Inhuldiging kunstwerk Collana van Kris Martin bij het Kasteel van Gaasbeek

Deze voormiddag reden mijn vriend en ik met onze volgeladen Cambio naar het Kasteel van Gaasbeek voor de inhuldiging van het nieuwe kunstwerk Collana van Kris Martin. Omdat we vlak na de inhuldiging zouden doorrijden naar Boulogne-sur-Mer voor een lang weekend met vrienden, waren we deze ochtend iets vroeger opgestaan om onze valiezen te maken en de nodige spullen bijeen te zoeken. De koffer van de Cambio zat zo vol dat je zou denken dat we voor twee weken op vakantie gingen, in plaats van een paar dagen. 😉

Toen we vertrokken vanuit Leuven naar Gaasbeek scheen de zon volop, helaas trokken de regenwolken steeds dikker samen naarmate we Gaasbeek naderden en net toen we onze wagen parkeerden, vielen de eerste regendruppels uit de lucht. Gelukkig barstte de bui nooit volledig los en bleef het bij een dreigende lucht.

Na de traditionele speeches werden we uitgenodigd om het kunstwerk te bewonderen. De gigantische natuurstenen ketting van kunstenaar Kris Martin, die trouwens een zeer aimabele man bleek te zijn, is een prachtige aanvulling bij het onthaalgebouw. Het kunstwerk heeft zelfs een interactief aspect: je kan de reusachtige ketting rondom je eigen hals hangen en je meteen een dame of heer van adel wanen.

Vervolgens konden we genieten van een werkelijk uitstekende broodjeslunch, vergezeld van een glaasje bubbels, uiteraard. Lang geleden dat ik nog zo’n lekkere broodjes gegeten heb! De ideale brandstof voor een lange rit naar Boulogne-sur-Mer.

After work drink in Wolf foodmarket

Deze Goede Vrijdag sloot ik de werkweek om drie uur af met de allerlaatste vergadering van alweer een woelige werkweek. Normaal stop ik nooit zo vroeg met werken op vrijdag, maar de collega’s hadden een drink gepland in Wolf foodmarket om het succesvol afronden van een project te vieren. Aangezien het (alweer) slopende en stresserend weken geweest zijn, keek iedereen ernaar uit om samen te klinken en wat te relaxen. De boog kan immers niet altijd gespannen staan.

Uiteraard bestelde ik mij een pornstar martini om mee te starten en naarmate de namiddag vorderde en de gesprekken verder kabbelden, voelde ik dat de stress van me af begon te glijden. De pornstar martini was zeer lekker én geserveerd met een apart shotje schuimwijn. Mijn tweede cocktail (iets met appel) viel spijtig genoeg wat tegen. Toch beter een tweede pornstar martini besteld!

Als avondmaal smikkelde ik van een Vietnamese noedelsalade, simpel, maar ongelooflijk lekker.

Een toffe opwarmer voor het paasweekend!

De Paashaas is geweest!

Ik denk dat mijn collega’s en ik wel even zullen toekomen. 😉

Opening AB Steenstraat

Gisteren had ik de eer om de opening bij te wonen van het pas gerenoveerde pand van de AB aan de Steenstraat. Deze nieuwe vleugel bevat twee gloednieuwe ruimtes, AB Salon voor intieme concerten en AB Antenna, een werkplek voor creatief talent. Als klap op de vuurpijl heeft deze nieuwe vleugel ook een schitterend dakterras, dat spijtig genoeg niet publiek toegankelijk zal zijn.

Uiteraard werden eerst de excellenties aan het woord gelaten, maar daarna konden we onze hongerige magen vullen met een heerlijk warm en koud veggiebuffet. Zo lekker dat ik het niet kon laten om nog een tweede portie te gaan halen. Heel fijn ook dat er zoveel collega’s en andere bekenden aanwezig waren op deze feestelijke gelegenheid. Altijd plezant om te kunnen bijpraten onder het genot van een lekker glaasje wijn.

Na deze officiële opening start AB met een testperiode van enkele maanden, waarbij sporadisch activiteiten in de nieuwe vleugel zullen plaatsvinden. Dit met als doel om de mogelijkheden van deze ruimtes te verkennen. Ik ben er alvast zeker van dat deze nieuwe vleugel een mooie aanwinst zal zijn voor jong talent.

Beaucoup Fish revisited

Maart is duidelijk de reünie-met-oud-collega’s-maand aan het worden. En eigenlijk is het ook nog maar een dikke week geleden dat ik iets at bij Beaucoup Fish. Oók met een oud-collega. Gelukkig verandert het menu daar wekelijks en kan je dus altijd iets nieuws proeven.

Aangezien deze collega tot aan zijn pensioen samen met mij in het managementcomité gezeten had, ging het gesprek voornamelijk over het werk. Maar ik zag aan hem dat hij langzaam zijn draai begon te vinden in zijn nieuwe leven als gepensioneerde. Mijn oud-collega is zo iemand die, mocht ons bedrijf hem niet verplicht met pensioen gestuurd hebben, ongetwijfeld tot zijn dood gewerkt zou hebben. Gelukkig lijkt hij nu manieren gevonden te hebben om zijn dagen zinvol te vullen. Blij voor hem!

Huisgemarineerde ansjovis, hummus, pistache:

Zeewolf, archiducsaus, frieten, sla:

Lunch met een oud-collega in Beaucoup Fish

Eigenlijk had ik vandaag een thuiswerkdag ingepland om mij te kunnen focussen op het wegwerken van mijn steeds groter wordende werkachterstand, maar voor mijn toffe oud-collega reisde ik graag op de middag over en weer naar Brussel-Noord om samen met nog twee andere collega’s te lunchen bij Beaucoup Fish. Altijd lekker en gezellig daar.

We hadden veel om over bij te praten, dus de tijd vloog voorbij. Omdat het zo lang geleden was dat we nog eens samen geluncht hadden, permitteerde ik het mezelf om wat langer te blijven zitten dan ik oorspronkelijk van plan was. We namen alleszins afscheid met de belofte om elkaar snel weer te zien.

Gravadlax van zalmforel, mosterdvinaigrette, Toscaanse kool:

Koolvis, gekaramelliseerde witloof, grijze garnalen, mousseline:

Gebakken ananas:

Laatste evaluatiegesprek van de reeks!

Door de ziekte van één van mijn teamverantwoordelijken kwamen er de voorbije weken zeven extra evaluatiegesprekken in mijn werkmandje terecht. Dat betekent dus zeven extra gesprekken die voorbereidingstijd vragen in mijn sowieso al drukke agenda wringen en zeven extra evaluatieverslagen die moeten uitgeschreven worden. Gelukkig zijn de gesprekken goed verlopen en ondanks het extra werk dat dit met zich mee brengt, was het ook een opportuniteit om een aantal collega’s wat beter te leren kennen. Al zal ik toch blij zijn als mijn teamverantwoordelijke terug is uit ziekteverlof.

Afscheidsfeestje in de Flamingo

Alweer een collega die andere oorden opzoekt. En dan nog wel een collega die ik zelf aangeworven heb. Nu, ik had al een tijdje het gevoel dat ze toe was aan een nieuwe uitdaging, dus ik gun het haar volledig. En natuurlijk laten wij een gewaarde collega niet vertrekken zonder uitwuiffeestje. Persoonlijk ben ik niet zo’n fan van de Flamingo, omdat ik de drank er niet lekker vind en de akoestiek er werkelijk verschrikkelijk is, maar het is wel een makkelijke plek om af te spreken, niet te ver van het station . Doordat het een grote zaak is, is er ook altijd plaats.

Lang kon ik jammer genoeg niet blijven, want ik verzuip momenteel in het werk, maar ik vond het toch belangrijk om even binnen te springen en mijn lieve collega veel succes te wensen met haar nieuwe job.

Customs in het Depot

Na een drukke sociale dag, besloot ik daar nog een stukje aan te breien door naar het optreden van Customs in het Depot te gaan. Eén van onze collega’s speelt mee in die band, een goeie reden dus om met wat collega’s uit Leuven naar het Depot af te zakken om hem toe te juichen. Omdat ik nog veel werk had, skipte ik het voorprogramma en zorgde ik dat ik vlak voor het optreden van Customs zelf in het Depot was. Gelukkig woon ik vlakbij.

Ik moet eerlijk bekennen dat de meeste muziek van Customs mij onbekend is en dat het hoogtepunt van hun populariteit wat aan mij voorbij gegaan is, maar dat neemt niet weg dat ik van het optreden genoten heb. Het publiek had duidelijk zin in een feestje en de sfeer zat goed. Het optreden zelf was ook uitstekend. Customs heeft er een fan bij!

Two lovely ladies in one day

Deze middag genoten van een fijne Italiaanse lunch bij Al Posto Giusto samen met één van mijn favoriete collega’s. We permitteerden het ons om onszelf te trakteren op een lekkere mocktail. Toegegeven, een échte cocktail (waarmee ik dus bedoel: eentje met alcohol) is nog altijd beter, maar ik moet zeggen dat ik deze spice mule echt kon appreciëren. Helemaal niet zo mierzoet als de meeste mocktails. En de tagliolini al tartufo nero con crema di parmigiano e pollo, was ook zeer lekker. Al was dit gerecht voor een lunch net iets aan de zware kant. Naar goede gewoonte vloog de tijd voorbij en moesten we veel te snel weer aan het werk.

’s Avonds na het werk had ik afgesproken met een oud-collega in het Victor Bozar Café. Sinds ze een nieuwe job heeft, werken we opnieuw samen aan een belangrijk project en het leek me het gepaste moment om de banden weer wat aan te halen en bij te praten. Ik heb haar ooit zelf gerecruteerd, dus ik ben er best wel trots op dat ze voor zichzelf zo’n interessante carrière heeft uitgebouwd. Echte girl power! Ik ben er zeker van dat, nu zij aan boord is, de slaagkansen van dit project alleen maar zullen toenemen.

En natuurlijk kon ik het niet laten om de maaltijd af te sluiten met heerlijke crêpes Suzettes, één van mijn favoriete nagerechten.

Yet Another Blog

Life on my side

werk