Deze mooie paasochtend op tijd opgestaan, want vandaag staat er een bezoek aan het (naar hun zeggen) grootste aquarium van Europa op het programma. Voor het ontbijt hebben we gereserveerd bij La Table du Beffroi, een établissement vlak naast onze B&B. Het ontbijt is simpel, maar het vers gebakken stokbrood met spek en een eitje smaakt me. En we krijgen zelfs pannenkoeken als dessert!

Na het ontbijt wandelen we op het gemak naar Nausicaá. De straten liggen er verlaten bij, alleen op de vismarkt is er wat ambiance. Rond 10u zijn we bij Nausicaá, waar het rustiger is dan we verwacht hadden. Omdat we onze tickets al op voorhand gekocht hebben, kunnen we meteen naar binnen. We laten onze jassen en rugzakken achter in de lockers en reserveren meteen een plaatsje voor een rondleiding achter de schermen om 11.45u.

Het aquarium is nog even indrukwekkend als ik me herinnerde van ons vorige bezoek. Stipt op 11.35u begeven we ons naar het ontmoetingspunt voor de rondleiding achter de schermen. De vriendelijke mariene bioloog praat honderduit over de dierenrijkdom van Nausicaá. Zijn enthousiasme is aanstekelijk en het is heel fijn om op plekken te komen die voor de doorsnee bezoeker niet toegankelijk zijn, zoals het quarantaine-aquarium (met de puberende schildpad die de andere aquariumbewoners lastig viel) en de keuken waar het voedsel voor alle dieren minitieus wordt voorbereid. Elke vissoort in het grote aquarium heeft een specifieke voedertijd en voederplek. De voederaars maken gebruik van een visueel teken in combinatie met een bepaald geluid om de juiste vissoort naar de juiste plek te lokken. De hoeveelheden voedsel zijn zeer precies afgemeten. Dit zorgt ervoor dat de roofvissen voldoende te eten hebben en daardoor niet geneigd zijn de andere vissen in het reuzenbassin als maaltijd te gebruiken. Hoogtepunt van de blik achter de schermen is het voederen van de roggen. Lijkt me nog een toffe vakantiejob. 😉

Na de rondleiding achter de schermen is het tijd om de inwendige mens te versterken. We houden het bescheiden met pannenkoeken en hotdogs. Kwestie van ons te sparen voor het avondmaal.

We eindigen ons bezoek in de gift shop, waar ik een body en een knuffel koop voor mijn petekindje in wording.

Na een korte beraadslaging, besluiten we nog even terug te lopen naar de onderwatertunnel om daar een kleine fotoshoot te houden. Het is ondertussen bijna vier uur in de namiddag en het is merkelijk minder druk in de onderwatertunnel in vergelijking met toen wij er eerder op de dag waren. Ideaal dus om wat coole foto’s te maken, al moet je als fotograaf wel het nodige geduld aan de dag leggen tot er een haai of een rog net op de juiste plek door het beeld zwemt. Heel wat mislukte foto’s (en hopelijk een paar gelukte) later, beëindigen we ons bezoek.

Buiten is de zon nog steeds van de partij al staat er een stevig windje. We wandelen helemaal tot het einde van de pier en waaien letterlijk bijna het water in. Lang blijven we niet uitwaaien, we keren terug naar de beschutting van de stad en wandelen richting onze B&B. Op de terugweg springen nog even binnen in de Église Catholique Saint-Nicolas, het oudste religieuze gebouw van Boulogne-sur-Mer.

Na een deugddoende douche is er nog voldoende tijd over om samen te aperitieven. Kunnen we eindelijk die fles champagne kraken! Enfin, uiteindelijk vinden we enkel de (meerderjarige) vriend van de dochter van onze vrienden bereid om een glaasje mee te drinken en komt de zware opdracht om de fles te ledigen toe aan mijn vriend en mezelf. En ik moet toegeven: die champagne uit de Carrefour Express is best te pruimen. We spelen Undercover tot het tijd is om te vertrekken naar het restaurant. Het spel leidt tot heroïsche discussies over de al dan niet toelaatbaarheid van inside jokes. Mijn standpunt: niet toegelaten!

Voor het avondmaal heb ik gereserveerd bij CéVé. Ditmaal wel voor zeven personen. Na de fenomenale maaltijd van gisteren valt dit restaurant wat tegen. We zitten echt heel dicht op mekaar en het eten vindt ik eerder middelmatig. Al is het prijs-kwaliteit wel dik in orde. Ik bestel oesters als voorgerecht, maar eerlijk, de beste oesters eet je bij voorkeur rauw geserveerd, gegratineerde oesters kunnen daar niet aan tippen. Met Sint-Jacobsvruchten als hoofdgerecht maak je mij altijd blij, maar het glas witte wijn dat ik bij de maaltijd bestel, is werkelijk affreux. Gelukkig valt de roséwijn beter mee. Als dessert ga ik voor een kaasbordje. Kwestie van te eindigen in schoonheid.