Niet al te vroeg uit de veren vandaag om op het gemak te genieten van een ontbijt dat net iets minder goed is dan het ontbijt bij Hotel Kipling. We starten de ochtend op het gemak, want een oud-collega van mijn vriend komt ons vervoegen voor het Fête des Vendanges. Spijtig genoeg dient de dag zich iet of wat bewolkt aan, maar we hebben goeie hoop dat de wolken snel zullen plaats maken voor de zon.

Rond een uur of elf komt de trein van de oud-collega aan in het station van Neuchâtel en trekken we samen naar het stadsgedeelte waar de feesten plaats vinden. Het is nog rustig in de stad, waar alles in gereedheid wordt gebracht voor het Grand Corso Fleuri. Fun fact: ik heb nog nooit in mijn leven een bloemencorso meegemaakt, maar raakte gefascineerd door het gegeven door het lezen van het boekje ‘Tiny en het bloemenfeest‘ (uit 1973, begot!), dat nog van mijn moeder moet zijn geweest. We kopen ons een polsbandje dat ons later toegang moet verschaffen tot het parcours van het bloemencorso en ik kijk ernaar uit om straks voor de eerste keer met bloemen versierde wagens aan mij voorbij te zien trekken.

We wandelen een stukje langs het meer en besluiten dat half twaalf de perfecte tijd is voor een aperitief op een terrasje: een limoncello spritz kan er altijd wel in, zeker nu de zon voorzichtig door de wolken komt piepen.

Rond het middaguur komt er eindelijk wat meer leven in de stad en we begeven ons naar de straat met de kraampjes van de wijnbouwers uit de regio. We proeven ettelijke wijntjes en leggen een bodempjes met uitstekende hamburgers met lokaal gekweekt vlees en lokaal geproduceerde kaas. We komen zelfs een groepje Waalse landgenoten tegen die uit volle borst een drinklied zingen voor een lokale journalist.

Tijd om ons stilletjes aan naar het parcours van het bloemencorso te begeven. De zon heeft de wolken ondertussen helemaal verdreven en de hemel is strak blauw. Ideaal bloemencorsoweer, zou ik denken. We kopen een flesje witte wijn om tijdens het wachten de stemming op peil te houden en zoeken een goeie plek uit vlakbij een rotonde.

Dat blijkt meteen ook de plek te zijn waarvan het kanon wordt afgeschoten dat de start van het corso aankondigt. Stipt om 15u gaat het kanon af en dan zijn we vertrokken voor een indrukwekkende stoet, met prachtige wagens, vrolijk uitgedoste fanfares, doedelzakspelers, confettikanonnen, steltenlopers, vuurspuwers, acrobaten en allerlei rare creaturen. Tussen al dat moois door, lopen er mensen rond met lokale wijn die zo nu en dan glaasjes uitdelen. Ik slaag erin redelijk wat wijntjes te pakken te krijgen en zelfs wat biertjes die ik graag deel met de omstaanders rondom ons.

Na een kleine anderhalf uur is de stoet voorbij en trekken we terug naar het straatje met de wijnkraampjes. We delen zijn ons drieën een heerlijke kaasfondue met een flesje roséwijn daarbij. We zijn op dat moment al stevig boven ons theewater en de rest van de avond is eerder flou in mijn hoofd. Ik vermoed dat die laatste fles rode wijn niet bepaald een goed idee was. 😉

We zetten onze kameraad netjes terug op de trein en trekken naar onze hotelkamer om wat op onze positieven te komen na een culinair hoogstaande dag, die er helemaal anders uitzag dan oorspronkelijk gepland. Niet dat ik klaag, want dit feest had ik niet graag willen missen.