Kerstavond bij mijn broer en zijn vriendin

Op kerstavond mogen wij volgens ons arbeidsreglement om 15u stoppen met werken. Ruimschoots op tijd om de trein van 16.13u naar Schulen te halen voor het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin in het mooie Limburg. Helaas: om wille van ‘operationele redenen’ tussen Leuven en Aarschot werd onze trein afgeschaft. De operationele redenen waren van die aard dat er op de site van de NMBS stond dat de storing van onbepaalde duur was. We wilden niet het risico lopen om het kerstdiner bij mijn broer en zijn vriendin te missen, dus veranderden we onze reisplannen en spoorden we van Leuven naar Alken, waar mijn broer ons kwam ophalen. De vertraging bleef daardoor beperkt tot in totaal (reistijd naar Alken inbegrepen) een drie kwartier. Al bij al viel het voor ons nog mee dus, maar ongetwijfeld waren er andere mensen wiens plannen hierdoor wel in duigen vielen.

Maar goed, we lieten de NMBS-perikelen niet aan ons hart komen en klonken met een flesje heerlijke champagne op een (hopelijk) fijne avond. Aangezien de gerechten afkomstig waren van Alter, waren we er alvast zeker van dat ons een culinair hoogstaande avond te wachten stond. En mijn broer had voor de gelegenheid enkele uitstekende wijntjes uit zijn wijnkelder getoverd om te serveren bij al dat lekkers. Aangezien mijn broer een even goede smaak heeft als ik, zaten ook de wijnen van uitstekende kwaliteit. 😉

Zalm “label rouge’, koolrabi & pomelo:

Oestertjes:

Kreeft “salad’, pompoen, ras el hanout & mandarijn:

Wilde zeebaars, aardpeer, gerookte paling & gezouten citroen:

Parelhoen “Aradoa”, champignon, knolselder & truffel:

Peer, vanille, hangop & verveine:

Een fantastische avond, die we afsloten met een Uber rit terug naar Leuven, omdat de treinperikelen nog altijd niet achter de rug waren en we geen risico’s wilden nemen omdat we de dag nadien voor een paar dagen naar Lille vertrokken.

Bezoek uit de USA

Deze avond hoog bezoek over de vloer: onze kameraad die met zijn twee dochters de kerstperiode in België kwam door brengen. Zijn Chinese vrouw was jammer genoeg in de USA achter gebleven, wegens te weinig verlofdagen. De geneugten van in de USA te wonen, zullen we maar denken. Blij dat we er ondanks de grote fysieke afstand tussen ons toch in slagen elkaar regelmatig (zij het niet jaarlijks) te zien, want onze vriendschap dateert van in onze studententijd en is mij heel dierbaar.

De dochters waren flink gegroeid en spraken zelfs een aardig mondje Nederlands. Echt jaloers op het feit dat zij drietalig opgroeien (Engels, Nederlands en Chinees). Na het aperitief met champagne, genoten we samen van de lekkere sushi van Wabi Sabi, al had de jongste duidelijk genoeg aan enkel de hapjes en de edamame.

Na de sushi speelden we samen een spelletje exploding kittens. De Nederlandstalige versie wel te verstaan. Ik was niet honderd procent zeker dat dit zou lukken, want ze kenden het spel niet en Nederlands spreken, is natuurlijk niet hetzelfde als Nederlands lezen, maar dat bleek vlotter te gaan dan verwacht. Vooral de oudste was er snel mee weg, de jongste (die natuurlijk nog niet zo heel lang kan lezen) had wat hulp van haar papa nodig. Ik haalde tussen de spelletjes door zelfs even mijn dwarsfluit van onder het stof, toen de oudste dochter vertelde dat ze graag dit instrument zou willen leren spelen. Het ding heeft duidelijk zijn beste tijd gehad, dus als ik ooit dit instrument opnieuw wil oppikken, zal ik een nieuw exemplaar moeten kopen.

Onze vriend had een fruittaartje van Paul mee als dessert, wat mijn vriend en ik aanvulden met het overschot van de pralines van de kaas- en wijnavond met onze vrienden en de koekjes van mijn oud-collega. En kijk eens aan, opeens was er toch nog een gaatje op te vullen in de maag van de jongste. 😉

Heel fijn om onze vriend en zijn dochters nog eens te zien. Ik hoop dat het hen goed gaat ginder in de USA, want de nieuwsberichten van over de plas zijn niet bepaald hoopgevend.

Vroeg kerstfeest in Herentals

Omdat het altijd een hele opgave is om een datum te vinden om samen kerst te vieren, zeker nu de kleinkinderen ouder worden en allemaal hun eigen verplichtingen hebben, vindt het traditionele kerstfeest bij de ouders van mijn vriend altijd plaats voor of na kerstdag. Voor mij prima, want ik hecht weinig belang aan kerkelijke feestdagen. Het is het gezellig samen zijn dat het belangrijkste is. Wat ik wel jammer vond, is dat het feest dit jaar op zondag plaatsvond. Zowel mijn vriend als ik moesten maandag 22 december nog werken (ik zelfs nog tot en met kerstavond), dus dat betekende dat we moesten mikken op de laatste trein van Herentals terug naar Leuven en iedereen weet hoe slecht de Kempen ontsloten zijn met het openbaar vervoer… Gelukkig was de schoonbroer van mijn vriend zo vriendelijk om ons te komen ophalen aan het station en ons ook weer terug te brengen.

Bij het aperitief wisselden we de traditionele secret Santa cadeautjes uit. Naar goede gewoonte zette ik een bon voor een goed doel op mijn verlanglijstje en dat kreeg ik dan ook. Geen verrassingen daar. De ouders van mijn vriend hadden voor de deze feestelijke gelegenheid gekozen voor gourmet. Meestal niet zo’n grote fan van, maar ik apprecieerde het dat ze ook vis voor op de bakplaat voorzien hadden, al blijft gourmet toch altijd een beetje een vettige bedoening.

Na het diner was het tijd voor het dessert, dat ik, op de pralines van Bittersweet na, skipte wegens te veel gegeten. Daarna speelden we met de nichtjes Undercover tot het tijd was om naar Leuven terug te keren.

Duimen dat het volgende feestje op een zaterdag valt!

Kaas en wijn!

Eén van mijn favoriete combinaties! Zeker als we daarvan kunnen genieten op ons eigen appartementje met onze vrienden die bij ons om de hoek wonen. De kazen, het brood en de garnituur kwamen, uiteraard, van Elsen, de wijnen uit Frankrijk, Spanje, Argentinië en Italië. Spijtig genoeg bleek de dure Barolo uit 2017, die ik had opgespaard als afsluiter van de avond, naar kurk te smaken. Gelukkig heeft Licata Vini een policy dat ze wijnen met kurksmaak terug nemen. Wel blij mee, want dit was toch een prijzig wijntje.

Champagne drinken op de kerstmarkt

Na de teamuitstap naar Kortrijk trok ik deze vrijdagavond met mijn vriend naar de Leuvense kerstmarkt. We wandelden rechtstreeks naar de champagnestand van de Rotary Club Leuven-Rotselaar, omdat we wisten dat onze kameraad, de sympathieke echtgenoot van Goofball, daar vanavond de honneurs zou waarnemen. Uiteraard starten we met een glaasje champagne vakkundig uitgeschonken door onze kameraad. En omdat de opbrengst van deze stand op de kerstmarkt naar het goede doel gaat, voelden we ons moreel verplicht om nog een tweede glas soldaat te maken. 😉

Een tijdje later zakte ook Goofball met haar twee zonen naar de kerstmarkt af en maakten we er een gezellige avond van. De inwendige mens trakteerden we op wafels, hamburgers en hartige pannenkoeken. Een fijn begin van het laatste weekend voor de kerstvakantie.

Teamuitstap naar Abby in Kortrijk

Deze ochtend spoorde ik met een aantal Leuvense collega’s richting Kortrijk voor de allerlaatste teamdag van het jaar. Op het programma stond een gegidst bezoek aan Abby, het splinternieuwe museum in Kortrijk. Na een korte wandeling vanaf het station troffen we enkele van onze vroege vogels collega’s in Abby café, waar cake, koffie en thee voor ons klaar stonden. Druppelsgewijs stroomde de rest van de collega’s binnen en om 11u begonnen we aan de rondleiding. We hadden het geluk een zeer goede gids te treffen, die ons vol enthousiasme doorheen de tentoonstelling ‘Faith No More. Rituals for Uncertain Times’ leidde. Ik was echt aangenaam verrast door deze tentoonstelling. Het thema religie blijft mij, zelfs als doorgewinterde atheïst, fascineren en ik ontdekte veel mooie werken. Van harte aanbevolen.

Continue reading →

Afscheidsetentje bij Beaucoup Fish

Deze avond namen we afscheid van een freelancer die een paar jaar als projectmanager voor ons bedrijf gewerkt heeft. Het belangrijke project dat hij voor ons uitgerold heeft is afgerond, dus tijd voor hem om een andere uitdaging aan te gaan. Aangezien hij toch een aantal jaar voor ons gewerkt heeft, vonden we het niet meer dan gepast om hem te bedanken voor zijn inzet met een etentje bij Beaucoup Fish. Per slot van rekening zijn de mooie resultaten die we met dit project behaald hebben geheel en al aan hem te danken. Hij is echt van nul moeten beginnen en heeft in het begin heel wat weerstand moeten overwinnen.

Het eten bij Beaucoup Fish was zoals altijd heel lekker, maar de combinatie van de gefrituurde soft shell krab met een stevig stuk tonijn was toch iets te veel van het goede. Ik moest echt wringen om de laatste stukjes tonijn binnen te krijgen. Een dessert kon er daarna echt niet meer bij. Bij het diner dronken we een oude bekende: een fles Zilveroogje van d’Hellekapelle. Altijd fijn om van goede Belgische wijnen te kunnen genieten.

Soft-shell krab, curry, bloemkool:

Gegrilde tonijn, sandefjordsaus, miso spitskool:

Nadat wij ons afscheidcadeautje aan onze bijna oud-collega overhandigd hadden, verraste hij ons met mooie verpakte, zelfgebakken koekjes. Ik ben persoonlijk niet echt een koekjesliefhebber, maar deze zien er wel heel smakelijk uit. Ik ga ze alleszins met plezier op zijn gezondheid verorberen. En ik duim dat hij een fijne nieuwe opdracht tegemoet gaat! Al kunnen de collega’s nooit toffer zijn dan wij. 😉

Lunch met een kameraad

Deze middag afgesproken met een goeie kameraad wiens bedrijf toevallig in hetzelfde kantoorgebouw gevestigd is. Omdat ik niet veel tijd had, werd het een lunchafspraak in ons bedrijfsrestaurant, maar kijk eens aan daar serveerden ze gevulde portobello en dat weet ik altijd wel te smaken. Als het goed is mag het ook gezegd worden.

Walk for Street Kids in Herent

Gisteren fietste ik met een elektrische blue-bike naar sport- en ontmoetingscentrum De Warot in Herent om samen met Goofball de begeleide wandeling van 10,5 km te doen ter voordele van Mobile School. Aangezien de fietstocht naar Herent over redelijk heuvelachtig terrein ging, was ik blij dat ik een elektrische fiets geleend had, anders zou ik al moe geweest zijn voordat de wandeling effectief van start ging. 😉

Om kwart na twee startten we met de groep aan de wandeling. Gelukkig waren de weersvoorspellingen ons goed gezind en konden we genieten van een prachtig herfstzonnetje. Altijd fijn als je het droog kan houden tijdens een wandeling. We wandelden aan een stevig tempo door de natuur rondom Herent, waardoor we al iets voor vier uur terug in de Warot waren. Tijd voor de reünie met de echtgenoot en zonen van Goofball. En natuurlijk konden we niet anders dan onszelf te trakteren op een glaasje cava en een garnaalkroket om het succesvolle einde van onze wandeling te vieren.

Om vijf uur vertrekken we opnieuw voor de avondwandeling van 5 km, een kleine, familievriendelijke lus waarbij iedereen een lichtgevende ballon aangereikt krijg. Goofball en haar gezin zijn versierd met vrolijke, kleurrijke lichtjes. Iets om in te investeren tegen volgend jaar. We worden uitgewuifd door een opzwepende percussiegroep en iedereen is duidelijk goedgemutst. De wandeling is erg sfeervol en we genieten van het blauwe uurtje en de avond die langzaam valt.

Na de wandeling neem ik afscheid van Goofball en haar gezin. Ik ben moe van een tumultueuze werkweek en ik moet nog een stevig eindje terug fietsen. Gelukkig wijst iemand mij erop dat de fietssnelweg langs het spoor een fijnere route terug naar Leuven is. Een goeie tip, want dit is idd veel aangenamer fietsen dan de route langs de steenweg die ik deze middag nam.

In de reeks: waar was yab vandaag?

Op de mooie Van Volxem-site in Vorst. Waar ik eerst kon genieten van een heerlijke veganistische lunch met miso soep, verse kruidenthee en een dessertje op basis van rode biet. Vervolgens kregen mijn gezelschap en ik een rondleiding 11in de bijna voltooide nieuwbouw. Het aftellen naar de opening kan beginnen!