De laatste keer genoten van een ontbijt met zalm en guacamole in the Social Hub. Ondanks de afstand van het centrum was dit eigenlijk best een goed hotel. Alleen jammer dat we nooit in het zwembad met de onmogelijke openingsuren geraakt zijn. Al denk ik wel dat we bij een volgend bezoek aan San Sebastián toch eerder voor een accommodatie iets dichter bij het centrum zullen kiezen.

Vandaag rijden we naar Vitoria-Gasteiz, de hoofdstad van Spaans Baskenland. Een stad waarvan ik tot voor kort nog nooit gehoord had. Het is dus beetje een gok of een bezoek aan deze stad al dan niet zal meevallen. Nu, de zekerheid dat ze hier ook pintxos serveren, maakt dat ik mij er wel gerust in voel. Tegelijkertijd ben ik heel benieuwd wat te verwachten van de jaarlijkse Fiestas de la Virgen Blanca, die vandaag, 4 augustus, starten.

Na een vlotte rit van een uur en een kwartier parkeren we onze wagen rond 12u in een ondergrondse parking vlakbij het hotel. De parking in Silken Ciudad de Vitoria Hotela zelf is helaas helemaal volzet. We sleuren onze valiezen naar het hotel, alwaar de vriendelijke heer aan het onthaal ons meedeelt dat onze kamer jammer genoeg nog niet klaar is. Geen erg we droppen onze valiezen af en keren terug naar de parking. We hebben bij het naar buiten gekomen van de parking immers gezien dat het parkeertarief serieus vermindert als je de app van de parking installeert: 24,90 per dag versus 8,95 per dag. Daarvoor kan een mens al eens een app installeren en zijn kredietkaartgegevens achterlaten.

Nadat mijn vriend de app geïnstalleerd heeft, moeten we om van het goedkopere tarief te kunnen profiteren de parking verlaten en opnieuw binnen rijden. Uiteraard werkt de automatische nummerplaatherkenning bij het naar buiten rijden niet en moeten we ons noodgedwongen wenden tot de dame die toezicht houdt op de parking. Dat blijkt een supervriendelijke dame te zijn die ons graag uit de nood helpt en ons vervolgens van een hele uitleg in Spaans voorziet. Ze geeft ons zelfs wat toeristische info over de feestelijkheden en raad ons aan naar het Tourist Office te gaan dat vandaag al sluit om 14u.

Bij de tweede poging kunnen we onze wagen zonder problemen naar buiten rijden om vervolgens enkele seconden later dezelfde parking opnieuw binnen te rijden, ditmaal gebruik makend van de app en het lagere tarief. Mission accomplished, hoera!

Vervolgens haasten we ons naar het Tourist Office, waar we een heel vriendelijk meisje treffen dat ons graag meer uitleg verschaft over de festiviteiten. Deze avond starten de feestelijkheden met de afdaling van Celedón vanaf de toren van de Iglesia de San Miguel. De dame waarschuwt ons dat het er tijdens de afdaling heftig aan toe kan gaan, omdat jongeren op datzelfde moment met sangría naar mekaar gooien. Ok, we zullen zorgen dat we uit de buurt van feestvierende jongeren blijven. 😉

Ondertussen is het 14u geworden en rammelen onze magen van de honger. We trekken de straten van Vitoria-Gasteiz in en merken dat de stad langzaam vol loopt in aanloop naar de feestelijkheden deze avond. Alle eetgelegenheden waarlangs we passeren zitten stampvol Basken in traditionele klederdracht. Dat belooft voor vanavond… Op zoek naar wat pintxos om onze honger te stillen verwijderen we ons langzaamaan steeds verder van het centrum.

Uiteindelijk vinden we een plekje voor twee in Bar Akelarre (akelarre betekent heksensabbat). We treffen een bijzonder vriendelijke uitbater die duidelijk in zijn nopjes is dat een stelletje toeristen in zijn bar is neergestreken en ons maar al te graag het concept van pintxos uitlegt. Bar Akelarre is een onverwachte meevaller. De gefrituurde pintxos zijn heerlijk en de saté van octopus kan ook mijn goedkeuring wegdragen. Bovendien is alles er supergoedkoop.

Na de lunch gaan we op zoek naar een terras om iets te drinken. Zo belanden we op het mooie terras van Bar Los Amigos, waar we tot onze grote verbazing erin slagen ondanks de drukte nog een tafeltje te bemachtigen. Terwijl we genieten van een glaasje wijn, zien we dat de politie zich in gereedheid brengt voor het feest deze avond. Ondertussen stromen gestaag de jongeren toe die grote plastic bidons met sangría met zich meesleuren. We nemen het schouwspel in ons op en besluiten dan terug te gaan naar het hotel om van kledij te wisselen, voor het geval dat we toch een sangría douche zouden krijgen.

Om 17.10u vertrekken we in het hotel richting de Plaza de la Virgen Blanca. Al snel stuiten we op een lange rij wachtende mensen die allemaal staan aan te schuiven om op het plein te geraken om de afdaling van Celedón met hun eigen ogen te kunnen aanschouwen. We houden geen van beiden van wachten, maar besluiten toch geduldig aan te schuiven in de hoop dat we op het plein geraken. En ja, het lukt! Al hadden we beter een uur eerder beginnen aanschuiven, want we staan vrij ver achteraan. Wat op zich ook een voordeel is, want de met sangría gooiende jeugd staat een heel eind van ons vandaan.

Het stikt van het volk op het plein en we wachten geduldig af tot het moment waarop Celedón, een pop met een paraplu uitgedost in traditionele kledij die een dorpsbewoner van Alava voorstelt, langs touwen vanuit de toren van de San Miguel kerk naar de andere hoek van het plein naar beneden gelaten wordt. Eindelijk is het zover! Er wordt vuurwerk afgeschoten en de menigte zingt uit volle borst: “Celedón, ha hecho una casa nueva, Celedón, con ventana y balcón.” Op het moment dat de pop aankomt op zijn bestemming, wordt de pop binnengehaald en vertrekt een persoon verkleed als Celedón op diezelfde plek om zich door de menigte terug naar de San Miguel kerk te worstelen. Het duurt even, maar wanneer deze persoon dan uiteindelijk op het balkon van de toren van de San Miguel verschijnt, barst het publiek in luid gejuich uit.

Mijn vriend en ik zijn onder de indruk: wat een ambiance! Een echt volksfeest! Iedereen danst, zingt en zwaait uitgelaten met de traditionele geruite halsdoeken. Blij dat we dit bijzondere gebeuren konden meemaken! Vitoria-Gasteiz heeft al mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen.

Na de feestelijkheden trekken we terug naar het terras van Los Amigos. Onderweg komen we hopen jongeren tegen wiens witte kleren helemaal verkleurd zijn door de rode sangría. We bestellen nog een wijntje op het terras en ik koop met een traditionele Celedón taartje bij de patisserie aan de overkant.

Na deze welverdiende pauze wandelen we opnieuw naar de Plaza de la Virgen Blanca waarvan de straatstenen doordrenkt zijn van de sangría. We bewonderen de reuzen vanaf de trappen van de San Miguel. En besluiten dat het hoog tijd is voor het avondmaal. Aangezien we vermoedelijk weinig kans hebben een restaurant met een vrije plek te vinden in het hart van de feestelijkheden, keren we terug richting ons hotel. En zo belanden we bij La Mafia se sienta a la Mesa, een groot een gemoedelijk Italiaans restaurant. We genieten van heerlijke antipasti (het moeten niet altijd pintxos zijn) met een glaasje cava (tot onze verbazing serveert dit Italiaans restaurant geen prosecco). Ik doe mijn best de reusachtige portie zwarte pasta met kreeft (die een beetje te hard gekookt is) weg te werken. Dat lukt me helaas niet, maar het smaakt me. We sluiten de maaltijd af met een limoncello van het huis.

We ronden op tijd af en kruipen op tijd in bed, benieuwd wat morgen te bieden zal hebben.