Grmbl

Ik Haat Winkelen. En wat ik zo mogelijk nog meer haat, is het verliezen van lenzen in een drukke winkelstraat als alles blinkt van de regen. Ik ben zelfs niet eens begonnen aan de zoektocht, want ik weet al op voorhand dat dit hopeloos is. Al een geluk dat ik nog geen tijd gehad heb om langs de opticien te gaan voor een nieuw paar harde lenzen. Nu blijft de schade beperkt tot een paar dagen slecht zien in afwachting van mijn nieuwe lenzen.

Ik ga toch eens dringend moeten navragen of ik voor LASIK-chirurgie in aanmerking kom.

Cadeautjestijd

Ik beken. Ik heb er een godsgruwelijke hekel aan. Tussen de wriemelende mensenmassa op zoek naar “het perfecte geschenk”, ellenlange rijen aan de kassa en onvriendelijke kassiesters (want totaal overwerkt) trotserend. Bovendien laat mijn inspiratie mij meestal schromelijk in de steek. Wat mag je dus als cadeau van mij verwachten? Een geschenkbon al hier en al daar. En ja, ik weet dat het niet origineel is. En neen, dat wil heus niet zeggen dat ik je niet graag zie. Ik doe je gewoon een gigantisch plezier, want het beste geschenk, dat kies je beter zelf. Niet?

Recept

Voor een geslaagde spelletjesavond:
een sneetje Kolonisten van Catan,
een geutje straffe verhalen (Hollandse kaas in oren, gemiste vliegtuigen, onsmakelijke toiletavonturen, Chinese spionnen),
een snuifje slappe lach,
overgoten met een net-niet overwinningsausje.

Lang geleden dat ik nog zo gelachen heb. (Met dank aan de straffe stoten van mijn ex-vriendje. Zijn huidige vriendin heeft werkelijk engelengeduld.)