Author: yab

Ritme

Heb ik al iets verteld over de fotografiecursus die ik sinds september volg? Ik dacht van niet. Dus bij deze is dat rechtgezet.

Tot nu toe geraak ik op zaterdagochtend nog steeds zonder al te veel problemen uit bed, dus dat is alvast een goed teken. De meeste dingen die verteld worden, zijn niet echt nieuw voor mij, maar het is wel nuttig om de theorie eens mooi op een rijtje verteld te krijgen. En de leerkracht heeft allemaal kapotte toestellen waarvan we de mechaniek mogen bestuderen. Het niveau van de cursisten is erg gevarieerd. Van sommige mensen denk ik: wat komen jullie doen in een beginnerscursus. Anderen lijken dan weer nog nooit een fototoestel vastgehouden te hebben.

In januari loopt de cursus af en dan moeten we zes opdrachten inleveren. Telkens drie foto’s per opdracht. De thema’s zijn ritme, landschap, diepte, licht, mens en dan nog een vrij werk. Waardoor ik nu voortdurend op zoek ben naar foto’s die in het thema passen. Vooral de ritme-opdracht leek met lastig, maar wat blijkt, eens als je erop begin te letten, zie je overal om je heen ritme. Het wordt bijna een obsessie. 😉

ritme

Werk, werk, werk

Ik nam me altijd voor werk en privéleven goed gescheiden te houden. ’s Avonds of in het weekend mails beantwoorden, never. De gewone werkuren zouden moeten volstaan om mijn werk af te krijgen. Overuren kloppen, geen denken aan. Hoogstens zou ik wat documenten doornemen op de trein of zo.

Jaja, the times they are a-changing.

Brussel

Pendelaars die werken in Brussel hebben vaak de neiging om onze hoofdstad na het werk zo snel mogelijk te willen verlaten. En ja, ook ik haast me meestal snel naar huis. Vandaag bleven we echter in Brussel plakken. We hadden afgesproken met het Poolse koppel dat zo vriendelijk was ons uit te nodigen voor hun feest in Kraków, ondertussen alweer bijna drie weken geleden. Het werd een gezellige avond met lekker Thais eten voor een redelijke prijs en een cocktail als afsluiter.

Brussel heeft zoveel leuke plekjes, jammer dat ik nooit echt de tijd neem om onze hoofdstad beter te leren kennen. Onbekend is onbemind.

Een bijzonder moment

Gisteren was ik voor mijn werk aanwezig op een receptie (jullie zullen het niet willen geloven, maar ik doe heus nog wel andere dingen dan naar recepties gaan). Zelf had ik een kleine bijdrage geleverd aan die receptie in de vorm van een tekst. En het klinkt een beetje belachelijk, maar toen ik die Belangrijke Persoonlijkheid mijn stukje tekst hoorde voorlezen, kreeg ik zowaar kippenvel. Een heel bijzonder moment.

Te geef: De dingen der helaasheid

“De dingen der helaasheid” is het fotoboek van de film “De helaasheid der dingen”. In het boek beschrijft Felix van Groeningen met beelden hoe de film is ontstaan. Het boek bevat foto’s van o.a. Stephan Vanfleteren. Eén exemplaar te geef, wegens dubbel. De eerste persoon die mij een mailtje stuurt, wil ik graag gelukkig maken. Hoe het boek bij de nieuwe eigenaar zal geraken, valt te bespreken.