Vandaag

Zal de annalen ingaan als de dag dat ik de brief opstelde om mijn naam uit het doopregister te laten schrappen. Ik was al jaren van plan dit te doen, maar stelde dit uit luiheid steeds uit. Dit artikel herinnerde me opnieuw aan mijn voornemen en vandaag heb ik er dan eindelijk werk van gemaakt. De katholieke kerk is een instituut waarmee ik niets wens te maken te hebben.

20 jaar geleden

Overleed Wim De Craene, samen met Boudewijn de Groot en Stef Bos, één van mijn favoriete Nederlandstalige kleinkunstenaars. Toen ik nog jong en idealistisch was, kocht ik een cassette met zijn grootste hits. Ik heb geen flauw idee waar het ding zich nu bevindt, maar ik heb het uren en uren na mekaar gespeeld toen ik op kot zat. Wim De Craene was uitermate geschikt voor melancholische momenten en introspectie, zaken waar ik nu, wegens veel te weinig tijd, gewoon niet meer aan toe kom. Met het ouder worden lijken al die grote drama’s van vroeger ook zo futiel. Maar Wim De Craene heeft nog steeds een plekje in mijn hart.

Sombat

Ok, het rijmt op wombat, maar verder geen klagen over dit gezellige en lekkere restaurant in Antwerpen. Elke keer als ik in Antwerpen kom, maak ik me de bedenking dat dit toch wel een toffe stad is. Met mooie historische gebouwen, een majestueuze rivier, leuke restaurants en cafés,… Alleen jammer dat er na zo’n avondje Antwerpen steevast een lange en saaie nachtelijke rit naar Leuven volgt. Wanneer wil er iemand zo vriendelijk zijn om teleportation uit te vinden?

Op controle

Vandaag had ik een dagje verlof om een nieuwe identiteitskaart aan te vragen (waarom kan dat in godsnaam niet gewoon online? die pasfoto kan toch gewoon met de post of digitaal opgestuurd worden? die betaling kan via overschrijving gebeuren), wat aangetekende zendingen op te halen, wat bankzaken te regelen (waarom hebben banken zo’n rottige openingsuren?) en het allerbelangrijkste: om mijn ogen nog eens te laten nakijken. Mijn laatste bezoek aan de oogarts dateerde al van vijf jaar geleden en het werd tijd om mezelf nog eens nieuwe (harde) lenzen aan te meten. Ik zou meteen ook mijn netvlies laten controleren, want bij mensen die erg bijziend zijn, bestaat de kans dat het netvlies loskomt. En dat willen we liever niet.

De controle was een fluitje van een cent. Ik mocht twee regeltjes cijfertjes lezen met beide ogen en daarmee was de kous af. Wat dit meteen een historisch bezoek aan de oogarts maakte. De allereerste keer in mijn leven dat mijn ogen niet meer achteruit gegaan zijn. Mijn bijziendheid is eindelijk gestabiliseerd op iets meer dan min elf. Hoera! Daarna kreeg ik druppeltjes in mijn ogen om mijn pupillen te verwijden voor de netvliescontrole. Ook hier was alles prima in orde. Geen enkel probleem. Goedgekeurd voor een aantal jaren. Ik informeerde nog eens naar de mogelijkheid van lasik-chirurgie, maar mijn afwijking is simpelweg te groot om met deze technologie gecorrigeerd te kunnen worden. Enkel het inplanten van een nieuwe lens in mijn oog is een mogelijkheid, maar dat zie ik persoonlijk niet echt zitten. Met wazige blik door de druppeltjes en veertig euro lichter verliet ik de oogarts.

Nu nog een afspraak met de opticien maken om mijn ogen te laten opmeten voor nieuwe lenzen. Hiervoor zal ik twee dagen mijn lenzen moeten uitlaten (harde lenzen vervormen je oogbol) en kan ik dus twee dagen niet meer buiten komen, omdat mijn bril niet meer aangepast is aan de moderne samenleving. Ach ja, eens een weekendje rust zal me beslist geen kwaad kunnen.

Stapelbed

Na wat omzwervingen langs Australië en vervolgens Turnhout, zijn vrienden E en T opnieuw in Leuven beland. Ze kochten hier een huis en zitten momenteel volop in verbouwing. En zoals dat gewoonlijk gaat, wanneer men verbouwt, hadden de werken vertraging opgelopen. Wat redelijk vervelend was, want daardoor waren ze genoodzaakt met z’n vieren in een hotelkamer te kamperen. Gisteren (woensdag) kregen we een kort, verwarrend mailtje dat nogal op een noodkreet leek. De hotelkosten liepen op en het sanitair was nog altijd niet klaar. En of we wilden helpen het stapelbed ineen te steken? Na een telefoontje werd het één en ander me duidelijker. Na overleg met mijn vriend besloten we de daklozen aan te bieden enkele dagen bij ons door te brengen als het sanitair de volgende dag (donderdag) nog niet klaar was.

Wij wonen niet bepaald groot en het appartement is niet echt voorzien op vier volwassenen en twee kinderen, maar als het echt nodig was, zou het wel gaan. We hebben een stapelbed in de logeerkamer en in de leefruimte kunnen we matrassen op de grond leggen. Tot mijn grote opluchting kreeg ik vandaag het bericht dat ons aanbod niet nodig was. Het sanitair was klaar en ze konden naar het toilet gaan en zich wassen, zij het enkel met koud water. Dus trokken we vanavond naar hun nieuwe huis om te helpen het stapelbed voor de dochters in mekaar te steken. Het was geen IKEA-product en de handleiding liet erg te wensen over. Maar met de verzamelde brains van twee ingenieurs en één informaticus zijn we eruit geraakt. 😉

Benieuwd of de meisjes morgen blij zullen zijn met hun nieuwe bed.

Teambuilding

Deze ochtend krabbelde ik al morrend uit bed. De gerechten van de Soirée Saveur bleken toch wat van het goede te veel en hadden wat op mijn maag gelegen. Komt daar nog eens bij dat ik vroeger moest opstaan dan normaal voor het jaarlijkse teambuilding event van ons bedrijf. En als er iets is dat van mij een knorrig mens maakt, dan is het wel slaapgebrek. Bovendien was er op voorhand heel erg geheimzinnig gedaan over de exacte inhoud van de dag en had ik er niet zo heel veel zin in.

Mijn gemor bleek echter nergens voor nodig te zijn. Op de trein trof ik een grote meute collega’s (nooit beseft dat er zoveel collega’s in Leuven woonden) en zo spoorden we allemaal samen naar Gent en verdeelden we ons vervolgens over bussen en trammen om ons naar de Watersportbaan te laten rijden. Daar aangekomen werden we verdeeld in groepjes van vier personen. De hele voormiddag zouden we samen blijven met hetzelfde groepje. Per spel sloot er zich een andere groep bij ons groepje aan, zodat er een team van acht personen gevormd werd die samen het spel of de proef tot een zo goed mogelijk einde moesten brengen.

Het was echt geweldig tof. De spellen waren een leuke mengeling van strategie, actie en kennis. Blijkt dat bieren herkennen met een blinddoek op toch niet zo voor de hand liggend is en kruiden herkennen aan hun geur al helemaal niet. We probeerden ons team aan de andere kant van een mijnenveld te krijgen, speelden aangepaste versies van memory en twister, balanceerden op een gigantisch grote bal en vingen weggekatapulteerde tennisballen op in een grote zak. Iedereen deed zijn best en het was fijn om met collega’s in het team te zitten die ik nog nooit gesproken had. De voormiddag vloog om.

Na al die inspanningen werden we onthaald op een glaasje cava en lekkere hapjes. Om vervolgens heel decadent de benen onder tafel te schuiven voor een buffet van vis, vlees en een overdonderend dessertenbuffet (die chocomousse, die crème brulée!) Iedereen had zich geweldig geamuseerd en de belangrijkste les die we meenamen was de volgende: iedereen heeft zijn eigen talenten en door die te combineren kan je als team meer realiseren. Als dat niet mooi is! Een geslaagde teambuilding.

Soirée Saveur in de Voltaire

Het was voor ons de allerlaatste keer in 2010 dat we nog eens een fijnproeversavond in de Voltaire konden meepikken, dus lieten we die kans niet liggen. Het werd een gezellige avond met lekker, maar te veel (vele kleine porties maken één heel grote) eten.

Voorgerechten
carpaccio van eend met aardappelsla
Mosseltjes met Provençaalse groenten
Tartaar van zalm met mousse van wasabi
Gebakken scampi met tomaat mozzarella
Parmaham met meloensorbet en portogelei

Hoofdgerechten
Kangoeroe met portosaus en rösti
Gegrilde hoevekip met truffelrijst en groene curry
schartongfillet met rode paprikarisotto en tomatensaus
speenvarken met oesterzwammen en wortelpurree
Gebakken zalmhaasje op purree van koriander en blanke botersaus

Nagerechten
Nougat glacé
Stratiatellamousse
Mokka-ijs met knetterparels
Crème brulée van advokaat
Tiramissu met gekarameliseerde appeltjes