Na het ontbijt bij onze buren (waarbij exact hetzelfde op ons bord ligt als de dag voordien) vertrekken we met de wagen naar het startpunt van de wandeling Les Hauts de Sangatte. Het is vandaag opnieuw schitterend weer, dus we willen profiteren van de zon en de gezonde zeelucht.
Mijn vriend en ik nemen de dochter en haar vriend mee in onze cambio. Onderweg stoppen we nog even bij de Carrefour om wat flesjes water in te slaan voor de wandeling. We treffen onze vrienden op de parking en beginnen meteen met een klim. We genieten van de prachtige vergezichten en het is zo helder dat we de White Cliffs of Dover aan de overkant van het kanaal makkelijk kunnen onderscheiden. De wandeling brengt ons langs de befaamde Cap Blanc-Nez, waar het wemelt van het volk.
Rond tien voor één is de wandellus rond en staan we opnieuw op de parking. Tijd voor het middagmaal! Via googlemaps kom ik uit bij restaurant du Cap in Escalles. Vooral de foto’s van de zeevruchtenschotels trekken mijn aandacht. We parkeren onze wagens op parking de la Plage du Cap Blanc-Nez en wandelen een stukje te voet naar het restaurant.
Restaurant du Cap blijkt een schot in de roos. De menukaart is zeer uitgebreid en ik deel een zeevruchtenschotel Le Requin met de dochter van onze vrienden. Samen genieten we van een halve krab, langoustines, oesters, roze en grijze garnalen, vignots, wulken en zeekraal. Om duimen en vingers af te likken! Doordat we vrij laat geluncht hebben, verlaten we pas rond iets voor drie het restaurant.
Om de lunch wat te laten zakken, wandelen we naar le Plage du Cap Blanc Nez. Het is inmiddels vloed, dus het strand is eerder minimaal te noemen, maar de witte, bijna verticale kliffen met de vele vogels zijn indrukwekkend.
Terug bij de wagen rijden we verder naar onze volgende bestemming: Cap Gris-Nez. Ook hier is het redelijk druk. We maken eerst een kleine wandeling naar le Plage du Cap Gris-Nez, waar twee mensen aan het vissen zijn. Dit stukje strand valt ons eerlijk gezegd wat tegen. Al is het wel grappig dat we uitkomen bij restaurant la Sirène waar mijn vriend en ik jaren geleden samen lunchten. We maken rechtsomkeert en wandelen de heuvel opnieuw op naar het belvédère om te genieten van het uitzicht en het warme licht van de ondergaande zon.
Onze vrienden zijn moe van het wandelen en willen liever naar onze B&B terug keren om zich op het gemak te douchen. Omdat mijn vriend en ik nog graag een korte wandeling langs de kust willen maken, nemen we daarom tijdelijk afscheid van hen. We spotten onderweg tijdens onze romantische avondwandeling met twee nog een paar bunkers en genieten van de prachtige rotsige kustlijn.
Na ons opgefrist te hebben in onze B&B, trekken we met z’n allen naar restaurant de la Haute-Ville, een klassiek Frans restaurant met als blikvanger een groot aquarium. Ondanks ons redelijk copieuze middagmaal laten we ons verleiden door de menu van 38 euro. Als voorgerecht ga ik voor de escargots met spinazie, spekjes en champignons. Bijzonder lekker en heel origineel gepresenteerd. Voor het hoofdgerecht kies ik de lomfilet en ik eindig de maaltijd in schoonheid met een pomme caramélisée met kaneelijs. Om duimen en vingers af te likken!
En uiteraard sluiten we de avond af in onze B&B met het spel incognito! Traditie ondertussen!

































