Deze nacht goed geslapen. De duizeligheid van gisteren lijkt gelukkig voorbij. We staan op om 7.30u, zodat we om 8u aan het ontbijt zijn om de drukte voor te zijn. Strak plan, want er is merkbaar meer plaats beschikbaar op dit uur en het buffet ziet er veel minder geplunderd uit dan twee dagen geleden. Het is vandaag trouwens prachtig weer. Ideaal voor onze met één dag uitgestelde roadtrip!

Onze eerste geplande stop is Zarautz, maar we vinden deze stad te groot en te druk en beslissen gewoon door te rijden. In Getaria stoppen we wel. We parkeren onze wagen langs de weg en bezoeken dit charmante dorp met vissershaven. We bewonderen de helaas gesloten 14de-eeuwse Iglesia de San Salvador langs de buitenkant, beklimmen het monument voor de gesneuvelden, zien voor het eerst een pelota spel in het echt en maken foto’s van de prachtige baai met het mooie brede zandstrand. Het dorp barst van de visrestaurants, maar het is jammer genoeg nog te vroeg om al te lunchen.

Volgende stop: Zumaia. Een bijzonder aangename ontdekking. Natuurlijk bezoeken we eerst de dorpskerk. En kijk eens aan, we hebben geluk: net op het moment dat wij er binnen stappen is er een orgelconcert aan de gang. We zetten ons op één van de achterste banken en genieten een tijdje van de muziek die ons overspoelt.

Daarna maken we een wandeling die ons brengt naar een rotsstrand dat duidelijk alleen gebruikt wordt door de locals. We maken eerst een paar foto’s van de fantastisch mooie Baskische kustlijn en dalen dan langs een redelijk gevaarlijke trap af naar het strand. Prachtig! De rotsformatie op het strand wordt flysch genoemd, wat een opeenvolging van sedimentair gesteente is, die gevormd door de afwisselende afzetting van dunne lagen slib en zandsteen, en tref je aan bij kusten die een snelle verandering in de zeespiegel hebben gehad. De flysch in Zumaia werden over een periode van 100 miljoen jaar gevormd. Bij de klim terug naar boven merken we dat de temperaturen aan het stijgen zijn. De onweerszone van gisteren is duidelijk gepasseerd en de zon heeft nu vrij spel. We keren langs een andere weg terug dan we gekomen zijn en worden getrakteerd op een prachtig uitzicht op een groot zandstrand.

We besluiten van de gelegenheid gebruik te maken om te lunchen in Zumaia en belanden op goed geluk bij Labatra Taberna, een bar in een modern complex van meerdere verdiepingen, die duidelijk voornamelijk door locals wordt gefrequenteerd. Altijd een goed teken! We bestellen (o verrassing) pintxos en ik geniet vervolgens van een bord met werkelijk uitstekende inktvis. Heerlijk!

De temperaturen blijven stijgen, tijd dus om af te koelen in de frisse Atlantische Oceaan. We rijden met onze wagen naar het strand van Saturrarán. We parkeren op de parking vlak bij het strand, kleden ons om in de wagen en zoeken vervolgens een plekje voor onze handdoeken en strandspullen.

Het zandstrand is zeer aantrekkelijk, maar onzichtbaar onder de waterlijn liggen in de branding verraderlijke kiezels. En ja, mijn vriend slaagt erin zich te verwonden door de combinatie van de kiezels met de extreem sterke branding. Gelukkig is er een gedeelte van het strand waar er geen kiezels liggen, maar over het algemeen vormt zwemmen in de Atlantische oceaan hier toch wel een uitdaging. We begrijpen alleszins heel goed waarom het maar in een klein gedeelte van de baai toegelaten is om te zwemmen. Deze stromingen zijn echt heel verraderlijk.

Op de terugweg naar ons hotel stoppen we voor het avondmaal bij Urberu Sagardotegia, cidrería in Itziar. Ik koos deze plek uit omdat je hier cider kan drinken rechtstreeks getapt van het vat. Wij komen rond 18.30u aan, wat uiteraard veel te vroeg is om in Baskenland al te kunnen eten. Gelukkig mogen we van de vriendelijke bediening plaats nemen aan een tafel op het (lege) terras om te wachten tot het restaurant officieel open gaat om 20u. Erg vinden we het niet dat we anderhalf uur moeten wachten, dat geeft ons de gelegenheid om een flesje cider te drinken!

Op het terras krijgen we na een tijdje gezelschap van het personeel die samen eten alvorens aan de avondshift te beginnen. De gerechten op tafel zien er heerlijk uit en ik krijg al een beetje honger.

Uiteraard is de fles cider al volledig soldaat gemaakt voordat we plaats mogen nemen aan een houten tafel met zitbanken, die ons zicht biedt op de houtskoolgrill waarop de koks het vlees en de vis klaarmaken. In een koeltoog liggen gigantische lappen vlees waaruit je kan kiezen. Verser kan het niet.

We bestellen Galician style octopus en langoustines als voorgerecht om de eerste (grote) honger te stillen. Als hoofgerecht ga ik voor de heek, terwijl mijn vriend een kalfskotelet bestelt. Op het menu staat dat je voor een vaste prijs zelf onbeperkt cider kan tappen uit de grote houten vaten van de cidrería. Wij passen echter, want mijn vriend moet onze wagen nog veilig kunnen terug rijden naar ons hotel. Al een geluk dat we ons flesje cider aan het begin van de maaltijd konden drinken en dat cider helemaal niet alcoholrijk is.

Het op de grill klaargemaakte eten is werkelijk fenomenaal. Mijn vis is gigantisch en het vlees van mijn vriend is boterzacht. Een onvergetelijke ervaring. Jammer dat je deze plek alleen met de auto kan bereiken.

Geheel voldaan rijden we terug naar ons hotel en kruipen meteen in bed na een fijne, zonnige dag.