Vandaag worden we wakker met een volop schijnend zonnetje. Het ziet ernaar uit dat ons een mooie zomerdag wacht. We eten voor de laatste keer ontbijt op bed, maar eerlijk: I really don’t see the appeal! Er zijn naar mijn bescheiden mening veel toffere manier om te ontbijten. Terwijl ik de koffers bijeen pak, moet mijn vriend nog een probleem op zijn werk oplossen. Ze kunnen hem gewoonweg niet missen!

We zien wat op tegen de wandeling naar de parkeergarage doorheen de smalle straatjes met onze twee grote koffers, maar goed, we hebben het overleefd.

Het is een klein uur rijden naar onze volgende bestemming op Île de Ré. Onderweg rijden we over de grote brug die we tijdens de tocht met de catamaran zagen liggen. Onze eerste indruk van Île de Ré is alvast een voltreffer: we rijden langs prachtige wijngaarden. Dat belooft!

Ons hotel Le Chat Botté bevindt zich in het drukke stadscentrum van Saint-Clément-des-Baleines waar net een markt plaatsvindt vlak voor de deur van het hotel. Gelukkig vinden we een parking op een veld waar we onze wagen kunnen parkeren.

We checken in vlak voor het middaguur en kunnen meteen al onze koffers achter laten op de kamer. De vriendelijke dame aan het onthaal laat ons weten dat het hotel een aparte parking heeft voor de gasten vlak achter de kerk. We verplaatsen onze wagen dus en wandelen meteen verder naar het marktje voor de kerk. Naast wat een gewone wekelijkse markt lijkt, is er ook een grote rommelmarkt ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van Saint-Clément-des-Baleines.

Tijd voor de lunch. We belanden op goed geluk op het aangename terras van A l’Ouest, waar we genieten van heerlijke verse vis en gamba’s. Voor mij met een glaasje cider erbij. Mijn vriend gaat voor een wit wijntje.

Na de lunch besluiten we naar de vlakbij gelegen kust te wandelen. Île de Ré is een vrij smal eiland, wat betekent dat je je overal op het eiland vrij dicht bij de kust bevindt. Vlakbij Plage de la Côte Sauvage ontdekken we Batterie Klara, een bunker die deel uitmaakte van de Atlantic Wall. Het is bijzonder rustig aan de ‘wilde’ kust. Het is laag water en we zien hier en daar mensen op zoek naar zeevruchten.

We wandelen verder naar de Phare des baleines, waar het in tegenstelling tot aan het Plage de la Côte Sauvage wemelt van het volk. Dit is duidelijk een toeristische hot spot, want het staat hier van met kraampjes die prullaria verkopen en we struikelen over de eet- en drinkgelegenheden.

We beklimmen de vuurtoren en genieten van het prachtige uitzicht en de mooie wenteltrap. Tot nu toe al zeer tevreden over mijn op googlemaps gebaseerde beslissing om Île de Ré aan onze trip toe te voegen. Het is hier echt prachtig.

Na de beklimming van de machtige vuurtoren beklimmen we de vlakbij gelegen Tour Vauban uit 1682, de tweede oudste vuurtoren van heel Frankrijk. Aangezien de Tour Vauban een kleinere toren is, is deze minder populair dan de moderne, hoge vuurtoren. Ik vind het toch de moeite om deze te bezoeken, vooral om wille van het uitzicht op de nieuwe vuurtoren.

Wanneer we terug met beide voeten op de grond staan, besluiten we onszelf te trakteren op een ijsje bij La Martinière, een grote ijsjeszaak met werkelijk uitstekend huisgemaakt ijs. Aanrader!

Na deze fijne namiddag wandelen we doorheen de wijngaarden terug naar ons hotel om te douchen en ons op te tutten voor het avondmaal. Ik heb voor deze gelegenheid een tafeltje gereserveerd bij Le Serghi in Saint-Martin-de-Ré. We parkeren onze wagen op een grote randparking vlakbij het pittoreske dorp Saint-Martin-de-Ré.

En na een korte wandeling nemen we plaats aan een tafeltje voor twee op het terras van Le Serghi met een mooi uitzicht op de haven en een reusachtige catamaran die voor de nodige entertainment zorgt.

We starten de maaltijd met een werkelijk overheerlijke caipirinha. Uiteraard kan ik niet anders dan als voorgerecht oesters te bestellen. Als hoofdgerecht ga ik voor de kabeljauw en we sluiten de maaltijd af met een paar stukjes lokale kaas. Het eten is uitstekend, maar de bediening is echt desastreus. Zo krijg ik geen vochtig doekje om mijn vingers schoon te maken na het eten van de oesters, terwijl dat gewoon standaard is op elke plek in Frankrijk waar je oesters bestelt. In een iets chiquer restaurant zou ik zelfs een kommetje met lauw citroenwater verwachten. Maar goed, vergetelheid, kan gebeuren.

Helaas blijven de fouten zich opstapelen. De wijn die we bestellen bij ons hoofdgerecht arriveert pas nadat ons gerecht al lang op is. En dat ondanks het feit dat we tijdens het eten de bediening vriendelijk eraan herinnerd hebben dat we onze wijn nog niet gekregen hadden. En wanneer de serveerster onze kaas komt brengen, vergeet ze ons bestek te geven. Zitten we mooi aan ons charmante tafeltje naar de kaas te staren. Na een vriendelijke vraag van onze kant krijgen we uiteindelijk dan toch bestek te pakken. Het is mij onduidelijk wat de oorzaak is van de chaos bij de bediening, want er loopt mijns inziens meer dan voldoende personeel rond. Alleen lijkt het voor niemand echt duidelijk wie wat moet doen. Een gemiste kans, naar mijn mening.

Enfin, gelukkig was het eten zelf uitstekend! Na de maaltijd maken we nog een kleine wandeling doorheen de straten van het mooie Saint-Martin-de-Ré. Vanaf de omwallingen genieten we van de zonsondergang. Helaas gaat de zon niet onder in het water, maar wel boven het vasteland van La Rochelle. Het houdt mij niet tegen om wat foto’s te maken.

Na zonsondergang keren we terug naar het centrum, waar het aan de havenkant bruist van de ambiance. De straten zijn versierd met vreemde verwrongen menselijke figuren in papier maché die zowel mijn vriend als ik redelijk akelig vinden. Bijzondere keuze, waar ongetwijfeld een goeie uitleg voor is die we geen van beiden kennen.

We wandelen tot aan de kerk die je kan beklimmen (genoteerd voor later) en spotten een gezellig zeevruchtenrestaurant Le Tout du Cru. Eveneens genoteerd voor later.

Terug naar de parking en een korte autorit later kruipen we in bed. We zijn allebei moe van een goed gevulde dag.