Gisterenavond had ik afgesproken met mijn kameraad uit Antwerpen om samen iets te gaan eten in Mechelen. Ik heb Mechelen altijd al een fijne stad gevonden en de locatie op zowat gelijke afstand van Antwerpen als van Leuven, maakt dat dit voor ons allebei een makkelijke plek is om af te spreken.

Voor de gelegenheid had mijn kameraad een tafeltje bij Sotscop gereserveerd, waar ik hem na een vlotte treinrit van Brussel naar Mechelen aantrof op een bankje voor de deur. Helaas had hij zich vergist van datum: hij had ons tafeltje gereserveerd voor volgende week en net deze week bleek het restaurant gesloten.

Geen nood, eetgelegenheden genoeg in Mechelen en zo belandden we op het terras van La Boya. Jawel, met een jas aan was het warm genoeg om buiten te eten en al zag de grijze wolkenlucht er redelijk dreigend uit, op een paar druppels na hielden we het droog. De tapas waren ok, maar echt van mijn sokken geblazen werd ik niet, het aperitief van het huis (cava met veenbessen) was te zoet voor mij en de huiswijn was eerder middelmatig. Jammer dat er niet meer wijnen per glas werden aangeboden. Wellicht was ik beter voor de tajine gegaan.

Enfin, ik ben er zeker van dat we bij Sotscop lekkerder hadden gegeten. Na afgerekend te hebben, verkasten we naar Bar Bazil op de Grote Markt van Mechelen. Voor mij persoonlijk het hoogtepunt van de avond. De whisky sour met een vleugje sinaasappel was de perfectie nabij en de spicy margarita wist mijn smaakpapillen absoluut te verrassen. Zeker een plek waar ik nog eens zal terugkeren.

Met dank aan de NMBS raakte ik veilig thuis na deze fijne avond.