Niet alleen verscholen achter een dik pak wolken, maar op dit eigenste moment ook (gedeeltelijk) verstopt achter de maan. Alleen spijtig dat er niks van te zien valt.

Zebraklok

In Hasselt loopt er een proefproject met een zebraklok. Dat is een digitale klok die bij een zebrapad aangeeft hoeveel seconden de voetgangers nog moeten wachten voor het licht op groen springt. De aftellende zebraklok zou een geruststellend effect hebben op de voetganger, waardoor die minder geneigd is om over te steken terwijl het rode licht nog brandt. Op die manier bevordert de zebraklok de verkeersveiligheid. Als de proefresultaten positief zijn, komen er in Hasselt nog meer zebraklokken.

Met dank aan de Taaltelefoon.

Mja, als ik mijn huidige job beu ben, kan ik het altijd nog eens in de prostitutie proberen. Daarnet, toen ik terugkwam van het station, werd ik aangesproken door een vieze vent die mij vroeg of ik geen zin had om tegen betaling met hem de lakens te delen (alleen drukte hij het iets minder beschaafd uit). Ik heb hem bedankt voor de eer (yukkie) en hem dringend verzocht mij verder met rust te laten. Wat hij ook gedaan heeft.

Daarna toch maar goed opgelet dat hij mij niet naar huis volgde, want ik heb echt geen zin in geschifte stalkers aan mijn deur.

Volgede ronde:
Scientology versus South Park.

http://www.droplift.org
http://www.shopdropping.net

Met dank aan de Metro vanochtend.

Beuh.

Ja, ‘k weet het, we zijn ondertusen al bij het volgende weekend aanbeland, maar ik zit al zo lang te zeggen dat ik een verslagje zal maken, dat ik er nog moeilijk onderuit kan.

Wel, na de housewarming party van vrijdag, ontbrak het mij aan zin en goesting om zaterdag vroeg uit mijn bed te kruipen om naar de tekenles te gaan. Bovendien werden we al om één uur in de kerk van Schiplaken verwacht om een trouwviering bij te wonen en ik had geen zin in weer maar eens een spelletje haast-je-rep-je.

Na een rustig ontbijt (wow, wat een verademing) en een verkwikkende douche (is dit eigenlijk geen pleonasme?), sprongen mijn vriend en ik in de wagen (want opeens was het toch weer later dan we dachten).

De kerk van Schiplaken zat stampvol. Mooie klassieke misviering trouwens. Ik was bijzonder gecharmeerd door het muzikale duo dat de muziek verzorgde. Nooit gedacht dat een harp en een viool elkaar zo mooi konden aanvullen. En toen de violiste een paar nummers zong, was ik helemaal in de wolken. Zeer smaakvol. Alleen jammer dat de bruid zowat uit haar kleed bibberde na de misviering. Maar een bruid met een dikke anorak aan, dat staat niet zo, he?

Omdat we nog een paar uren over hadden tussen het einde van de mis en het begin van de receptie, gingen we nog snel wat badkuipen en chauffages voor onze nieuwe woonst kiezen bij Desco. Er is een Desco in Mechelen, maar toen we daar aankwamen, leek die gesloten te zijn (terwijl op de folder stond dat ze wel degelijk open waren). Dus wij helemaal naar Wijnegem gereden (lang leve de bedrijfswagen).

In Wijnegem werden we te woord gestaand door een (onvriendelijke) dame die zeer verbaasd keek toen we haar het verhaal van de gesloten toonzaal in Mechelen vertelden. Bleek dat we voor de (gesloten) deur van het magazijn gestaan hadden. De toonzaal bevond zich aan de andere kant. Stoem. Stoem. Nuja, niet veel aan te doen. Een paar offertes laten opmaken. (Die wéér wat duurder uitgevallen zijn dan het standaardvoorstel. Tsss.) Over de uiteindelijke keuze zullen we nog wel een nachtje slapen.

Tijd voor de receptie. (Voorafgegaan door een klein intermezzo op de parking van Desco om mijn nagels van het juiste kleurtje te voorzien.) Veel bekende gezichten, veel lekkere hapjes, veel goeie schuimwijn en veel foto’s. Dat was het zowat.

En dan het avondfeest. (We waren én voor de receptie én voor het avondfeest gevraagd omdat de bruidegom ons een beetje als fotografen van dienst had aangesteld.) Superlekker eten! Ik heb zelfs, ondanks de overvloed aan hapjes tijdens de receptie, nog een tweede portie van het hoofdgerecht (chateaubriand) gevraagd. We vertoefden voor de verandering alweer in goed gezelschap (de bitch van dienst zat aan een andere tafel, hoera!).

Na het dessertenbuffet volgde de openingsdans en dan werden de beentjes tot de late uurtjes aan het werk gezet op de dansvloer. Zalig! Nu alleen nog tijd vinden om die vijfhonderd foto’s te verwerken voordat de bruid en bruidegom terug zijn van hun huwelijksreis.

En met dat, bedoel ik dus Syriana, één van de slimste films van de laatste jaren, met een thema hotter than hell en een hele resem topacteurs er bovenop. Én een oververdiende oscar voor beste mannelijk bijrol voor George Clooney.

Waarom komt er niet meer van dit soort films in onze bioscopen terecht?

Aan Peter en Lynn voor de gezellige avond gisteren. Die chocoladebar, dat smaakte naar meer. 😉

Tijdens de middagpauze heeft een collega een fotovoorstelling gegeven over zijn reis naar India, met een glaasje wijn en wat pralines erbij. Met als gevolg dat ik nu al helemaal in weekendstemming ben. Nog een paar uurtjes en ik kan eindelijk mijn smaakpapillen laven in de Gentse chocoladebar.

Bring it on!