huis en besluit het erop te wagen. Ik stap binnen en vraag naar een tafeltje voor één persoon. Er zijn al redelijk wat tafels bezet, maar ik kan er nog bij. De meeste gerechten op de kaart zijn voor minstens twee personen, dus ben ik genoodzaakt één van de duurdere premium steaks te bestellen. Bij zo’n dure steak hoort natuurlijk een glaasje soju. Dat glaasje blijkt een hele fles te zijn, maar hey, ik heb tijd.

IMG_3087

IMG_3090

De bereiding van het vlees is een belevenis op zich. De dames van het restaurant bakken het vlees voor jouw neus op een heet kolenvuurtje en snijden het vervolgens in stukken. Als de dames daarbij een beetje zouden glimlachen, zou de ervaring helemaal compleet zijn, maar gelukkig is het vlees uitstekend.

Na het diner keer ik terug naar RakKoJae guesthouse om nog even gebruik te kunnen maken van de moddersauna. Ik ben echter een beetje te laat, want de sauna is reeds aan het afkoelen. Dan maar van de nachtelijke omstandigheden gebruik maken om wat foto’s met lange sluitertijd op statief te maken. Mijn logement is bijzonder fotogeniek en de verlichting zorgt voor feeërieke beelden.

IMG_6014

IMG_6025

IMG_6028

IMG_6032

IMG_3107

Ik kruip vroeg in bed, want morgen is het alweer mijn laatste volledige dag in Seoul en daarvan wil ik optimaal gebruik maken.

Pangyo Techno Valley en Myeongdong – 8 maart 2017

Mijn eerste goede nacht in Seoul! Opmerkelijk hoeveel beter een mens zich voelt na een goede nachtrust. Omdat het ondertussen vertrouwde blauwe busje ons vandaag pas om 10u komt ophalen, heb ik voor het eerst tijd voor een ochtendlijk zwempartijtje. Het zwembad van het Lotte hotel is fabuleus: groot en zeer proper, met elektronische lockers die geactiveerd kunnen worden met een tag die je aan een armbandje rond je pols kan bevestigen. Het zwembad is lekker rustig: ideaal om wat baantjes te trekken. Al bega ik meteen mijn eerste faux pas van de trip: blijkbaar is een badmuts verplicht. Een oudere heer die zwemt in het gedeelte voorbehouden voor abonnementshouders maakt mij met gebaren vriendelijk attent op mijn misstap. Gelukkig is dit hotel werkelijk op alles voorzien en zijn er badmutsen die onwetende zwemmers kunnen lenen. De spa (mannen en vrouwen strikt gescheiden) is eveneens fenomenaal. Ik heb te weinig tijd om gebruik te maken van de sauna en de warme baden, maar werp wel een snelle blik op de beschikbare faciliteiten. ‘t Moet gezegd dat ik nogal opval tussen al die blote Koreaanse dames. 😉 Ik neem mij alleszins voor de sauna op een later moment meer uitgebreid te inspecteren.

IMG_3059

Doordat ik wat te lang ben blijven plakken in het zwembad, heb ik niet zoveel tijd voor het ontbijt. Ik schuif bij aan tafel bij de Engelsman met Italiaans bloed langs moeders zijde en praat met hem over het nieuws van de dag: de aankomst van THAAD, het controversiële raketafweersysteem dat de Amerikanen in Zuid-Korea installeerden om hen te beschermen tegen de raketten van de zotte Noord-Koreaanse dictator. Helaas is grote buur China niet echt opgezet met deze demarche van de Zuid-Koreanen, zo dicht bij hun eigen grens. Politiek zeer gevoelig allemaal en een complex kluwen dat zich niet zomaar laat ontrafelen.

In het busje onderweg naar Pangyo Techno Valley (nickname: Korean Silicon Valley), een bedrijvenpark met vooral bedrijven die zich focussen op nieuwe technologie, lees en beantwoord ik wat werkmails. Niet evident, want door het grote tijdsverschil heb ik het gevoel dat ik altijd een beetje achterop hink, en dat ondanks het feit dat Korea acht uur voorloopt op België.

Onze eerste halte is NCSOFT, een bedrijf dat massively multiplayer online games ontwikkelt en distribueert. Hét bekendste product van NCSOFT is ongetwijfeld Lineage (리니지), waarvan ondertussen al verschillende versies uitgebracht werden. We krijgen een rondleiding doorheen de highlights van het bedrijf: van de bibliotheek, over de cafetaria en de gym tot het medisch centrum (waar we wel niet binnen gingen). Allemaal in hetzelfde gebouw en allemaal even modern. De gym heeft zelfs een eigen basketbalveld. Je hebt hier als werknemer echt alles wat je hartje begeert, er is zelfs een crèche voor de kinderen van werknemers, die bijzonder hoog aangeschreven staat. De crèche voorziet één begeleider per zes kinderen, geen wonder dat er een loterijsysteem is opgezet om je kind hier binnen te krijgen… Het lijkt wel alsof ik in een bedrijf in de toekomst gedropt ben, ofwel terecht gekomen ben op één van de pagina’s van The Circle. Wat een verschil met de saaie kantoren waarin ik dagdagelijks aan het werk moet.

IMG_5770

IMG_5771

IMG_5775

Na de rondleiding (die eigenlijk helemaal niet zo relevant, maar wel interessant was) krijgen we een presentatie over het bedrijf. Ik zie bij de collega’s rondom mij heel veel onbegrip wanneer NCSOFT haar producten voorstelt. Deze mensen hebben duidelijk geen kaas gegeten van gaming en zitten nog met een vastgeroest beeld van de gamer als pukkelige eenzaat, die chipsvretend de nacht doorbrengt met het spelen van shoot ‘m up games. Ik probeer zelf wat extra duiding bij enkele begrippen te geven maar zie aan de lichaamstaal rond mij dat het niet echt landt. Oh well, wie kan er boos zijn op een bedrijf dat als missie heeft ‘to make people in this world happier’? Als afscheidscadeautje krijgen we een (analoge!) wekker cadeau in de kleuren van het baseballteam dat het bedrijf sponsort.

En daarmee is het alweer tijd voor de lunch. Restaurant Four Seasons (사계절 한정식) serveert ons een fijn staaltje van de Koreaanse keuken, gemengd met enkele buitenlandse invloeden. Ik moet zeggen dat deze gerechten meer mijn smaak zijn dat de Boeddhistische tempelkeuken van gisteren. Maar wat een overdaad! Ik raak al snel de tel kwijt van het aantal gerechten dat aan onze tafel passeren. En net op het moment dat ik denk er écht niets meer bij te krijgen, zegt onze gids doodleuk: en nu komt dan eindelijk de rijst! De rijst wordt geserveerd in een hete stenen pot mét soep en een hele hope bijgerechtjes. Het aan de bodem gekoekte restje rijst moeten we in de pot laten, waarna de ober er kokend water op giet. Na wat weken, krijg je zo rijstporridge. Voor wie nog zin had in dessert! Ik onthoud van deze pleiade aan gerechten vooral mijn kennismaking met de abalone, een soort kruising van een mossel met een oester. Echt heerlijk!

IMG_3001

IMG_3002

IMG_3003

IMG_3007

IMG_3009

IMG_3011

IMG_3012

IMG_3015

IMG_3017

IMG_3019

IMG_3021

IMG_3023

IMG_3025

IMG_3027

Volgende halte is animatiestudio Iconix, vooral gekend van het immens populaire figuurtje Pororo, the penguin. De rondleiding hier kan mij meer bekoren, omdat we, in tegenstelling tot bij NCSOFT, echt een blik op de werkvloer mogen werpen. We zien de animatoren aan het werk: de ene ontwerpt een karaktertje, de andere animeert het, nog een andere voorziet het figuurtje van schaduwen. Iedere werknemer neemt een klein onderdeel van het productieproces op zich. Erg vergelijkbaar met bandwerk. Na (alweer) een presentatie krijgen we de tijd om wat foto’s te nemen bij de levensgrote beelden van de populairste figuurtjes. Als afscheidcadeautje krijgen we een tube Pororo tandpasta. NCSOFT is niet alleen goed in het ontwikkelen van animatieseries, bij elke serie hoort ook een hele marketing machine die de populaire figuurtjes op alle mogelijke merchandising afbeeldt. De Koreaanse Studio 100, zeg maar.

IMG_5784

IMG_5788

IMG_5789

IMG_5791

IMG_5794

IMG_5799

IMG_5801

IMG_5808

IMG_5810

IMG_5812

Bij de terugrit naar het hotel dwarrelen er zowaar enkele sneeuwvlokken uit de lucht. Wie had dat verwacht in maart! Rond 17u zijn we terug in het hotel. Honger heb ik absoluut niet, maar ik spreek met drie collega’s (de Fransman, de Engelsman en de Duitser) af om rond 20u naar Myeongdong te trekken voor een licht avondmaal. Dat maakt dat ik nog zeeën van tijd heb om uitgebreid gebruik te maken van de saunafaciliteiten. Ik begin met een paar baantjes in het zwembad, maar trek daarna naar de spa. Ik ben de enige blanke, en dan nog een exemplaar met blauwe ogen en blond haar. Gelukkig zijn de naakte Koreaanse dames erg discreet (of gewoon aan buitenlanders) en is er niemand die mij aanstaart. De sauna op 85 graden is absoluut geweldig en de baden met afwisselende temperaturen zorgden dat ik me heerlijk ontspannen voel.

IMG_5819

Opnieuw aangekleed is er zelfs nog een beetje tijd over om te gaan aperitieven in de lounge bar en zo nog een twintigtal minuutjes cocktail hour te kunnen meepikken. Ik voel me een echte geluksvogel.

Vervolgens trek ik in het gezelschap van mijn drie cavaliers naar Myeongdong, een levendige winkelwijk in flashy neonkleuren waar het wemelt van de eetstalletjes. Ik geef mijn ogen de kost en zou liefst zoveel mogelijk street food uitproberen. Helaas ziet mijn gezelschap dat niet zitten. Geen erg, want we belanden in een Japanse restaurant waar ik voortreffelijke kimchi udon noedels eet, voor de ongelooflijk goedkope prijs van 10.000 won (iets meer dan 8 euro).

IMG_3041

Na het diner valt ons gezelschap uiteen. Iedereen wil voor zichzelf en de familie nog wat souvenirs shoppen. Ik koop wat leuke stickertjes voor de nichtjes van mijn vriend in een winkel volgestouwd met prullaria, maar kijk vooral mijn ogen uit bij de vele eetstalletjes. Doodjammer dat ik na de overvloedige lunch en de kimchi udon soep geen plek heb om nog veel te proberen. Enkel een verse aardbei in een jasje van mochi kan er nog bij. Spijtig, want het ziet er allemaal heerlijk uit.

IMG_5827

IMG_5828

IMG_5831

IMG_5832

IMG_5840

IMG_5846

IMG_5850

IMG_5852

IMG_5857

IMG_3045

Na een goed gevulde dag keer ik terug naar het hotel, alwaar een heerlijk bed lonkt.