Zijn als glas. Eens gebroken, is er geen lijmen meer aan.

Omdat mijn vriend en ik aan een spaaractie “koop eens wat meubels voor een nieuw appartement” bezig zijn, hielden we voor het eerst sinds jaren geen groot feest op ons beider verjaardagen. Dit feestgebrek hebben we dinsdagavond dubbel en dik goed gemaakt met een uitgebreid romantisch dineetje in een nagelnieuw restaurant in de Muntstraat.

Restaurant Trente, nog geen tweeëneenhalve week open en ja, de bediening maakte soms nog wat beginnersfoutjes, maar het eten zelf was werkelijk subliem. Er wordt ‘s avonds één menu aangeboden en je kan zelf kiezen hoeveel gangen je daarvan wil consumeren. Omdat we voor de verandering eens alle tijd van de wereld hadden, gingen we voor uitgebreid tafelen met vijf gangen. Bij elke gang werd aangepaste wijn geschonken à volonté.

In één woord decadent: zowel voor de smaakpapillen als voor de portemonnée.

Ik maak er geen gewoonte van links naar filmpjes te posten, maar dit exemplaar kon ik jullie toch echt niet onthouden.

Zie ook en ook.

De meting van vandaag leverde 29 munten in het totaal op.

België: 7 x 1c, 6 x 2c, 5 x 5c, 3 x 10 c, 2x 20c
Duitsland: 1 x 1 euro, 1 x 2 euro
Italië: 1 x 1c
Oostenrijk: 1 x 2c
Portugal: 1 x 2c
Spanje: 1 x 5c

Nieuwe gemiddeldes (op 472 munten in totaal):

België: 78,8% (79,2%)
Nederland: 7,4% (7,3%)
Frankrijk: 5,3% (5,7%)
Duitsland: 4,2% (3,5%)
Spanje: 1,7% (1,6%)
Italië: 1,5% (1,4%)
Portugal: 0,6% (0,3%)
Luxemburg: 0,6% (0,8%)
Oostenrijk: 0,4% (0%)
Griekenland: 0,2% (0,3%)

Tussen haakjes staat het gemiddelde van september 2005.

Nog een treinrit van een goeie twintig minuten en dan ga ik mijn vriendje eens geweldig hard in de watten leggen! Jay!

Gisterenavond voor de verandering nog eens op babybezoek geweest. Jammer genoeg was de batterij van mijn fototoestel platter dan plat, dus heb ik voor de allereerste keer geen foto’s van het nieuwe leven kunnen nemen. Eigen fout, want normaal neem ik altijd een reservebatterij mee. Alleen was ik er nu zo honderd procent zeker van dat de batterij in het fototoestel nog maar net opgeladen was dat ik het niet de moeite vond de reservebatterij mee te nemen. Big mistake.

Dit zal me beslist geen tweede keer meer overkomen.

Vandaag verjaart de belangrijkste man in mijn leven! Wat lang geleden begon als een schuchtere vriendschap (schuchter van zijn kant, dan toch 😉 ), groeide na wat jaartjes (en wat omzwervingen van ons allebei) uit tot de beste, mooiste en langste relatie die ik ooit gehad heb.

Thanks baby! Omdat je er altijd voor me bent, omdat je mijn grillen en mijn gezaag nog steeds verdraagt. Omdat je mij nog altijd zo graag ziet. You’re the best!

Ik wilde jullie de link naar deze comic die ik onlangs ontdekt heb, zeker niet onthouden. Wie houdt er nu niet van pinguins en ijsberen? 😉

Met een happy end, zoals dat hoort. 😉 ‘t Is eens wat anders dan: “Oja, ‘k heb mijn lief opgescharreld op één of andere fuif.” 😉

Mja, ik ben er dus niet geraakt dit weekend. Maar ik heb toch nog een beetje de FOSDEM atmosfeer kunnen opsnuiven, zaterdagavond toen ik mee ben gaan eten met de mensen van de organisatie. Dat eten viel trouwens nogal tegen. De bediening was supervriendelijk, dat wel, maar men had onze groep geplaatst in een zaaltje apart, waar de enige verluchting bestond uit een open venster. Het was dus kiezen tussen ofwel stikken in de sigarettendamp (ik ben aan het aftellen tot 2007) ofwel doodvriezen op je stoel. Niet aangenaam.

De geserveerde porties waren ook veel te klein voor de mannen die de hele dag hard gewerkt hadden. Bovendien waren de gerechten op zijn best lauw te noemen. Je kon je gerecht geen vijf minuten op je bord laten liggen of het was al koud. Bij het vertrekken vond de bediening mijn jas trouwens niet meer terug. Bleek die na wat onderzoek te hangen onder een andere jas op de stoel van iemand anders (!) terwijl er meer dan genoeg kapstokken in het restaurant waren. Advies van yab: vermijd restaurant Sogno d’Italia op de Boondaelse steenweg in Brussel.

Gelukkig maakte het gezelschap veel goed. 😉