Catedral de Santa María en pinxtos – 6 augustus 2024

Na het ontbijt wandelen we opnieuw Naar het historische centrum van Vitoria-Gasteiz. De stad is nog volop in feestmodus en net als gisteren ontmoeten we in elke straat Basken in traditionele klederdracht. Ik kan nog steeds niet geloven hoe letterlijk één zinnetje in een reisgids ervoor gezorgd heeft dat wij hier nu zijn op dit bijzondere moment. Serendipity?

Vandaag heb ik om 10.45u een rondleiding gereserveerd in de Catedral de Santa María. We zijn mooi op tijd voor de rondleiding en wachten een tijdje op de binnenplaats van het onthaalgebouw tot de gids ons komt halen. De rondleiding is volledig in het Spaans, maar gelukkig praat de gids langzaam en articuleert hij goed. De audioguide met Engelse vertaling van de rondleiding is dus volstrekt overbodig.

De gotische kathedraal, die oorspronkelijk deel uitmaakte van de versterkingen van de stad, kende al van in het begin stabiliteitsproblemen, die op den duur zo erg werden dat de muren langzaam aan steeds meer overhelden en er scheuren in de muren ontstonden. Om de stabiliteitsproblemen aan te pakken, werden er extra ‘arcos de panico’ of ‘arcos del miedo’ geïnstalleerd om de muren bij mekaar te houden. In de jaren zestig volgden dan een aantal structurele ingrepen waarbij de arcos de panico (steunbogen) verwijderd werden, een grote steunbeer verkleind werd en gotische ramen in de muren aangebracht werden. Die ingrepen verfraaiden de kerk, maar de metalen trekstangen die de stabiliteit moest verzekeren, volstonden niet. In tegendeel, de problemen verergerden zelfs. Om te vermijden dat het effectief tot instortingen zou komen, werd in de jaren negentig een grondige studie gedaan en een meerjarenplan opgesteld dat de kathedraal van de ondergang moest redden. De kathedraal werd vervolgens enkele jaren gesloten voor de werken.

De rondleiding is ongemeen boeiend, vooral de crypte waar gigantische nieuwe steunberen geplaatst zijn om de stabiliteitsproblemen eens en voor goed op te lossen, is indrukwekkend. De kathedraal zelf is dan weer zo schots en scheef en zo vol met scheuren dat het bijna een mirakel is dat het gebouw na al die jaren nog recht staat. De gids geeft ook via maquettes een goed inzicht in het ontstaan van Vitoria-Gasteiz en hoe de kathedraal gegroeid is langs de eerste stadsomwalling. We klimmen helemaal tot in de toren en genieten van het uitzicht op het feestende Vitoria-Gasteiz. De gids zijn uitleg is zo grondig dat we tijdens de beklimming van de toren ingehaald worden door een andere groep. Op het einde van de rondleiding krijgen we nog een videoprojectie te zien in een zaal die de vroegere grandeur van de gotische portiek opnieuw tot leven wekt. Dikke aanrader!

Continue reading →

Vitoria-Gasteiz – 5 augustus 2024

Het ontbijt in ons hotel is zeker lekker, met voldoende warme opties om mijn hart sneller te laten slaan, maar stiekem mis ik toch de zalm en guacamole van ons hotel in San Sebastián.

Vandaag gaan we verder op verkenning in de stad die bruist van de ambiance. De feestelijkheden die gisteren van start gingen met de afdaling van Celedón duren nog tot 9 augustus. We genieten van de optochten van de in traditionele kledij gestoken Basken begeleid door fanfares. Echt iedereen van jong tot oud is in traditionele klederdracht en overal wordt gedanst, gezongen en gevierd. Op het Plaza de la Virgen Blance treffen we opnieuw de reuzen, ditmaal in het gezelschap van kleinere figuren met grote hoofden die met een dorsvlegel met aan het uiteinde een zachte bal de kinderen schrik aan jagen. Wat soms heel grappige reacties oplevert.

Doordat er zoveel te zien is in de straten, vorderen we langzamer dan gedacht, we komen dan ook pas om 11.45u aan bij het archeologisch museum (Arabako BIBAT Arkeologia Museoa in het Baskisch) dat al om 14u blijkt te sluiten om wille van de feestelijkheden. Het archeologisch museum blijkt onverwacht interessant, met boeiende filmpjes die het prehistorische leven uitbeelden en prachtige archeologische vondsten. Uiteraard ligt ons tempo niet hoog genoeg, waardoor we in tijdsnood geraken voor ons bezoek aan het Speelkaartenmuseum (Arabako Fournier Karta Museoa), dat vlak naast het archeologisch museum ligt.

Continue reading →

Fiestas de la Virgen Blanca in Vitoria-Gasteiz – 4 augustus 2024

De laatste keer genoten van een ontbijt met zalm en guacamole in the Social Hub. Ondanks de afstand van het centrum was dit eigenlijk best een goed hotel. Alleen jammer dat we nooit in het zwembad met de onmogelijke openingsuren geraakt zijn. Al denk ik wel dat we bij een volgend bezoek aan San Sebastián toch eerder voor een accommodatie iets dichter bij het centrum zullen kiezen.

Vandaag rijden we naar Vitoria-Gasteiz, de hoofdstad van Spaans Baskenland. Een stad waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had. Het is dus beetje een gok of een bezoek aan deze stad al dan niet zal meevallen. Nu, de zekerheid dat ze hier ook pintxos serveren, maakt dat ik mij er wel gerust in voel. Tegelijkertijd ben ik heel benieuwd wat te verwachten van de jaarlijkse Fiestas de la Virgen Blanca, die vandaag, 4 augustus, starten.

Na een vlotte rit van een uur en een kwartier parkeren we onze wagen rond 12u in een ondergrondse parking vlakbij het hotel. De parking in Silken Ciudad de Vitoria Hotela zelf is helaas helemaal volzet. We sleuren onze valiezen naar het hotel, alwaar de vriendelijke heer aan het onthaal ons meedeelt dat onze kamer jammer genoeg nog niet klaar is. Geen erg we droppen onze valiezen af en keren terug naar de parking. We hebben bij het naar buiten gekomen van de parking immers gezien dat het parkeertarief serieus vermindert als je de app van de parking installeert: 24,90 per dag versus 8,95 per dag. Daarvoor kan een mens al eens een app installeren en zijn kredietkaartgegevens achterlaten.

Nadat mijn vriend de app geïnstalleerd heeft, moeten we om van het goedkopere tarief te kunnen profiteren de parking verlaten en opnieuw binnen rijden. Uiteraard werkt de automatische nummerplaatherkenning bij het naar buiten rijden niet en moeten we ons noodgedwongen wenden tot de dame die toezicht houdt op de parking. Dat blijkt een supervriendelijke dame te zijn die ons graag uit de nood helpt en ons vervolgens van een hele uitleg in Spaans voorziet. Ze geeft ons zelfs wat toeristische info over de feestelijkheden en raad ons aan naar het Tourist Office te gaan dat vandaag al sluit om 14u.

Bij de tweede poging kunnen we onze wagen zonder problemen naar buiten rijden om vervolgens enkele seconden later dezelfde parking opnieuw binnen te rijden, ditmaal gebruik makend van de app en het lagere tarief. Mission accomplished, hoera!

Vervolgens haasten we ons naar het Tourist Office, waar we een heel vriendelijk meisje treffen dat ons graag meer uitleg verschaft over de festiviteiten. Deze avond starten de feestelijkheden met de afdaling van Celedón vanaf de toren van de Iglesia de San Miguel. De dame waarschuwt ons dat het er tijdens de afdaling heftig aan toe kan gaan, omdat jongeren op datzelfde moment met sangría naar mekaar gooien. Ok, we zullen zorgen dat we uit de buurt van feestvierende jongeren blijven. 😉

Ondertussen is het 14u geworden en rammelen onze magen van de honger. We trekken de straten van Vitoria-Gasteiz in en merken dat de stad langzaam vol loopt in aanloop naar de feestelijkheden deze avond. Alle eetgelegenheden waarlangs we passeren zitten stampvol Basken in traditionele klederdracht. Dat belooft voor vanavond… Op zoek naar wat pintxos om onze honger te stillen verwijderen we ons langzaamaan steeds verder van het centrum.

Uiteindelijk vinden we een plekje voor twee in Bar Akelarre (akelarre betekent heksensabbat). We treffen een bijzonder vriendelijke uitbater die duidelijk in zijn nopjes is dat een stelletje toeristen in zijn bar is neergestreken en ons maar al te graag het concept van pintxos uitlegt. Bar Akelarre is een onverwachte meevaller. De gefrituurde pintxos zijn heerlijk en de saté van octopus kan ook mijn goedkeuring wegdragen. Bovendien is alles er supergoedkoop.

Na de lunch gaan we op zoek naar een terras om iets te drinken. Zo belanden we op het mooie terras van Bar Los Amigos, waar we tot onze grote verbazing erin slagen ondanks de drukte nog een tafeltje te bemachtigen. Terwijl we genieten van een glaasje wijn, zien we dat de politie zich in gereedheid brengt voor het feest deze avond. Ondertussen stromen gestaag de jongeren toe die grote plastic bidons met sangría met zich meesleuren. We nemen het schouwspel in ons op en besluiten dan terug te gaan naar het hotel om van kledij te wisselen, voor het geval dat we toch een sangría douche zouden krijgen.

Continue reading →

Mini-roadtrip langs de Costa Vasca – 3 augustus 2024

Deze nacht goed geslapen. De duizeligheid van gisteren lijkt gelukkig voorbij. We staan op om 7.30u, zodat we om 8u aan het ontbijt zijn om de drukte voor te zijn. Strak plan, want er is merkbaar meer plaats beschikbaar op dit uur en het buffet ziet er veel minder geplunderd uit dan twee dagen geleden. Het is vandaag trouwens prachtig weer. Ideaal voor onze met één dag uitgestelde roadtrip!

Onze eerste geplande stop is Zarautz, maar we vinden deze stad te groot en te druk en beslissen gewoon door te rijden. In Getaria stoppen we wel. We parkeren onze wagen langs de weg en bezoeken dit charmante dorp met vissershaven. We bewonderen de helaas gesloten 14de-eeuwse Iglesia de San Salvador langs de buitenkant, beklimmen het monument voor de gesneuvelden, zien voor het eerst een pelota spel in het echt en maken foto’s van de prachtige baai met het mooie brede zandstrand. Het dorp barst van de visrestaurants, maar het is jammer genoeg nog te vroeg om al te lunchen.

Volgende stop: Zumaia. Een bijzonder aangename ontdekking. Natuurlijk bezoeken we eerst de dorpskerk. En kijk eens aan, we hebben geluk: net op het moment dat wij er binnen stappen is er een orgelconcert aan de gang. We zetten ons op één van de achterste banken en genieten een tijdje van de muziek die ons overspoelt.

Continue reading →

Beklimming van de Ulia – 2 augustus 2024

Vandaag staan we om 7.20u op met als doel een roadtrip langs kuststreek van Spaans-Baskenland te maken. Ik sta echter heel duizelig op. De kamer draait letterlijk voor mijn ogen. Ik voel me helaas niet echt in staat om in deze toestand ettelijke kilometers met de auto te rijden.

Ik besluit terug in bed te kruipen en opnieuw te gaan slapen, in de hoop dat een beetje extra slaap de duizeligheid zal laten verdwijnen. Ondertussen trekt mijn vriend naar het onthaal beneden om te vragen of hij de ontbijtvouchers (we hebben dit hotel geboekt zonder ontbijt en moeten dus vouchers kopen als we ‘s ochtends willen ontbijten) kan herboeken naar de dag nadien. Dat lukt gelukkig.

Ik slaap tot 10.40u uit en die extra uurtjes doen deugd. Bij de tweede poging tot opstaan voel ik me al veel beter en is de duizeligheid merkbaar minder. Terwijl ik mij aan het klaarmaken ben voor de dag, worden we iets na elf uur opgeschrikt door een onverwacht heftig onweer. Twee stevige bliksemflitsen verlichten de kamer, gevolgd door een indrukwekkende donderslag en hevige regen. Om 11.11u valt dan plots de elektriciteit in het hotel uit, vermoedelijk door het onweer. Gelukkig duurt de elektriciteitspanne maar een paar minuten.

We wachten het einde van de onweersbui af en trekken dan de stad in. We brunchen om iets voor twaalf bij Donostea & coffee, waar ik geniet van een lekkere toast met avocado en zalm.

Na onze brunch doen we een tweede poging om de kathedraal van Barcelona te bezoeken. In de hoop dat er ditmaal geen misviering aan de gang is. En jawel, deze keer kunnen we zonder problemen dit indrukwekkende religieuze bouwwerk betreden en foto’s nemen.

We wandelen verder naar de berg (nuja, het is eerder een heuvel) Ulia. Onderweg merk ik dat ik toch nog een klein hongertje heb. Die toast van deze middag is duidelijk al helemaal verteerd en ik heb wat extra energie nodig alvorens aan de klim te beginnen. We trekken opnieuw naar onze favoriete pintxosbar Bergara om een paar pintxos te bestellen die we tijdens ons vorige bezoek nog niet geprobeerd hebben. Pintxos zijn wat mij betreft echt het ideale voedsel om een klein hongertje te stillen.

Met hernieuwde energie beklimmen we vervolgens de Ulia via een stevige trappenpartij. De zon komt er zowaar door en we genieten van de prachtige omgeving met veel bloeiende bosbloemen en een schitterend uitzicht op zee. We spotten oranje penstemon en blauwe hortensia’s. De Ulia was vroeger uitgerust met een kabelbaan, waarvan de sporen nog zichtbaar zijn. Helaas is de kabelbaan zelf al lang opgedoekt en kan je de berg nu enkel te voet beklimmen. We genieten oprecht van deze schitterende wandeling. Een aanrader als je even wil ontsnappen aan de drukte van de stad.

Continue reading →

Van Bayonne naar San Sebastián – 31 juli 2024

Ons laatste ontbijt in Bayonne. We drinken voor de laatste keer uit het beroemde ronde, platte waterglas dat elke zaak in Bayonne gebruikt (echt letterlijk elke zaak). Het glas waarop de paard-man tijdens de het dansen moet springen zonder het te breken.

Het is vandaag een grauwe, grijze dag, maar wel nog steeds warm. We laten Bayonne achter ons en rijden naar San Sebastián aka Donostia, zoals de Basken zelf hun stad benoemen. Van zodra we de grens over rijden, begint de zon te schijnen en duiken de bergen op.

De rit verloopt vlot en iets voor het middaguur rijden we de ondergrondse garage van the Social Hub binnen. Het is nog te vroeg om in te checken, dus we laten onze koffers en rugzakken achter bij het onthaal. Ik ben alvast gecharmeerd door het concept van ons hotel, dat zich ziet als een plek waar de wereld komt om te leren, verblijven, werken en spelen. Tof!

The Social Hub bevindt zich op een dik half uur wandelen van het stadscentrum. Wat we helemaal niet erg vinden, want de wandeling brengt ons door een mooi groen park en langs de rivier. We zijn onder de indruk van de vele statige bruggen over de rivier. Het is ook overal bijzonder proper, nergens valt er zwerfvuil te bekennen.

We passeren tijdens onze wandeling naar het historische hart van San Sebastián de Catedral del Buen Pastor. In de kathedraal is helaas een misviering bezig, dus een bezoek is niet mogelijk. Rondom de basiliek zien we veel bedelaars, ook San Sebastián worstelt duidelijk met een daklozenprobleem.

We wandelen verder naar het beroemde Playa de la Concha, het grootste en populairste strand van San Sebastián. Het strand is gelegen in een halvemaanvormige baai tussen twee grote rotsheuvels: Monte Urgull en Monte Igueldo. Het is er, ondanks het bewolkte weer, erg druk.

Vervolgens gaan we op verkenning in de oude stad, vol met restaurants, barretjes en winkels. Het is er gezellig druk en er dwalen opvallen veel Nederlandse toeristen door de smalle straatjes. We treffen een winkel volgestouwd met souvenirs aan waar we twee zonnebrillen voor mijn vriend op de kop tikken voor de belachelijk goedkope prijs van 9 euro! Deze brillen zijn wel niet op sterkte, maar als mijn vriend deze verliest zal de pijn van het afscheid iets minder groot zijn. 😉

Bij la Bottega del Tartufo proeven we allerlei truffelproducten en koop ik twee potjes met truffelpasta. Leuk om later een dipsausje op tafel te kunnen zetten als we gasten hebben om zo terug te denken aan onze fijne tijd in Baskenland.

Rond 14u slagen we erin een tafeltje te veroveren in het bijzonder drukke pintxos restaurant Casa Alcalde. We smullen van een divers aanbod aan pintxos. Een geweldig concept dat het mogelijk maakt op korte tijd veel verschillende smaken te ontdekken. Heerlijk!

Continue reading →

Afscheid van Valencia – 21 mei 2022

Om 8.30u zitten mijn vriend en ik op het dakterras voor ons laatste ontbijt. Een half uur later dan gepland, wat we geraakten simpelweg ons bed niet uit.

Omdat mijn vriend door zijn conferentie niet echt de gelegenheid heeft gehad om veel van Valencia te zien, heb ik een soort ‘best of’ voor hem samengesteld van mijn favoriete plekken.

We starten met een bezoek aan de San Nicolás de Bari y San Pedro Mártir, het barokke wonder dat zich wat mij betreft gerust kan meten met de Sixtijnse kapel. Vervolgens wandelen we naar La Llotja. De dame aan de balie van La Llotja blijkt me tot mijn grote verbazing te herkennen: “Was jij hier eergisteren ook al niet? En heb je gisteren niet het zijdemuseum bezocht?” Mijn eurocent valt: de dame in kwestie was de gids van de luidruchtige groep in het het Zijdemuseum. Grappig. De dame informeert mij dat het combiticket dat ik een paar dagen geleden kocht, recht geeft op een gratis audiogids. Nice!

Dankzij de audiogids ontdek ik een pak nieuwe details die me tijdens mijn vorig bezoek ontgaan waren. De afbeelding van de heks met het duiveltje bijvoorbeeld had ik helemaal niet opgemerkt. In totaal duurt de rondleiding met audiogids een half uurtje en zijn we terug in het hotel om 11.30u. We moeten immers om 12u uitchecken.

Continue reading →

Torres de Seranos, Museu de la Seda en Museu de Bellas Arts – 20 mei 2022

Mijn vriend en ik ontbijten opnieuw samen met zijn collega’s. Gelukkig verloopt het ontbijt ditmaal veel minder chaotisch dan gisteren. Misschien heeft de bediening onze opmerkingen gehoord en hebben ze een verbeterplan geïmplementeerd. 😉

Ook vandaag heb ik een Teams meeting om 9.30u om de beslissing van de managementmeeting van woensdag aan de betrokken collega te communiceren. Ditmaal vloeien er wel traantjes. Lastig, want ik had zelf graag een andere uitkomst voor deze collega gezien.

Ik begin dus met een bezwaard gemoed aan mijn laatste volledige dag in Valencia. Al neem ik me voor er het beste van te maken. Ik wandel naar de Torres de Serranos die gisteren gesloten waren. Tot mijn grote verbazing is de beklimming van de torens gratis, je moet enkel een toegangsticketje halen aan de balie en meegeven van welk land je bent. Ik geniet van het mooie uitzicht en het zonnetje dat ook vandaag zich weer van haar beste kant laat zien.

Mijn volgende bestemming is het Museu de la Seda, de laatste plek die ik kan bezoeken met mijn combiticket. Onderweg passeer ik de Església de Santa Caterina Màrtir. Ik wandel de sobere kerk binnen en merk op dat je de toren kan beklimmen voor twee euro. Da’s geen geld en zoals jullie weten, ben ik een liefhebber van het beklimmen van torens. Ik kan deze beklimming alleen maar aanraden. Het uitzicht op de kathedraal van Valencia is prachtig en er zijn amper andere toeristen te bekennen. A lucky find.

Ook Museu de la Seda blijkt een schot in de roos. Het museum is gevestigd in een prachtig historisch gebouw met als topstukken een schitterende mozaïekvloer en een prachtige oude kapel. Ook de mooie zijden gewaden spreken mij aan. De uitleg over de weefgetouwen vat ik niet helemaal, dit specifieke Spaanse jargon is toch net iets te hoog gegrepen voor mij. Ik zie ook voor de eerste keer in mijn leven echte, levende zijderupsen.

Continue reading →

Vergaderen en een namiddag aan het strand – 18 mei 2022

Samen met mijn vriend en zijn collega’s geniet ik van ons derde ontbijt op het dakterras van ons hotel. Gelukkig is het enthousiasme van de mannen om supervroeg op de conferentie te zijn al wat afgenomen, dus vandaag zitten we op een iets redelijker uur aan het ontbijt. Kan ik alleen maar blij om zijn.

De voormiddag en middag breng ik door op de hotelkamer, omdat ik een belangrijke managementmeeting heb, die ik niet wil missen wegens een aantal belangrijke beslissingen op de agenda. Over één van de (lastige) beslissingen moet ik deze week nog terugkoppelen aan de betrokken personen. Ik besluit zo snel mogelijk door de zure appel heen te bijten en boek een Teams-overleg in met mijn collega om 13.45u.

Uiteraard klopt om 13.30u de kuisploeg op de deur, maar ik vraag hen vriendelijk in het Spaans om over een uurtje terug te komen. Het brengen van de vervelende boodschap verloopt beter dan verwacht. De ontvanger nam het tot mijn grote opluchting goed op. Wat maakt dat ik om 14u eindelijk de deur van de hotelkamer achter mij kan dichttrekken.

Ik besluit het middagmaal te skippen en koop mezelf een ijsje bij Llinares: roodkapjes-ijs en rumrozijnen. Het prijswinnende roodkapjes-ijs is wat te zoet naar mijn goesting. Misschien had ik toch het bloedworst-ijs of het gazpacho-ijs of het ansjovis-in-azijn-ijs moeten uitproberen…

Na mijn ijsje opgesmikkeld te hebben, loop ik naar een drukke straat vlakbij ons hotel en hou een taxi aan om mij naar het strand te brengen. Een dik kwartier later kom ik aan bij Playa de las Arenas. Mijn eerste missie: een strandhanddoek kopen. Ik vind een mooie, grote vierkante handdoek in Ale-Hop, een prullariaketen die je zowat overal in Spanje vindt.

Ik zoek een plekje op het brede strand en nestel me op mijn handdoek. Na een tijdje ben ik toe aan wat verkoeling en spreek ik in mijn beste Spaans drie oudere dames aan om te vragen of ze even op mijn rugzak met mijn smartphone willen letten. Aan het onbegrip in hun ogen te zien, begrijpen ze er niets van. Blijkt dat de drie dames afkomstig zijn uit de UK en geen woord Spaans spreken. En ik had nog zo’n mooie Spaanse zin gebrouwen! Gelukkig willen ze op mijn rugzak passen. Ik geniet met volle teugen van mijn zwempartijtje in de Middellandse Zee!

Rond 17u neem ik een taxi terug naar het hotel om een uitgebreide douche te nemen. Iets voor 18u vervoegt mijn vriend mij en trekken we samen met zijn twee collega’s naar het dakterras van ons hotel voor het aperitief. De twee collega’s moeten hun bon voor een gratis agua de Valencia nog omruilen. Mijn vriend en ik houden het op een glaasje cava (of twee). Het is aangenaam vertoeven op het mooi terras en we hebben fijne gesprekken. Tot ik erachter kom dat het verhaal van de lispelende koning Koning Ferdinand die in zijn eentje verantwoordelijk zou zijn voor de Spaanse uitspaak van de ‘z’ en de ‘c’, een urban legend is. Onze leerkracht Spaans heeft ons dus gewoon iets voorgelopen toen ze dat verhaal vertelde. En ik heb dat verhaal jarenlang geloofd en zelf tegen talloze mensen verteld. Wat een ontgoocheling!

Voor het avondmaal trekken we met ons vieren naar Orio, een Baskisch restaurant in de buurt van ons hotel. De Baskische oestertjes vallen wat tegen, maar de pintxos en de marmitako (een stoofpotje van tonijn) zijn erg lekker. Hoogtepunt van de avond is het feit dat ik van de ober zelf de cider mag uitschenken. De fles is van zo’n speciale schenktuit voorzien, waardoor ik vanaf een kleine halve meter zonder veel problemen de cider in het glas kan mikken. Leuk! Ik sluit de maaltijd af met een lekker kaasbordje.

Ook vandaag kruipen we mooi op tijd in bed. De mannen zijn moe van de conferentie en ikzelf kan ook wel een goeie nachtrust gebruiken.

Museo Nacional de Cerámica en Ciutat de les Arts i les Ciències – 17 mei 2022

Weer vroeg opgestaan vandaag om samen met mijn vriend en zijn collega’s te ontbijten voordat ze naar de conferentie gaan. Deze ochtend ga ik voor de eggs benedict met avocado in plaats van zalm. Verder staat er exact hetzelfde op het menu als gisteren. Grote fan trouwens van het heerlijk versgeperste fruitsap dat de obers serveren. Die Valenciaanse sinaasappelen zijn inderdaad heerlijk.

Vandaag bezoek ik het Museo Nacional de Cerámica y Artes Suntuarias González Martí (amai, een hele mondvol) gelegen in het prachtige Palacio del Marqués de Dos Aguas. Dit keramiekmuseum ligt letterlijk op een paar passen afstand van ons hotel en werd bij het inchecken met stip aangeraden door de vriendelijke dame aan onze hotelreceptie.

En amai, ik ben niet teleurgesteld. Eigenlijk is dit niet zozeer aan bezoek aan een museum maar aan een volledig ingericht stadspaleis (te vergelijken met het Paleis op de Meir, maar nog veel grootser en indrukwekkender). De kamers van het paleis zijn prachtig gedecoreerd en voorzien van kunst en antieke voorwerpen. Je weet gewoon niet waar eerst kijken. Het museumgedeelte in het paleis beperkt zich tot het tentoonstellen van enkele protserige koetsen, een paar keramiekobjecten in aparte vitrines en een design tentoonstelling over waaiers ter ere van Valencia als World Design Capital 2022.

Toegegeven er valt veel keramiek te bewonderen in de verschillende ruimtes van het paleis, maar het zijn vooral de prachtig versierde kamers zelf die met de eer gaan lopen. Ik probeer zoveel mogelijk van de overvloedige details in me op te nemen. Wat een weelde!