Eindigden mijn vriend en ik op het terras van Van de Weyer. Tataki van tonijn (met kroketjes deze keer) is altijd een winnaar in mijn boek! En als kers op de taart werden we vanaf ons balkon getrakteerd op een fenomenale zonsondergang.
Augustus, ik ga je missen…
Een van corona herstellende mens moet zich ergens mee bezig houden, he?
Altijd blij om te kunnen genieten van een prachtige zonsondergang vanaf mijn balkon. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik nu al uitkijk naar het lengen der dagen.
Ik moet zeggen dat ik uitkijk naar het moment waarop de spits terugkeert naar Sint-Maartensdal. Nu ziet het er toch maar raar uit.
En zo verglijdt de tijd en komt de herfst weer in zicht.
Because: why not?
