Omdat het vandaag zondag is, hebben we wat langer uitgeslapen en genieten we op het gemak van een lekker uitgebreid ontbijt in ons gezellige hotel in Bayonne.
Na het ontbijt gaan we op verkenning in het historische centrum van Bayonne. Onze eerste indruk van Bayonne is zeer positief. Door de twee rivieren, de Nive en de Adour is het water altijd vlakbij en ik ben een fan van de mooie statige rijhuizen met de kleurrijke luiken. We bewonderen het oude kasteel langs de buitenkant (een bezoek is niet mogelijk, want het gebouw heeft een militaire functie) en verkennen een gedeelte van de oude omwallingen. Spijtig genoeg is de Botanische tuin gesloten.
We passeren tijdens onze verkenningstocht een grote apotheker, die we meteen binnen lopen om extra zonnecrème in te slaan. Wij verbruiken zonnecrème aan een hoog tempo. Ik koop meteen ook een reservezonnebril, want ik ben de mijne thuis vergeten.
Verder naar de kathedraal die helaas in de steigers staat. Binnen genieten we van de prachtige kleurrijke muurschilderingen en schitterende glasramen. Echt een bijzonder mooi religieus bouwwerk. De moeite van een bezoek waard.
Vandaag houden we het bij een simpele en lichte lunch: een maïspannenkoek bij Taloka bij de Halle de Bayonne. Ik drink ook een flesje cider, maar deze bevalt me een pak minder dan de cider die ik dronk op Île de Ré. Het kwik is ondertussen gestegen naar 34 graden en we zweten wat af.
Het perfect moment dus om het Baskisch museum te bezoeken, want daarbinnen is het door de airco lekker fris. Rond 14.30u starten we ons bezoek. Ik vind het museum bijzonder boeiend en leer heel wat bij over hun taal (het Baskisch is de oudste Europese levende taal en heeft voor zover we weten geen relatie met enige andere taal), de specifieke gebruiken van de (Franse) Basken en hun geliefde sporten (pelota) en dansen (fandango). Wisten jullie trouwens dat de Basken wellicht het oudste nog steeds overlevende volk zijn dat in de loop der eeuwen (er zouden sporen zijn vanaf 4500 voor Christus) op één specifieke plek in Europe geleefd heeft. Genetisch onderzoek lijkt aan te wijzen dat de Baskische roots zelf zouden terug gaan tot 35.000 voor Christus.
Het museum is inhoudelijk boeiend, maar de scenografie kan een make-over gebruiken. Het doet allemaal wat oubollig aan. Zullen mij het meest bijblijven: de sport pelota (een soort kaatsen) en de traditionele dansen. Er is een heel bijzondere dans, de ‘Soule’ waarbij een figuur verkleed in een paardenkostuum moet springen op een glas, zonder dat het glas breekt. Dit wordt extra moeilijk gemaakt doordat de paard-man door zijn kostuum het glas niet kan zien. Grappig: het glas op de schilderijen is hetzelfde glas als waar wij elke dag ons water uit drinken in het hotel. Het museum toont de uitvoering van een paar traditionele dansen en ik ben erg onder de indruk van de virtuositeit van de dansers: ze springen zo hoog en hun voeten bewegen zo snel dat het moeilijk te volgen is met het blote oog. Een prachtig stukje immaterieel cultureel erfgoed.
Na het bezoek aan het museum komen we aan de oevers van de Nive op krachten met twee glazen champagne van La Karafe. Naar goede gewoonte worden de glazen hier bijzonder goed vol geschonken. Niet dat we klagen. 😉
Na dit smakelijke aperitief verplaatsen we ons een paar huizen verder langs de Nive, waar in om 19.30u een tafel gereserveerd heb bij Bajadita. We starten met een plankje van lokale charcuterie en kazen. En vervolgens geniet ik van een bijzonder lekkere inktvis geserveerd op puree met munt. Een winnaar!.
Het is een prachtige zomeravond en ik zou er graag nog wat langer van genieten, maar we geven er de voorkeur aan om op tijd in bed te kruipen. Morgen voorspellen ze immers 38 graden en wij willen de warmte graag ontvluchten door naar Biarritz aan de kust te rijden. Op de terugweg naar het hotel worden we getrakteerd op een mooie zonsondergang. De kers op de taart van een mooie dag.
