Er is duidelijk een rode draad waarneembaar in de gezamenlijke lunches van mijn collega-jurist en ik: we komen steevast bij een Italiaan terecht. De vorige keer bij Al Posto Giusto, vandaag bij O Sole Mio. Niet dat ik klaag uiteraard, maar aangezien ik deze avond ook al een date heb, besloot ik het toch maar bij een salade te houden en de pasta en pizza’s aan mijn voorbij te laten gaan.

Het werd een feestelijke lunch, want mijn collega had heel bijzonder nieuws te vieren. Binnenkort vertrekt ze voor een paar maanden op stage bij de UN in Ottawa. Echt onder de indruk van deze dame: brains and beauty, she has got it all. Bijzonder nieuwsgiering naar haar avonturen aan de overkant van de Atlantische oceaan. Ik heb er alvast alle vertrouwen in dat ze er een onvergetelijke ervaring van zal maken.