Een vurige avond

Als kind al was ik gefascineerd door vuur. Ik deed niets liever dan prullen met kaarsen en als er snoeihout opgebrand moest worden (we woonden op de buiten en in die tijd mocht dat nog), was ik er altijd als de kippen bij om het mysterie van het vuur te bewonderen en met de droge takken in het vuur te poken. Die ene keer dat ik zo per ongeluk een grasbrand veroorzaakte en de brandweer moest komen blussen, zullen we maar met de mantel der liefde bedekken.

Om maar te zeggen dat ik vrijdagavond in het Provinciedomein mijn hart heb kunnen ophalen.

IMG_3256

IMG_3288

IMG_3304

IMG_3326

IMG_3355

IMG_3397

Provinciedomein

Zondagnamiddag een zalig ontspannen namiddag doorgebracht met vrienden. Gewandeld door de gevallen bladeren in het provinciedomein, ideaal om in de herfststemming te geraken. Door onze vrienden gemaakte brownies gegeten en door de bakker gemaakte kersentaart gegeten, een uitgebreide rondleiding in hun gerenoveerde huis gekregen en veel gebabbeld. Meer hoeft dat echt niet te zijn.

Gewond

Zaterdag hadden we een afspraak met vriendin en oud-collega L. Haar man kon er wegens zijn superdrukke job niet bij zijn en pluimgewichtje kan niet zo goed tegen de warmte en was daarom ook thuis gebleven. Om het voor de twee kindjes die wel mee waren (2 en 5) een beetje plezant te maken, trokken we naar het Provinciedomein. Hadden we meteen ook een excuus om zelf een beetje het kind uit te hangen. Het werd een middag genieten van de zon, waterfietsen, ijsjes eten en spelen in de speeltuin. Alleen het ritje met de minicars (je weet wel, van die ouderwetse autootjes waar je een muntstuk moet insteken om ze te laten starten, als kind was ik daar dol op) was geen succes. M vond het na één rondje meer dan welletjes. Denk dat ze het een beetje te snel vond gaan. Gelukkig vonden we een bereidwillig jongetje dat maar al te graag het voertuig van M wilde overnemen.

Iets minder was de onzachte ontmoeting van mijn hiel met het kinderfietsje van M. Gevolg: een verticale kras van meer dan vijf centimeter. Nooit beseft dat bandjes van een kinderfiets zo scherp konden zijn. Het bloed droop langs mijn hiel naar beneden en het deed verrekte veel zeer. Voorzichtige M was er helemaal van aangedaan. Gelukkig helen zulke wonden snel, al kan ik nu wel even geen schoenen met fijne bandjes op de hielen aan.