Deze middag had ik een afspraak met collega die begin dit jaar met pensioen is gegaan. Het leek me wel leuk om even bij te praten. En hij moest deze voormiddag toch in Brussel zijn voor een vrijwillige engagement dat hij heeft opgenomen. En welke plek is beter geschikt (en gelegen) dan Victor Bozar café voor een snelle lunch tussen de vele vergaderingen door.

We genoten van een klassieke steak tartaar gevolgd door een al even klassieke crème brûlée. Mijn oud-collega kwam net terug van een rondreis uit Polen, wat meteen een goed gespreksonderwerp vormde, want zoals jullie weten heb ik bijzonder mooie herinneringen aan Polen.

We namen na de lunch afscheid met het voornemen elkaar snel weer te zien, al moet ik eerlijk toegeven dat mijn drukke agenda het steeds moeilijker maakte om langere lunchafspraken in te plannen.