Kinect

Vrijdagavond waren we samen met vrienden C, J en hun offspring te gast bij vrienden in Rotselaer. Belangrijkste item op de todo-lijst van de avond (naast frietjes en hot dogs eten, waar ik helaas niet zo’n fan van ben): hun kinect uitproberen. Een kinect is een fancy (Microsoft-)versie van de Wii waarbij je geen controller meer nodig hebt en je enkel je lichaam gebruikt om commando’s te geven  aan de console. Plezant was het zeker, al dat huppen en springen en rare bewegingen maken, maar soms had ik toch het gevoel dat de bewegingen niet altijd even juist werden geïnterpreteerd. Maar ik kan me goed voorstellen dat dit de toekomst is van de spelconsoles. Weg met die vervelende controllers die batterijen nodig hebben om te functioneren. Je eigen lichaam is een zoveel veelzijdiger instrument. En je kan ondertussen nog eens goed met jezelf lachen ook, door de foto’s die tijdens het spel genomen worden achteraf te bekijken.

(Al dat huppen en me in rare bochten wringen, leverde me de volgende dag wel wat spierpijn op. Nog goed voor een extra workout ook.)