Nee, niet omdat ik in één of andere onverkwikkelijke zaak verwikkeld ben, maar wel omdat ik voor twee werkcolleges van rechten een verslag moet schrijven over wat er zoal reilt en zeilt in de statige gerechtsgebouwen van ons land. Dus een half dagje verlof genomen en mij deze ochtend vroeg naar de rechtbank gesleept (gisteren weer te laat gaan slapen natuurlijk).
En het geluk was aan mijn kant. Ik zat daar een beetje te zitten in de zaal waar de inleidingszittingen van de burgerlijke rechtbank plaatsvinden, toen een advocate binnenkwam in gezelschap van een jong meisje. De advocate was het druk aan het uitleggen tegen het meisje in kwestie. Aan de houding van het meisje viel duidelijk af te lezen dat ze ook nog niet vaak in een rechtbank was geweest en dus hoogstwaarschijnlijk een medestudente was. Mijn stoute schoenen aangetrokken en gezellig mee gaan babbelen. Mijn vermoeden bleek juist te zijn. 
De advocate was heel vriendelijk en heeft ons een korte samenvatting gegeven van wat er zich zoal kan voordoen op een inleidingszitting van de burgerlijke rechtbank. Geen al te spannende dingen, want het merendeel van de zaken worden verwezen naar de rol. Hooguit wordt er bij een aantal zaken een veroordeling bij verstek uitgesproken of een deskundigenonderzoek bevolen. Saaie ende droge kost, met andere woorden. De beknopte uitleg van de advocate was dus een hele meevaller. I.p.v. daar een hele voormiddag met mijn duimen te zitten draaien en ondertussen wat proberen op te vangen van het gefezel van de advocaten, kon ik al na een half uur andere oorden opzoeken.
Die andere oorden waren de politierechtbank (blitzbezoekje) en vervolgens de correctionele rechtbank. De zitting van de correctionele rechtbank was een pak interessanter. Geboeide kerels die binnengevoerd werden. Diefstallen van een kerkbeeldje of van bouwmaterialen. Veel Franstaligen met een ellenlang strafblad die voorgeleid werden en die allemaal hardnekkig volhielden onschuldig te zijn. De tolk had er zijn werk mee.
In één zaak kwam er zelfs een doventolk aan te pas. De doofstomme mevrouw in kwestie had haar (ex-)man het bezoekrecht ontzegd en was hiervoor al een eerste maal bij verstek veroordeeld tot één maand gevangenisstraf. De doofstomme mevrouw legde (via de tolk) uit dat haar dochter de vader op het moment van de feiten niet meer wilde zien omdat hij vaak dronken was en soms geweldadig werd. De advocate hield een, volgens mij, behoorlijk overtuigend pleidooi waarin ze pleitte voor opschorting van de straf, aangezien de bezoekregeling ondertussen wel goed werd nageleefd (blijkbaar was de ex-man afgekickt van de drank?). Alleen jammer dat ik nooit de uitspraak van de rechter zal kennen, want de uitspraak is pas voorzien op 14 april en ik denk niet dat ik daar een halve dag verlof voor over heb. 😉
Na een zaak of drie aanhoord te hebben, vond ik het welletjes en ben ik nog snel een cadeau gaan kopen voor de housewarming party vanavond, heb ik nog een cursus gekocht en dan een sprintje getrokken naar het station om nog net op tijd mijn trein te halen.
Een productieve ochtend. Ik ben tevreden.