De dag begonnen met een stevig ontbijt. Al mis ik de zalm en guacamole van ons hotel in San Sebastián nog steeds…

Omdat er in Vitoria-Gasteiz veel toeristische attracties gesloten zijn door de feesten, besluiten we vandaag naar Oñati te trekken. De trip start alvast goed, we kunnen zonder problemen ons parkeerticket betalen via de app! It’s the small victories!

We rijden eerst naar het Santuario de Arantzazu. Volgens de legende zou María in 1468 hier aan een herder zijn verschenen. Het Santuario is drie keer volledig afgebrand (in 1533, 1662 en 1934). Telkens werd het heiligdom opnieuw opgebouwd door de monniken, waardoor deze plek een symbool geworden is voor de heropstanding van de hoop uit de assen.

Het huidige heiligdom is gebouwd tussen 1950 en 1955 naar een ontwerp van architecten Javier Sáenz de Oiza en Luis Laorga. Het is alleszins een erg indrukwekkende plek met zeer bijzondere architectuur. We bewonderen ook de moderne muurschilderingen van Nestor Basterretxea in de crypte. Wij zijn bijna de enige bezoekers, wat de ervaring nog meer bijzonder maakt. In de gigantische winkel vol met religieuze prullaria koop ik mij een waaier om me wat koelte toe te wuiven, want de temperaturen tijdens onze trip zijn tot nu toe bijzonder tropisch geweest.

Na ons bezoek aan het heiligdom maken we een kleine wandeling door de bossen. We genieten van de prachtige oude, vergroeide bomen en de mooie groene heuvels. Vlak voor we terug op de parking zijn, voelen we zowaar een paar druppels vanuit de hemel op ons neerdalen. Zeker omdat ik mij een waaier heb aangeschaft!

We rijden verder naar universiteitsstad Oñati, waar het op het eerste gezicht bijzonder rustig is. We betalen 18 euro voor een bijzonder smakelijk driegangenmenu bij MAUXKA Jatetxea. De zaak heeft wat hipster vibes, maar wordt duidelijk ook bezocht door buurtbewoners. Altijd een goed teken!

Vervolgens maken we een kleine wandeling door het historische hart van Oñati met de prachtige universiteitsgebouwen. Oñati is een zeer mooi stadje, maar het lijkt er iet of wat uitgestorven te zijn. En als onze hoop was om hier wat cultuur te kunnen opsnuiven, helaas, zowel de kerk als het monasterio zijn beide gesloten. Wat maakt dat ons bezoek aan Oñati toch op iet of wat een teleurstelling uitdraait.

Dan maar terug naar Vitoria-Gasteiz om ons te douchen en om te kleden. We trekken opnieuw de feestende stad in en eten pintxos bij La Malquerida. We zitten er vlakbij een feestende groep van vier vrouwen die luidkeels met de muziek meezingen. Duidelijk vrienden van de uitbaters waarmee er uitgebreid gekust een gebabbeld wordt. Ik wordt helemaal vrolijk van de ambiance die ze uitstralen. Een fijne afsluiter van een ingetogen dag.

We kruipen op tijd in bed, want morgen staat er een volgende uitstap op het programma.