San Nicolás de Bari y San Pedro Mártir en la Llotja de la Seda – 19 mei 2022

Vandaag loopt er om de één of andere reden vanalles mis bij het ontbijt. Moeilijk te zeggen waarom, want ‘t is niet dat de menu elke dag verandert. We krijgen een fruitsap te weinig, ze vergeten het spek bij de scrambled eggs en alles duurt veel langer dan zou moeten. Net alsof het personeel allemaal aan hun eerste werkdag bezig is.

IMG_9496

Wanneer we terug komen van het ontbijt, is de kuisploeg net bezig in onze kamer. Dat verbaast ons een beetje, want ze zijn ettelijke uren vroeger dan de voorbije dagen. Gelukkig moeten we niet lang wachten tot we onze kamer opnieuw ter beschikking hebben.

Omdat er een aantal dringende mails zijn die ik moet afhandelen, blijf ik een tijdje werken. Uiteindelijk verlaat ik pas na 11u de kamer. De timing van dit weekje weg had echt niet slechter kunnen vallen, maar goed, ik ben al blij dat ik de kans heb om deze mooie stad te verkennen. Dat ik tussendoor wat moet werken, neem ik er graag bij.

Vandaag staat een bezoek aan de zogenaamde Sixtijnse kapel van Valencia op het programma, de San Nicolás de Bari y San Pedro Mártir. En amai, echt blij dat ik me maandag heb laten overhalen tot het kopen van die combitickets. Wat een ongelooflijk prachtig stukje barok. Ook de audioguide, die te consulteren valt via mijn smartphone, is zeer goed. De vele details in de kerk worden uitgebreid beschreven, maar dat zijn er zoveel dat ik moeite heb om alles op te kunnen nemen. Ik blijf dan ook veel langer in de kerk rondkijken dat ik oorspronkelijk van plan was. Het voordeel van alleen op stap zijn: je kan zo lang blijven als je wil.

IMG_9504

IMG_9507

IMG_9508

IMG_9513

IMG_3286

IMG_3289

IMG_3294

IMG_3298

IMG_3299

IMG_3301

IMG_3305

IMG_3306

IMG_3311

IMG_3318

Ondertussen heb ik een klein hongertje gekregen en besluit ik te gaan kijken of er plaats is aan de enige bar in de Mercat Central. Helaas, er staat een vrije lange rij aan te schuiven en daar heb ik niet het geduld voor. Ik koop me een vers fruitsapje om de honger wat te onderdrukken en besluit naar la Llotja de la Seda te gaan. Tot mijn grote verbazing is een bezoek aan deze prachtige vijftiende-eeuwse zijdebeurs (UNESCO werelderfgoed) gewoonweg gratis. Voor het gebruik van een audioguide is het wel bijbetalen. Ik besluit de audioguide links te laten liggen.

Ik ben erg onder de indruk van dit statige gebouw dat getuigt van indrukwekkend vakmanschap. Architect Pere Compte wist duidelijk waar hij mee bezig was. Ik ben vooral onder de indruk van de handelshal met de ranke, spiraalvormige pilaren. Prachtig! Het filmpje dat in één van de zalen getoond wordt, geeft wat meer context bij de geschiedenis en de functie van dit gebouw. Echt de moeite van een bezoek waard.

IMG_3325 Continue reading

Paella

Vorige week vrijdag proefde ik van de lekkerste paëlla ooit. In Leuven dan nog wel. Echte Valenciaanse paella klaargemaakt volgens de eeuwenoude traditie. In een gigantische pan op een gasvuur, omdat een open vuurtje stoken in de stad niet zomaar mag.

Heel toevallig bleken onze vrienden ook al een tijd het voornemen te hebben een bezoekje aan de Koerier van Navarra te brengen. Ik denk dat dit restaurant één van Leuvense restaurants is die al het langste op mijn lijstje stonden, maar het was er gewoon nog nooit van gekomen. Misschien omdat ik altijd het idee had dat een bezoek aan de Koerier van Navarra iets is wat je best in groep doet. Al hoeft dat niet, het was toch tof om met zes andere koppels aan tafel te zitten.

We werden door Ivo Hermans op een bijzonder welbespraakte wijze ingehuldigd in de geheimen van de échte gladde paella. Boy, kon die man vertellen. Ongelooflijk. Zijn schitterende verhalen deden me zonder problemen mijn grommende maag vergeten, want je moet wel een beetje geduld hebben, een échte paella warm je niet zomaar even op in de microgolfoven.

Maar het resultaat was fabuleus en smaakvol. En de dagverse crema catalana was om duimen en vingers bij af te likken. En zeg nu zelf, hoeveel restaurants ken je waar je als afzakkertje een absint van het huis krijgt?

Een absolute aanrader voor de liefhebbers van de authentieke Spaanse keuken en wijnen. En oja, voor de prijs moet je het zeker niet laten, we waren net iets meer dan dertig euro per persoon kwijt.