Gisteren ben ik samen met mijn vriend naar een oriëntaals geïnspireerd personeelsfeest geweest (alwaar ik de grote fout heb gemaakt mijn overhoop liggend maag- en darmstelsel aan het oriëntaalse voedsel bloot te stellen, maar dat is iets voor een intieme love-story tussen mij en het toilet).

Anyway, het was een fijn feestje. We waren er naartoe gegaan in de overtuiging dat we helemaal niemand zouden kennen. Maar tja, men zegt niet voor niets dat het een kleine wereld is, dus kwam ik een ex-studiegenootje tegen en mijn vriend een ex-collega (een verschrikkelijk saaie vent waar we voor de rest van de avond niet meer vanaf geraakt zijn). Gelukkig zat ik aan tafel langs een vlotte Hollands (ah, ik moet zeggen Brabantse van onder de Moerdijk) en klikte het meteen. Want als ik de hele avond naar die saaie vent had moeten luisteren, dan had ik het beslist niet overleefd.

Ik heb ook nog een mooi souvenir aan het feest overgehouden: twee henna-tattoo’s, eentje op de rug van mijn hand en de andere op mijn schouder. Aanschouw de tattoo op mijn hand:

(Toch even vermelden dat die rare deuken in mijn middelvinger en ringvinger afkomstig zijn van mijn ringen, die ik eigenlijk nooit afdoe. Voordat jullie denken dat ik gruwelijk misvormd ben of zo.)

Het ziet ernaar uit dat het ongeval met de ferry op de Rode Zee een gigantische tol aan mensenlevens geëist heeft.

Bleh, het wil weer lukken. Het ganse jaar niet ziek geweest en dan net de avond voor mijn laatste examen (een examen dat op mijn lijstje “vakken waar ik op door moet zijn” staat) wordt ik ziek. Koorts en mijn maaginhoud heeft op niet zo smakelijke wijze kennis gemaakt met binnenste van de WC-pot.

‘k Weet niet wat ik nu best zou doen. Gewoon gaan slapen en morgen op goed geluk dat examen gaan meedoen, wetende dat ik er totaal niks van ken of het examen gewoon helemaal skippen. De tweede optie klinkt momenteel het aanlokkelijkst, moet ik toegeven…

De Standaard en de andere kranten van de VUM groep hebben nu ook de omstreden cartoons gepubliceerd.

Man, ben ik blij dat ik een atheïst ben en mij dus niet hoef bezig te houden met het verbranden van vlaggen en het bestormen van kantoren omdat ik mij beledigd voel door een paar tekeningetjes.

Misschien een leuk schilderideetje voor ons appartementje, waar we binnenkort, misschien, eventueel, je weet maar nooit, hopen in te kunnen.

Mja, niet meer voor de foto-redacteur van France Soir.

Applaus voor Die Welt en France-Soir. Ik ben het er helemaal mee eens dat blasfemie in een seculiere samenleving moet kunnen.

Bij deze wil ik dan ook mijn solidariteit betuigen aan de Deense krant Jyllands Posten:

Bekijk hier de rest van de (niet altijd even geslaagde) cartoons. Betere slideshow op de pagina van de Standaard.

En de rest van mijn lichaam ook. Maar een uur of vier geslapen vannacht, deze ochtend een examen en in de namiddag een belangrijke vergadering in Leuven (en neen, niet alle vergaderingen die ik bijwoon zijn belangrijk). En dan ben ik nog zo zot om na die vergadering (het was ondertussen al bijna vier uur) naar Brussel te sporen om wat fouten te gaan rechtzetten die ik zelf niet gemaakt hebt. Pfft.

Nu, ik ben alleszins blij dat de examenreeks er bijna op zit. Nog eentje te gaan. Het laatste loodje. Van alle zittijden die ik in mijn leven al meegemaakt heb, vond ik dit de allerzwaarste. Vooral de twee vakken van duizend pagina’s staken mij heel erg tegen. En tja, als je tegen je goesting moet blokken, dan gaat dat niet zo goed. D’r zit ook niet genoeg druk achter, want tja, ik heb al een mooi diploma, het hoeft allemaal niet zo echt meer.

Gelukkig zien de vakken in het tweede semester er een pak interessanter uit. Nog even doorbijten.

Jaar van de Hond!