leuven
Supporteren voor onze sportieve vrienden
Vandaag vond de tweede editie van de Leuvense marathon plaats. Deze keer liepen maar liefst vier van onze vrienden mee. Een goeie reden om te gaan supporteren, dus. Ver moesten we daar deze keer niet voor gaan, want de marathon passeerden langs de Bondgenotenlaan. We zochten een plek op vlakbij de Justus Lipsiusstraat, omdat we dan onze vrienden twee keer konden zien passeren op het parcours: een eerste keer op de Bondgenotenlaan en een tweede keer in de Justus Lipsiusstraat. De vriendin die vorig jaar voor het eerst een marathon liep, was ook nu weer van de partij en zette een werkelijk uitstekende prestatie neer. Vervolgens supporterden we voor onze vrienden uit Kruibeke. En ook onze vriendin die voor de allereerste keer meeliep, slaagde erin op haar eigen tempo de marathon uit te lopen. Benieuwd of ze nu ook de marathonmicrobe te pakken gekregen heeft.
Whisky proeven
Gisterenavond hadden we onze kameraad en mede-whiskyliefhebber over de vloer. Om het onszelf niet te moeilijk te maken op een vrijdagavond na een pittige werkweek lieten we Thais leveren. Altijd lekker! Bij het eten dronken we een flesje wijn om daarna over te schakelen naar het serieuze werk: whisky proeven.
Onze kameraad had de spirit proefbox van Reactory meegenomen, die hij ons al eerder getoond had, maar waar we toen niet van gedronken hadden. En wij haalden een paar flesjes klassieke whisky boven. Om de proefbox volledig tot zijn recht te laten komen en ons niet te laten afleiden door de kleur van de vloeistof, proefden we blind. Een interessant experiment, maar mijn voorkeur blijft tot uitgaan naar de klassieke whisky. I’m old fashioned like that!
Delicious date at Hop Gastrobar
Gisterenavond op stap geweest met mijn Leuvense vriendin om te vieren dat ze eindelijk, na veel aandringen van mijn kant, klacht heeft ingediend tegen haar stalker. Superblij dat ik erin slaagde om een plekje aan de toog bij Hop Gastrobar te bemachtigen zodat we samen konden klinken op dit memorabele feit. Er zijn toch echt mannen die niet weten wat ‘neen’ betekent. Hopelijk kan ze hiermee dit onfortuinlijke hoofdstuk afsluiten en nu volop voor de toekomst gaan.
En oja, het eten (en de wijn) was naar goede gewoonte weer uitstekend. Als je maar met twee bent, is het zeker de moeite om een plekje aan de toog te reserveren, omdat je je dan letterlijk in het hart van de actie bevindt. De bediening is ook supervriendelijk en altijd bereid een extra woordje uitleg te verschaffen.
Pickled makreel, radijs, rammenas en rabarber:
Noordzeekrab, doperwt, jalapeño, limoenblad:
Witte asperge van de bbq, hazelnoot, daslook:
Spies van shiitake & jonge artisjok:
Rabarber, chocolade, amandel, tijm:
Thee met zoetigheden.
Omdat mijn vriend, terwijl mijn vriendin en ik zaten te genieten van al deze heerlijkheden, geland was in Zaventem, nam ik mijn vriendin nog even mee naar ons appartement om daar samen met mijn vriend een flesje champagne te kraken. Kwestie van de avond in stijl af te sluiten.
Meanderen door Leuven
Met mijn vriendin Genève permitteerde ik mezelf een rustig weekend in Leuven. Wat uitslapen, mailachterstand wegwerken en huishoudelijke taken opknappen. Om toch wat lichaamsbeweging te hebben, besloot ik in de namiddag een wandeling doorheen Leuven te maken. En kijk eens aan wie mij tijdens mijn wandeling spotte vanaf het terras van de Gambrinus? Mijn vrienden van Young Wine Club Leuven! Natuurlijk zei ik geen neen tegen de uitnodiging om hen te vervoegen voor een glaasje rode wijn. Altijd lekker! Zeker wanneer het een uitstekend flesje rode Franse wijn betreft.
En als afsluiter van de dag, werd ik getrakteerd op een prachtige zonsondergang.
Een goed gesprek
Dankzij de paasvakantie is het momenteel iets rustiger op het werk en slaagde ik erin om tijdig terug in Leuven te zijn voor de afspraak met mijn collega bij La Royale. Aangezien de collega in kwestie op een andere locatie werkt, zien we elkaar niet zo vaak als wenselijk zou zijn in deze turbulente tijden. Vandaar dat we vandaag de tijd namen om onder het genot van een mocktail bij te praten. Iets wat fysiek toch altijd beter lukt dan via een computerscherm.
Ik voelde me na ons gesprek alleszins vol vertrouwen dat we onze fijne samenwerking, ondanks de obstakels die we ongetwijfeld nog zullen tegen komen, onverminderd kunnen verder zetten.
Diner bij Lalibela
Gisteren had ik een afspraak met een vriendin uit Tongeren waarmee ik tijdens mijn studententijd veel heb opgetrokken. Tegenwoordig zien we elkaar wat minder, en dat ondanks het feit dat haar vriend in Leuven woont. Als we er dan eindelijk in slagen om af te spreken, hebben we altijd veel om over bij te praten. Deze keer wist ze me te vertellen dat ze aan het trainen is voor de marathon van Leuven. Ik zal niet liegen, ik vind marathonlopers altijd een beetje zot (die eerste marathonloper is niet voor niets dood gevallen), maar ik beloofde wel te komen supporteren voor haar. Per slot van rekening passeert die marathon bijna voor mijn deur.
We genoten tijdens het bijpraten van de heerlijke Ethiopische gerechten van Lalibela, geserveerd op en met traditionele injera (een soort hartige pannenkoekjes). Het feit dat je hier ongehinderd met je handen mag eten, maakt de beleving extra bijzonder. Al moet ik deemoedig toegeven dat het me niet gelukt is de Lalibela special combo volledig op te krijgen. Voor mensen met een grote eetlust, zullen we zeggen.
Na het diner trokken we naar Sinatra voor een after dinner cocktail. Blijft absoluut één van mijn favoriete cocktailbars in Leuven. Ditmaal probeerde ik de Santo Remedio met mezcal, verse ananas en limoen, gembersiroop en afgewerkt met tepache geïnfuseerd met jalapeño. Heerlijk! En een mooie afsluiter van een fijne avond.
Strato revisited
Omdat we zo gecharmeerd waren door onze private dining experience in januari, legden we die avond zelf al meteen een datum vast voor ons volgende bezoek. Uiteraard wisten we dat die oorspronkelijke magie wellicht niet repliceerbaar zou zijn, want hoe vaak heb je een restaurant volledig voor jezelf? Dus ik had mijn verwachtingen al wat bijgesteld.
We startten de avond met het aperitief bij onze goede vrienden op de Vismarkt. Voor de gelegenheid hadden ze een wel heel bijzonder aperitiefhapje voorzien: Mojama, gedroogde en gezouten rode tonijn. Amai, zo lekker!
Na deze geweldige culinaire opwarmer wandelden/fietsten we samen richting Strato. We kregen een fijne tafel voor zes toegewezen, maar mijn aanvoelen zat helemaal juist. Dit bezoek was uiteraard niet vergelijkbaar met ons vorige, wat ik verwachtte, maar ook de gerechten stelden mij iet of wat teleur. Lang niet zo tongstrelend lekker en bijzonder als de vorige keer. Spijtig wel. Gelukkig vloeide de wijn rijkelijk om deze teleurstelling door te spoelen.
Vitello ternera:
Varkenswang Kintoa:
Asperges:
Tira mi su:
Boekvoorstelling ‘Tijd van Dwang’ in Barbóék in M
Deze namiddag woonden mijn vriend en ik de boekvoorstelling bij van onze vriend Peter Mangel Schots, journalist, docent, dichter en schrijver. Peter vond de inspiratie voor zijn boek ‘Tijd van Dwang‘ bij het oorlogsdagboek van zijn grootvader die als dwangarbeider in Duitsland werkte. Peter las het dagboek van zijn grootvader tijdens de coronacrisis en deelde fragmenten ervan op facebook. Fragmenten die ik toen met veel aandacht gelezen heb.
De opkomst voor de boekvoorstelling was hoog en natuurlijk kochten mijn vriend en ik achteraf twee exemplaren voor onszelf. Gesigneerd door de auteur, uiteraard. En nu maar duimen dat het boek een bestseller wordt!
Op de terugweg van de boekvoorstelling passeerden we langs een nieuwe ijsjeszaak in de Diestsestraat, Ice for All. Uiteraard konden we het niet laten om onszelf te trakteren op een lekker ijsje. Ook handig voor als we nog eens bezoek hebben: je kan het ijs ook in dozen kopen.
Puzzelvooruitgang!
