Diner bij Lalibela

Gisteren had ik een afspraak met een vriendin uit Tongeren waarmee ik tijdens mijn studententijd veel heb opgetrokken. Tegenwoordig zien we elkaar wat minder, en dat ondanks het feit dat haar vriend in Leuven woont. Als we er dan eindelijk in slagen om af te spreken, hebben we altijd veel om over bij te praten. Deze keer wist ze me te vertellen dat ze aan het trainen is voor de marathon van Leuven. Ik zal niet liegen, ik vind marathonlopers altijd een beetje zot (die eerste marathonloper is niet voor niets dood gevallen), maar ik beloofde wel te komen supporteren voor haar. Per slot van rekening passeert die marathon bijna voor mijn deur.

We genoten tijdens het bijpraten van de heerlijke Ethiopische gerechten van Lalibela, geserveerd op en met traditionele injera (een soort hartige pannenkoekjes). Het feit dat je hier ongehinderd met je handen mag eten, maakt de beleving extra bijzonder. Al moet ik deemoedig toegeven dat het me niet gelukt is de Lalibela special combo volledig op te krijgen. Voor mensen met een grote eetlust, zullen we zeggen.

IMG_0481

IMG_0483

IMG_0486

Na het diner trokken we naar Sinatra voor een after dinner cocktail. Blijft absoluut één van mijn favoriete cocktailbars in Leuven. Ditmaal probeerde ik de Santo Remedio met mezcal, verse ananas en limoen, gembersiroop en afgewerkt met tepache geïnfuseerd met jalapeño. Heerlijk! En een mooie afsluiter van een fijne avond.

IMG_0497

Injera bij Mamaye

Om het weekend goed in te zetten, wandelden mijn vriend en ik naar Mamaye, waar we met ons tweetjes genoten van een lekkere Beyaynetu schotel, geserveerd op en met injera (een typisch Ethiopisch pannenkoek-achtig brood gemaakt van teff-meel. Fijn dat we in Leuven een gevarieerd aanbod aan buitenlandse restaurants hebben, die ons de gelegenheid bieden te genieten van bijzondere gerechten van over de hele wereld.

IMG_1458

Na deze stevige maaltijd strekten we de benen tijdens een avondlijke wandeling, waarbij we zowaar op een zeepbel stootten bovenop de Hoorn.

IMG_1462

Ethiopisch restaurant Mamaye

Jammer genoeg sloot het restaurant met de beste cocktails van Leuven, Onder den Toren, een tijd geleden de deuren. Aangezien dit restaurant vlakbij de Sint-Geertruikerk op één van mijn vaste wandelroutes door Leuven ligt, was ik erg benieuwd of er een nieuwe zaak in zou komen. En jawel, sinds een paar maanden vond Ethiopisch restaurant Mamaye onderdak in dit sympathieke pand met het aangename terras. Hoog tijd om deze nieuwe aanwinst in het Leuvense uit te proberen op deze mooie Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaartsdag.

Mijn vriend en ik hadden de dag voordien gereserveerd en mochten van de vriendelijke bediening een aangenaam tafeltje op het terras uitkiezen. We startten de maaltijd met een Ethiopisch apericena bordje (aperitiefbordje) met Ethiopische snacks. Omdat we al twee glazen Tej (Ethiopische honingwijn) besteld hadden, deden we een moedige poging om aan te geven dat we geen extra glas Tej wilden (dit was inbegrepen bij het apericena bordje), maar dat ze ons enkel het bordje moesten brengen. Beide dames die ons bedienden hadden duidelijk niet het Nederlands als moedertaal en hoewel ze supervriendelijk waren, lukte het me ook niet om in het Engels duidelijk te maken dat we gewoon geen extra drankje wilden. En zo kwam het dus dat we opeens met een Tej en een glas rosé porto voor onze neus zaten. Die porto was, toegegeven, erg lekker, dus heel erg vonden we het niet.

Als hoofdgerecht bestelden we allebei de Doro Wot. Op de kaart stond dat dit pittig en aromatisch stoofpotje van kip het beroemdste gerecht uit Ethiopië is, dus dat moesten we zeker proberen. En ja, het was echt heel lekker, helemaal niet te pikant en de kip was supermals. Grote fan ook van die lekkere Ethiopische pannenkoeken, injera genaamd. Lees zeker het wikipedia-artikel over dit bijzondere brood, bijzonder boeiend!

Er stonden nog allerlei andere intrigerende gerechten op de kaart, dus we komen zeker nog eens terug!

IMG_5001

IMG_5005