Afgesproken om half tien in te Park Inn om samen met de ouders van mijn vriend te genieten van hun uitstekende ontbijt. Natuurlijk ging ik voor een full English breakfast!
Na het ontbijt wandelden we onder een prachtig nazomerzonnetje richting de Vaartkom. Mijn vriend en ik wilden zijn ouders graag deze wijk in transformatie tonen. Zeker nu de heraanleg van de Vaartkomoevers eindelijk achter de rug is. Ik kan niet wachten tot de planten volgroeid zijn. Het zal er dan ongetwijfeld nog mooier uitzien.
We genoten van het uitzicht vanop het pas vernieuwde uitkijkpunt aan het beroemde Mariabeeld en brachten vervolgens een bezoek aan de kerk van Abdij Keizersberg waar we een streepje Gregoriaanse gezangen konden meepikken.
Het was me op voorhand niet meer gelukt om ons in te schrijven voor een rondleiding in de abdij, omdat alles volzet was, maar ter plekke bleek dat we toch nog konden aansluiten bij een rondleiding. Heel blij dat dat gelukt is, want de blik achter de schermen van de abdij en de uiteenzetting over ambities van Labora, de organisatie die de site in erfpacht heeft, waren zeer boeiend. Ik wist trouwens niet dat de abdij over zo’n uitgebreide bibliotheek beschikte. We bewonderden de moderne glasramen in de abdijkerk, slenterden door de kloostergangen en namen een kijkje in het voormalige abtskwartier met de privékapel, waar nu een co-working space gevestigd is.
Uiteindelijk duurde de rondleiding een uur en een kwartier. Na een korte drinkpauze in de mooie tuin van Abdij Keizersberg wandelden we langs het Sluispark naar één van de zeven Leuvense wonderen: de Sint-Geertruikerk. Ik toonde de ouders van mijn vriend de koorbanken die zwaar beschadigd werden na een bombardement op Leuven tijdens de tweede wereldoorlog en het eclectische geheel van huizen, gebouwd door kannunik Armand Thiéry uit brokstukken van huizen na de eerste wereldoorlog.
We vervolgden onze wandeling langs de mooi gerestaureerd stadsomwalling aan het Handbooghof en konden tot mijn verbazing door de openstaande werfhekken om de nieuwe aanplantingen en een gloednieuw speeltuintje te kunnen bewonderen op de site van het voormalige Sint-Pietersziekenhuis. Ook hier was het fantastisch de transformatie van deze plek te zien.
Rond kwart na drie kwamen we aan in het gerechtsgebouw dat ook te bezoeken viel deze openmonumentendag. Het gebouw is op zich indrukwekkend en er waren zeer veel plakkaten met extra informatie over de geschiedenis van het gebouw en de vele rechtszaken die hier hebben plaatsgevonden. Het gebouw zelf is volgens mij echter dringend toe aan renovatie. De vroegere grandeur begint te barsten en af te brokkelen en dat is zonde. Al begrijp ik dat de Regie der Gebouwen momenteel wellicht niet over de middelen beschikt om dit grondig aan te pakken.
Tijd voor een drankje! Het was behoorlijk druk op de Leuvense terrasje, maar wij vonden een gezellig plekje op het terras van de Dokteur op het Mathieu de Layensplein. De Dokteur ging open om vier uur en aangezien wij bij de eerste klanten waren, verwachtten we snel bediend te zijn. We moesten immer om 5 uur in het Pauscollege zijn voor de laatste rondleiding van de dag. Dat was echter een misrekening van jewelste. Terwijl het terras langzaam volstroomde, bleven we tevergeefs wachten op onze mocktails. De barman werd bijgestaan door één meisje dat op haar eerste werkdag duidelijk nog niet goed wist wat ze moest doen en hoe alles werkte. Echt wel niet ok hoe dit meisje voor de leeuwen gegooid werd en duidelijk goeie instructies miste. Zo’n grote zaak en terras met maar twee mensen bedienen, is ook om problemen vragen.
Gelukkig trok tijdens het wachten de jaartallenstoet aan ons terras voorbij, zodat we ten minste entertainment hadden. Na bijna drie kwartier wachten, kregen we eindelijk rond kwart voor vijf onze drankjes geserveerd. We slurpten deze zo snel als mogelijk binnen. De reeds betaalde, maar nooit tot aan onze tafel geraakte, portie gemengd lieten we voor wat het was.
In marstempo begaven we ons naar het Pauscollege in de hoop toch nog te kunnen aansluiten bij een rondleiding. We arriveerden een tiental minuten te laat, maar we hadden geluk. Er stond net een groep met gids op het Hogeschoolplein. We voegden ons bij de groep en konden zo toch nog de rondleiding meepikken.
Na dit laatste bezoek van de dag keerden we terug naar ons appartement en aten we samen de restanten van de visschotel van de dag voordien op.
