Na ons laatste ontbijt bij de buren brengen we een bezoek aan de Basilique Notre-Dame de Boulogne en de bijhorende crypte, die mijn vriend en ik al eerder bezochten in 2018 (iets wat ik tot mijn scha en schande volledig vergeten was). Gelukkig heb ik een blog om mijn geheugen op te frissen! En bracht het bezoek zelf ook de herinneringen terug, want ik herkende meteen een aantal in het oog springende karakteristieken van deze crypte.
frankrijk
Bezoek aan Nausicaá in Boulogne-sur-Mer – 5 april 2026
Deze mooie paasochtend op tijd opgestaan, want vandaag staat er een bezoek aan het (naar hun zeggen) grootste aquarium van Europa op het programma. Voor het ontbijt hebben we gereserveerd bij La Table du Beffroi, een établissement vlak naast onze B&B. Het ontbijt is simpel, maar het vers gebakken stokbrood met spek en een eitje smaakt me. En we krijgen zelfs pannenkoeken als dessert!
Na het ontbijt wandelen we op het gemak naar Nausicaá. De straten liggen er verlaten bij, alleen op de vismarkt is er wat ambiance. Rond 10u zijn we bij Nausicaá, waar het rustiger is dan we verwacht hadden. Omdat we onze tickets al op voorhand gekocht hebben, kunnen we meteen naar binnen. We laten onze jassen en rugzakken achter in de lockers en reserveren meteen een plaatsje voor een rondleiding achter de schermen om 11.45u.
Het aquarium is nog even indrukwekkend als ik me herinnerde van ons vorige bezoek. Stipt op 11.35u begeven we ons naar het ontmoetingspunt voor de rondleiding achter de schermen. De vriendelijke mariene bioloog praat honderduit over de dierenrijkdom van Nausicaá. Zijn enthousiasme is aanstekelijk en het is heel fijn om op plekken te komen die voor de doorsnee bezoeker niet toegankelijk zijn, zoals het quarantaine-aquarium (met de puberende schildpad die de andere aquariumbewoners lastig viel) en de keuken waar het voedsel voor alle dieren minitieus wordt voorbereid. Elke vissoort in het grote aquarium heeft een specifieke voedertijd en voederplek. De voederaars maken gebruik van een visueel teken in combinatie met een bepaald geluid om de juiste vissoort naar de juiste plek te lokken. De hoeveelheden voedsel zijn zeer precies afgemeten. Dit zorgt ervoor dat de roofvissen voldoende te eten hebben en daardoor niet geneigd zijn de andere vissen in het reuzenbassin als maaltijd te gebruiken. Hoogtepunt van de blik achter de schermen is het voederen van de roggen. Lijkt me nog een toffe vakantiejob. 😉
Na de rondleiding achter de schermen is het tijd om de inwendige mens te versterken. We houden het bescheiden met pannenkoeken en hotdogs. Kwestie van ons te sparen voor het avondmaal.
Aankomst in Boulogne-sur-Mer – 4 april 2026
Vlotte rit van Gaasbeek naar Boulogne-sur-Mer en kijk eens aan, onderweg breekt de zon zowaar door de wolken. Rond half vier komen we aan en parkeren we ons op de parking waar onze vrienden al eerder een plek vonden. Onze vrienden (een koppel met zoon, dochter en vriend van de dochter) waren al van ’s ochtends vertrokken en hebben ondertussen de sleutels van onze B&B al in ontvangst genomen.
Wij begeven ons rechtstreeks naar B&B Les Chambres du Beffroi. We hebben de ganse woning voor ons alleen, want wij hebben alle beschikbare kamers in het gebouw gereserveerd. Handig, want zo kunnen we dus ook gebruik maken van de zitruimte met volledig uitgeruste keuken beneden. Na de kamers verdeeld te hebben, wandelen van naar een nabij gelegen Carrefour Express om drank in te slaan voor de komende dagen. Frisdrank en fruitsap voor onze vrienden. Champagne en wijn voor mijn vriend en mezelf.
Daarmee zit onze belangrijkste todo van de dag erop. De rest van de namiddag genieten we van een prachtige wandeling op de oude vestigingsmuren in het charmante oude gedeelte van Boulogne-sur-mer. Om de één of andere reden brengen onze vrienden altijd het goeie weer mee als we samen op uitstap gaan. Net als vorig jaar is de zon overvloedig van de partij. We poseren bij de obelisk in de Jardin Auguste Mariette (een tuin die nog niet aangelegd was tijdens het vorige bezoek van mijn vriend en ik aan Boulogne-sur-Mer). De tuin is opgedragen aan de beroemde Egyptoloog Auguste Mariette uit Boulogne-sur-Mer. De tuin bevat, uiteraard, een standbeeld van de man die zijn naam de tuin gegeven heeft, vergezeld van replica’s van de piramide van Saqqara en de zonneboot van Cheops, een beekje dat de Nijl moet evoceren, een lotusvijver, palmbomen en een monumentale obelisk.
Musée de l’Hospice Comtesse in Lille – 28 december 2025
Onze laatste dag en ons laatste ontbijt in Lille alweer. Time flies when you are having fun. Aangezien we pas om 12u moeten uitchecken, genieten we in de voormiddag nog een laatste keer voor de mogelijkheid om te zwemmen in het bijzondere zwembad van ons hotel. Het is er ditmaal bijzonder druk. Zo druk dat er zelfs geen propere handdoeken meer ter beschikking zijn. Gelukkig wijst het aanwezige personeel ons de weg naar de kast waarin propere handdoeken liggen. We veroveren twee van de laatste vrije ligzetels en ik trek de rest van de voormiddag baantjes in het zwembad. De mini-sauna is voortdurend bezet, dus die laten we links liggen.
Na het chloorwater van ons afgespoeld te hebben, pakken we onze valiezen en checken we uit. Onze TGV vertrekt pas om 20.27u ’s avonds dus we hebben nog een ganse dag om in Lille door te brengen. We laten onze valiezen achter in het hotel en wandele we opnieuw naar het centrum van Lille. Vandaag is het iets meer bewolkt dan de voorbije dagen, maar het is nog steeds stevig koud.
Ondanks het feit dat we nog niet veel honger hebben, gaan we voor een bescheiden lunch bij Italiaans restaurant Posto. De steak tartare is werkelijk uitstekend en ook de burrata van mijn vriend valt in de smaak. De prosecco smaakt naar meer, dus bestellen we nog een tweede glas om te klinken op ons fijne verblijf in Lille.
Na deze snelle lunch bezoeken we het Musée de l’Hospice Comtesse. Dat blijkt veel groter dan we verwacht hadden en over een indrukwekkende collectie kunstwerken te bezitten. Het gebouw doet me sterk denken aan het Hôtel-Dieu des Hospices de Beaune, Wat niet hoeft te verbazen, want ook dit gebouw is een voormalig hospitaal, gesticht in 1237 door Johanna van Constantinopel, gravin van Vlaanderen. We bewonderen de portretten van Johanna en haar zus Margaretha. Twee straffe dame die hun stempel wisten te drukken op een door mannen gecontroleerde wereld. We brengen zo’n anderhalf uur door in het museum en lassen dan een kleine drankpauze in bij onze favoriete wijnbar Les Frères Pinard.
Wandeling in Lille, Citadelle en Beffroi de l’Hôtel de Ville – 27 december 2025
Na een stevig ontbijt pakken we ons goed in tegen de winterse koude (muts, dikke sjaal, handschoenen). De temperaturen zullen immers de ganse dag niet boven het vriespunt uitkomen en wij hebben een wandeling in Lille gepland.
Persoonlijk ben ik wel een fan van koude winterdagen. De felblauwe lucht in combinatie met het winterse zonlicht doet me deugd. De wandeling start op de Place de la Gare en brengt ons vrij snel daarna langs één van de vroegere stadspoort van Lille, de Porte de Roubaix, die nu helaas dienst doet als slaapplaats voor daklozen.
We zetten onze weg verder naar Vieux Lille en passeren een aantal plekken waar we al geweest zijn. We gaan even piepen in de Louis Vuitton winkel, omdat deze gelegen is in een voormalige zeevruchtenwinkel (A l’Huitrière) en er binnen nog prachtige tegeltableaus te bewonderen zijn uit die tijd. Jammer dat de originele winkel er niet meer is, want een oestertje gaat er bij mij altijd wel in.
We wandelen op ons gemak verder door de mooie winterse straten van Lille tot we rond 13u een hongertje voelen opkomen. We stappen binnen bij Les Frères Pinard, een wijnbar en kaas- en charcuteriewinkel in één. We bestellen de planche du moment (lard salé du nord, pâté en croûte, rosette de Lyon, Comté vieux, Morbier réserve, Rocamadour) en drinken daar een lekker glaasje wijn (allez, champagne in mijn geval) bij.
Van Leuven naar Lille op kerstdag 2025
Na een fenomenale kerstavond bij mijn broer en zijn vriendin met net iets te veel wijn, slapen we op kerstdag uit en pakken vervolgens onze valiezen voor een lang weekend in Lille. Omdat mijn vriend een beetje een stresskonijn is als het gaat over reizen met de NMBS, zijn we uiteraard veel en veel te vroeg in het ongezellige Brussel-Zuid voor het vertrek van onze TGV van 13.17u naar Lille. Geen probleem, dat geeft ons de mogelijkheid om op het gemak te lunchen met een lekkere noedelsalade met pulled pork van Banh Mi Express. Er zijn trouwens verrassend veel etenszaken open in het station op deze kerstdag.
Na onze lunch zijn we nog steeds te vroeg voor het vertrek van onze trein, waarvan de vertraging ondertussen stilletjes aan begint op te lopen. We begeven ons dan toch maar al naar het perron, maar het is heel moeilijk om in te schatten waar we best gaan staan om zo dicht mogelijk bij onze gereserveerde plaatsen in wagon 11 uit te komen. We spreken iemand van de treinpersoneel aan die duidelijk ook op de trein staat te wachten en die zegt dat we ongeveer op de juiste plek staan.
Wanneer na twintig minuten vertraging onze TGV eindelijk Brussel-Zuid binnen rijdt, blijkt wagon 11 onvindbaar te zijn. We lopen nochtans ongeveer twee keer gans de trein op en af, zigzaggend tussen de mensen met koffers door. Het personeel weet duidelijk ook niet waar wagon 11 zich bevindt, want we krijgen bijzonder uiteenlopende instructies (er is een groot verschil tussen helemaal vooraan en helemaal achteraan de trein, quoi). Enfin, uiteindelijk blijkt dat het bord met de treinsamenstelling op het perron correct is, maar dat de nummering van de wagons zelf niet is aangepast, waardoor wagon 11 vermomd is als wagon 1. Tja, zo kan een mens nog lang op en af lopen… Zelden zo’n chaotisch instapproces meegemaakt. Uiteindelijk waren we beter blijven staan waar we stonden, want de allereerste heer die we aanspraken had ons effectief naar de juiste locatie verwezen.
De treinrit zelf verloopt gelukkig vlotjes. Al stelt de wificonnectie niet veel voor. Amper een half uur nadat we in Brussel-Zuid op de trein gestapt zijn, staan we in station Lille Europe, dat zich op een kleine tien minuten wandelen van ons hotel bevindt.
Hotel & Spa Oceania Lille Les Augustins is gelegen in een voormalig, statig bankgebouw met een bijzonder indrukwekkende lobby met een schitterende dakkoepel. We zijn een half uur te vroeg om in te checken, maar we mogen gelukkig al op de kamer. Makkelijk, want dan kunnen we meteen onze koffers achter laten.
Na ons wat opgefrist te hebben en ons goed ingepakt te hebben met dikke jassen, mutsen en handschoenen zijn we klaar om de vrieskou in Lille te trotseren. We wandelen richting Vieux Lille en springen onderweg even de Église Saint-Maurice binnen, een redelijk kale kerk vanbinnen, maar het bouwwerk zelf is wel indrukwekkend.
We wandelen over de Place du Théâtre en verkennen de binnenkoer van de Vieille Bourse de Lille, waar tot onze grote verbazing een aantal boekenstalletjes zowaar open zijn op deze kerstdag. De Oude Beurs op zich is een prachtig gebouw, al ben ik eerlijk gezegd niet zo’n fan van de invulling van de binnenkoer.
Op de Grand Place treffen we een reusachtige kerstboom en een reuzenrad, die perfect te fotograferen zijn vanaf het bordes van Théatre du Nord. Het is amper vier uur en de zon begint al langzaam onder te gaan en naarmate de zon zakt wordt het helaas steeds kouder. Continue reading
Angles-sur-l’Anglin, Abbaye de Saint-Savin-sur-Gartempe en Chauvigny – 10 augustus 2024
Op tijd opgestaan, want vandaag willen we met de wagen een bezoek brengen aan Angles-sur-l’Anglin en de Abbaye de Saint-Savin-sur-Gartempe. Het ontbijt blijkt een tegenvaller te zijn: brood en croissants die we mogen beleggen met appelmoes, confituur en boter. En oja, een potje natuur yoghurt. Ik mis hartstochtelijk een sneetje kaas, want ik ben echt geen fan van zoete ontbijten. Maar goed, het hotel was erg goedkoop, dus klagen kunnen we niet.
We vertrekken met onze wagen naar Angles-sur-l’Anglin. We zijn nog geen tien minuten onderweg wanneer we in Chauvigny zelf een mooi park spotten met zicht op de kasteelruïnes. We kunnen niet anders dan stoppen en een kleine wandeling in het park maken om foto’s te nemen van de weerspiegeling van de romantische ruïnes in het water.
Na deze onverwachte tussenstop rijden we verder naar Angles-sur-l’Anglin. We parkeren onze wagen op een parkeerplaats vlakbij la Forteresse d’Angles sur l’Anglin, dat in de voormiddag gesloten blijkt te zijn. We nemen alvast wat foto’s van de indrukwekkende ruïne en wandelen verder naar le Roc-au-Sorciers (heksenrots). De plek dankt haar naam aan een lokale legende dat heksen en tovenaars zich hier vroeger verzamelden. In realiteit is de Roc-aux-Sorciers een prehistorische rotsschuilplaats uit het Laat-Paleolithicum, waar je in de muren uitgehouwde afbeeldingen kan bewonderen. Sommige van de afbeeldingen vertonen zelfs nog sporen van kleur. We spotten afbeeldingen van bizons, paarden, steenbokken, katachtigen en vrouwelijke lichamen zonder hoofd of voeten, die venussen genoemd worden omdat de vrouwelijke geslachtsorganen nogal prominent zijn afgebeeld.
Een multimedia projectie geeft inzicht in hoe onze vroege voorouders op deze plek geleefd moeten hebben. Heel boeiend allemaal. Ik had eerlijk gezegd niet verwacht op deze plek in het midden van Frankrijk zulke mooie prehistorische vondsten te kunnen bewonderen.
Voor ons middagmaal belanden we aan de overkant van la Forteresse bij Le Donjon de Bacchus. Geheel uitzonderlijk besluit ik mij een burger des Saxons te bestellen met zoete aardappelfrietjes en amai, dat smaakt! Perfect in combinatie met een glaasje heerlijke prosecco! De prosecco viel zo in de smaak dat we het niet konden laten een tweede glas te bestellen.
Na het middagmaal steken we de straat over voor een bezoek aan de Forteresse d’Angles sur l’Anglin. De temperatuur is ondertussen vlotjes boven de dertig graden gestegen en wij zijn ongeveer de enigen die zich in deze hitte wagen aan een bezoek aan de Forteresse, waar er bijna geen schaduwplek te bekennen valt. We hebben de site bijna voor ons alleen en genieten van de rust en het mooie uitzicht op de omgeving.
Van Vitoria-Gasteiz naar Chauvigny – 9 augustus 2024
Na ons laatste ontbijt in het hotel pakken we onze koffers en laten we Vitoria-Gasteiz achter ons. Iets voor half elf beginnen we aan de lange rit naar Chauvigny.
We lassen onderweg slechts één stop in om te lunchen bij O’ Saveurs de Carine in Castets, een gezellig restaurantje waar we voor zestien euro een lunchmenu van drie gangen eten. Lekker en goedkoop, meer moet dat niet zijn.
Rond Bordeaux komen we opnieuw in de file terecht. Vervelend, maar niets aan te doen.
De omgeving van Chauvigny is bijzonder landelijk met velden vol met zonnebloemen. Erg mooi. Rond 19u komen we aan in Chauvigny zelf. We krijgen een kleine kamer in een bijgebouw van het hotel toegewezen. Grote luxe is het niet, maar er is een ventilator om de temperatuur onder controle te houden en we kunnen de kamer goed afsluiten tegen de warmte dankzij de houten luiken.
Voor het avondmaal terug we naar Le Kiosque à Chauvigny dat een mooi terras heeft op een groot plein. We zijn er de eerste gasten, maar krijgen al snel gezelschap van andere klanten. We starten de maaltijd uiteraard met een glaasje bubbels. Als voorgerecht eet ik een koude cougettensoep (die ik helaas niet bijzonder lekker vind). voor het hoofdgerecht kiezen we allebei de vis van de dag: een mooi stukje zalm dat gelukkig wel lekker is. Ik heb nog net een gaatje over voor een gevulde pannenkoek als dessert. Mijn vriend sluit de maaltijd af met een glaasje cognac.
Om ons eten te laten verteren, maken we een kleine wandeling naar de brug waarover we Chauvigny zijn binnen gereden. We zetten onze wandeling verder langs het water en noteren dat er hier een mogelijkheid is om te kajakken.
Vermoeid na een lange dag in de wagen kruipen we op tijd in bed.
Street art in Bayonne – 30 juli 2024
Opnieuw genoten van het uitstekende ontbijt in ons hotel.
Vandaag staat de street art et patrimoine à Saint-Esprit tour op ons programma. De tour vertrekt om 10u aan het DIDAM gebouw, waar we onze sympathiek vrouwelijke gids ontmoeten. We zijn met een niet al te grote groep en de gids doet haar best om tegelijkertijd uitleg te geven over de street art en de geschiedenis van Bayonne.
Aan het vertrekpunt van de tour valt het ons op dat de buurt wat verloedert is en er veel daklozen rondlopen. De hoogdagen toen Bayonne een belangrijke rol speelde als tussenstop in de slavenhandel van Afrika naar de Verenigde Staten liggen duidelijk al een tijd achter ons.
De rondleiding duurt in totaal anderhalf uur en we komen langs werkelijk prachtige street art. Bayonne organiseert sinds 2017 het Points de Vue festival, een beetje vergelijkbaar met The Crystal Ship in Oostende. Daardoor neemt de hoeveelheid street art in de straten geleidelijk aan toe.
De wandeling is zeker boeiend, maar mijn vriend en ik vinden dat de gids soms te lang op dezelfde plek blijft staan. Iets meer street art en iets minder uitleg zouden we zeker geapprecieerd hebben. We eindigen de tour bij een prachtig kunstwerk bij een lavoir (een publieke wasplaats), dat volgens onze gids nog tot op vandaag gebruikt wordt door oudere dames om hun beddengoed te wassen. Het water in het grote wasbekken wordt voortdurend ververst. Eén gedeelte is bedoeld om met zeep te wassen en een ander gedeelte dient om te spoelen. En ja, er staan effectief waslijnen vlakbij om je was te drogen. Wellicht wordt deze plek ook gebruikt door de vele daklozen van Bayonne.
Biarritz en Bayonne – 29 juli 2024
Vandaag starten we de dag opnieuw met een uitstekend ontbijt met veel variatie. Ik ben een grote fan van de hartige cake met fetakaas, tomaten en olijven, yummie. Alleen de scrambled eggs ontbreken om het helemaal af te maken.
We zijn extra vroeg opgestaan (om 7.30u) om de hitte voor te zijn. Ze voorspellen vandaag immers 38 graden in de namiddag in Bayonne! Hopelijk zorgt de zeebries in Biarritz voor wat afkoeling.
Na een vlotte rit van een twintig minuten parkeren we onze wagen in parking Grande Plage, letterlijk vlakbij het mooie zandstrand van Biarritz. Bijzonder handig. We laten de strandspullen achter in de wagen en wandelen eerst naar het strand om een tent en strandstoelen te huren. Helaas zijn we al te laat voor de strandstoelen, maar een tent huren lukt nog wel. Het is echt té warm om in de vlakke zon op het strand te zitten.
Maar voordat we ons neervlijen in onze strandtent gaan we eerst op verkenning in Biarritz. We wandelen langs de mooie kustlijn met goudgele stranden afgewisseld met ruige rotspartijen. Tot onze grote verbazing komt er opeens geheel onverwacht uit het niets een mistdeken alles bedekken. Wat aanleiding geeft tot bijzonder sfeervolle foto’s.
We slenteren verder langs le Port des Pêcheurs, een gezellig haventje met een aantal restaurants, dat er redelijk authentiek uitziet. Terwijl we onze wandeling verder zetten naar Rocher de la Vierge wordt het steeds mistiger. Echt een bizar fenomeen, zo’n zomermist. Het is nog steeds aangenaam warm, maar de warmte is nu veel draaglijker en in niets te vergelijken met de hitte gisteren in Bayonne. We lopen over de voetgangersbrug tot aan het uitkijkplatform aan de achterkant van de rots met het mariabeeld.





















































































































































