Vandaag starten we de dag opnieuw met een uitstekend ontbijt met veel variatie. Ik ben een grote fan van de hartige cake met fetakaas, tomaten en olijven, yummie. Alleen de scrambled eggs ontbreken om het helemaal af te maken.

We zijn extra vroeg opgestaan (om 7.30u) om de hitte voor te zijn. Ze voorspellen vandaag immers 38 graden in de namiddag in Bayonne! Hopelijk zorgt de zeebries in Biarritz voor wat afkoeling.

Na een vlotte rit van een twintig minuten parkeren we onze wagen in parking Grande Plage, letterlijk vlakbij het mooie zandstrand van Biarritz. Bijzonder handig. We laten de strandspullen achter in de wagen en wandelen eerst naar het strand om een tent en strandstoelen te huren. Helaas zijn we al te laat voor de strandstoelen, maar een tent huren lukt nog wel. Het is echt té warm om in de vlakke zon op het strand te zitten.

Maar voordat we ons neervlijen in onze strandtent gaan we eerst op verkenning in Biarritz. We wandelen langs de mooie kustlijn met goudgele stranden afgewisseld met ruige rotspartijen. Tot onze grote verbazing komt er opeens geheel onverwacht uit het niets een mistdeken alles bedekken. Wat aanleiding geeft tot bijzonder sfeervolle foto’s.

We slenteren verder langs le Port des Pêcheurs, een gezellig haventje met een aantal restaurants, dat er redelijk authentiek uitziet. Terwijl we onze wandeling verder zetten naar Rocher de la Vierge wordt het steeds mistiger. Echt een bizar fenomeen, zo’n zomermist. Het is nog steeds aangenaam warm, maar de warmte is nu veel draaglijker en in niets te vergelijken met de hitte gisteren in Bayonne. We lopen over de voetgangersbrug tot aan het uitkijkplatform aan de achterkant van de rots met het mariabeeld.

Onze wandeling leidt ons tot het gezellige drukke Plage du Port Vieux, waarna we rechtsomkeert maken naar le Port des Pêcheurs. De mist trekt langzaam weg en de wereld rondom ons wordt stukje bij beetje ontsluierd. Magisch. Voor de lunch schuiven we aan in de wachtrij bij Casa Juan Pedro. Gelukkig moeten we niet lang wachten tot er een tafeltje voor twee vrij komt, met zicht op het water.

Ik geniet van een lekkere octopussalade, terwijl mijn vriend smult van een stevig stuk tonijn. Het eten is simple, maar bijzonder smaakvol. Zo hebben we het graag. En ja, natuurlijk bestelde we een karaf sangría bij de maaltijd. Altijd lekker.

Na de lunch keren we terug naar de wagen om onze strandspullen op te halen. We smeren een dikke laag zonnecrème om ons tegen de zon te beschermen en installeren ons in de tent. Mijn vriend en ik wisselen elkaar af om een duik in zee te nemen. Al is zwemmen eigenlijk onmogelijk, omdat de golven te onstuimig zijn. Slechts een kleine zone in de zee is afgebakend voor de zwemmers. Omdat de zee zo woelig is, hebben de strandreders het behoorlijk druk met mensen aan te manen voorzichtig te zijn. Voor de surfers is er een aparte zone voorzien, zodat er zeker geen conflicten met de zwemmers ontstaan.

Ik ga als eerste zwemmen en wanneer ik terug ben, waarschuw ik mijn vriend dat de oceaan behoorlijk ruw is en dat ik een paar keer bijna mijn evenwicht verloor door de kracht van de golven. Helaas, wanneer hij terug keert van zijn zwempartij heeft hij dat aan den lijve mogen ondervinden. Een stevige golf heeft hem onderuit gehaald en daarbij is hij zijn splinternieuwe en zeer dure zonnebril met glazen op sterkte verloren. Na het verlies van mijn lens vorig jaar, opnieuw een dure tegenslag. En dan te bedenken dat hij een reservezonnebril bij had!

Ik wil me niet zomaar neerleggen bij dit pijnlijke verlies en zet een eenpersoonszoektocht op poten. Maar het is werkelijk onbegonnen werk: e stroming is zo sterk dat die zonnebril eender waar terecht gekomen kan zijn. Toch wel een domper op ons bezoek aan Biarritz.

Ik probeer er niet te zwaar aan te tillen, het is uiteraard maar geld, maar een verlies van 600 euro doet toch wel wat zeer. Enfin na onze namiddag op het strand gaan we nog iets drinken. vooral omdat ik naar toilet moet en de openbare toiletten vlakbij het strand echt affreux zijn.

We komen terecht op het terras van OCTOPUS waar er zowaar kombucha op de kaart staat en ze een superproper en heerlijk ruikend toilet hebben. Een echte winwin, zou ik zeggen.

Terug in ons hotel nemen we een uitgebreide douche. Het is serieus schrobben om al dat plakkende zand van ons af te krijgen. Gelukkig hebben we pas om 20u gereserveerd voor het diner.

Voor het avondmaal heb ik een fijn tafeltje gereserveerd bij Le Bistrot Itsaski. Echt een tof restaurant met erg vriendelijke bediening. We genieten van een werkelijk uitstekend menu bistrot (voorgerecht, hoofdgerecht én dessert) voor de zeer schappelijke prijs van 29,50 euro. Uiteraard drinken we daarbij een lekkere wijntje.

Croustillant de chèvre miel et basilic:

Poisson selon arrivage:

Crème brulée au praliné:

We sluiten de maaltijd af met een armagnac van 20 jaar aan de prijs van die van 15 jaar (de armagnac van 15 jaar was op). Een fijne geste die wij bijzonder weten te waarderen. Echt een aanrader, dit restaurant.