China@Bozar

Mag ik jullie deze geweldige tentoonstelling in de Bozar aanbevelen? Donderdagavond, na een walking dinner in een internationaal gezelschap (ik sprak met mensen uit Nederland, Engeland, Italië, Bulgarije en Oekraïne), kregen we de gelegenheid om deze tentoonstelling in de Bozar te bezoeken. Ik werd echt van mijn sokken geblazen door de fascinerende, duizenden jaren oude objecten.

Doordat ik in een boeiend gesprek met een collega verwikkeld was, kon ik echter niet mijn volle aandacht aan de objecten in de tentoonstelling schenken. Maar wat ik zag, smaakte naar meer. Ik zal dus zeker nog eens terug gaan. Bij voorkeur op een donderdagavond als ik geen Russisch heb, want op donderdag blijft de Bozar open tot negen uur ’s avonds. Ideaal om op je gemak na het werk eeuwenoude kunstvoorwerpen te bewonderen.

Gewapend beton

Stevig is het wel, maar erin boren is een hel, zeker als je niet het juiste materiaal hebt. Vandaar dat het bij ons altijd net iets langer duurt voordat de kaders aan de muur gehangen worden. Maar vandaag grepen we de koe bij de horens en werd er zo hard geboord dat de buren er nog niet goed van zijn. Et voilà, ons appartement ziet er weer een beetje fleuriger uit.

Cocktails

Gisteren een gezellige avondje gehad met lekker eten en goeie cocktails in het voortreffelijke gezelschap van Lime en vriend. Iets te goeie cocktails, want ik voelde me deze ochtend niet zo fris. Terwijl in de fotografieles de landschapsfoto’s van de leerlingen besproken werden, probeerde ik mijn aandacht bij de les te houden. Niet gemakkelijk, als je in een volledig verduisterd lokaal zit en je af en toe je oogleden zwaar voelt worden. Ik slaakte stiekem een zucht van opluchting toen het eindelijk half één was.

De rollen omgekeerd

Vorige week was ik het die de speech schreef. Vandaag was het mijn beurt om een speech te geven. Ik was best wel zenuwachtig. Ik kreeg de tekst een uur of zo voordat ik het spreekgestoelte op moest. Maar het ging allemaal voortreffelijk. Zonder haperingen, zonder te struikelen over de Engelse woorden. Met dank aan mijn collega die een voortreffelijk stukje tekst in mekaar bokste.

Compliment

Deze week stuurde een persoon met aanzien een mailtje naar mijn collega om te vragen naar de naam van de “jonge blonde (en pientere)” dame met wie hij had gesproken op een receptie. Ik werd lichtelijk rood toen mijn collega mij al lachend het mailtje kwam tonen. Blijkbaar ben ik lichtelijk aangeschoten op mijn pienterst. 😉

The bitch in me

Vandaag barstte er op het werk plots een collega in tranen uit. Bleek dat haar hondje heel ziek was en het waarschijnlijk niet zou halen. En bijna had ik gezegd: “Mens, op dit zelfde moment sterven er kinderen waar niemand een traan om laat.” Maar uiteraard zei ik dat niet en bood ik een troostend woord. Het verlies van een vriend doet altijd pijn, zelfs al is het maar een hond.

Receptje voor Poolse chocolademelk

Ingredients:

  • 250 g desert chocolate – Wedel
  • 400 ml milk 3,2% fat
  • 200 ml cream 36 %
  • 200 ml liker Advocat (optional because you could add it on the bottom of your cup before pouring prepared hot chocolate .. if you like)

Boil milk and cream together, next add chocolate. Stir constantly  until the ingredients will start boiling again. Keep on the stove for 30 seconds to 1 minute until is thick as you like.

Met dank aan onze Poolse vrienden.

Stoofvlees met appelmoes en balletjes met kriekjes

Met liefde klaargemaakt door de mama van de gastheer. Meer heb je niet nodig om een veertigtal hongerigen te voeden en een fijn feestje te bouwen. Een streepje goeie muziek van de schoonbroer-dj helpt natuurlijk ook. Het viel zelfs niet op dat de kriekjes vermomde kersen waren. 😉 En er was veel om te vieren, gisterenavond: een samenwoningscontract, een fantastische reis, een nieuwe woonst en jaja, een nieuwe baby op komst.

Proficiat, J en L, jullie worden ongetwijfeld fantastische ouders.